"To" (Contén)

GALICIA

Economista. Doutor en Ciencias Económicas, foi vicedecano da facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Santiago de Compostela e director xeral do Instituto Galego de Vivienda e Solo. Escribiu Aplicación del análisis espectral al estudo del comportamiento bursátil (1981) e Introdución a las finanzas de la empresa (1983).

GALICIA

Actor e director. Fundador da agrupación teatral Tespis, dirixiu O casamento á forza (1970), de Molière; Conto dos cinco camiñantes (1979, premiada no I Certame de Teatro de Lugo); Pinocho (1983), de C. Collodi; e Verbas de si para si (1983), en que recolle diversos textos de Álvaro Cunqueiro. Ademais, dirixiu os grupos de teatro independente Breogánia, Nova Vida, Os Gaiteiriños, Abrente e Brétema, cos que estreou diversas obras teatrais de R. Carballo Calero, E. Blanco-Amor, L. Olmo, R. Cabanillas ou Castelao. Foi galardoado co Premio Nacional de Teatro (1966) e co Premio da Crítica ao mellor actor (1980).

MONTES

Monte situado na parroquia do Viveiró (Muras). O seu cumio acada os 760 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia do Sisto (Dozón). O seu cumio acada os 622 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia do Viveiró (Muras). O seu cumio acada os 800 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Narón (Portomarín). O seu cumio acada os 586 m de altitude.

1. Fortificación, relativamente pequena e completamente pechada.

2. Lugar afastado apropiado para defenderse ou agocharse.

3. Lugar ou zona onde conflúen determinados grupos sociais ou ideolóxicos.

4. Grupo social ou ideolóxico que defende algo do pasado ou minoritario.

1. Mestura de produtos resultantes do tratamento de azucres con álcalis concentrados e quentes, de carácter fortemente redutor.

2. Cada un dos compostos orgánicos caracterizados pola presenza na súa estrutura do agrupamento
   
   
   FORMULA
   cuxo exemplo característico é o ácido ascórbico.

1. Que reduce.

2. Aplícase aos organismos que no seu ciclo biolóxico transforman en materia inorgánica a materia orgánica acumulada por produtores e consumidores.

3. Dispositivo para reducir o valor dunha tensión. Pode ser un transformador ou ben unha resistencia que provoca a caída de tensión adecuada.

4. Especie que, nunha reacción de oxidación-redución, cede electróns, e oxídase. Os compostos empregados como redutores pertencen a categorías químicas moi diversas: o hidróxeno, moitos hidruros metálicos simples e complexos, diversos catións das valencias inferiores dalgúns elementos metálicos (Sn 2+ , Cr 3+ , Fe 2+ , Ti 3+ e outros) algúns anións (SO 3 2- , S 2 O 4 2- , I - e outros), o carbón, moi empregado en procesos metalúrxicos, e unha variedade de elementos químicos no seu estado libre.

5. Azucre que ten un carbonilo, como a glicosa, a frutosa, a lactosa ou a maltosa, que en determinadas condicións reduce sales cúpricas na análise dos azucres dos alimentos polo método de Fehling e os seus derivados.

6. Materia orgánica contida na auga, valorada con permanganato potásico, cunha cantidade que determina un índice de contaminación.

7. Transmisión que, sen modificar o réxime da árbore motor, lle confire á árbore movida unha velocidade inferior á daquela. Cómpre destacar a transmisión por correa sen fin, a engrenaxe e a transmisión por cadea, e para reducións superiores, parafusos sen fin, trens de engrenaxes e redutores planetarios, que se compoñen dunha engrenaxe central denominada planetario, dentada exteriormente e duns piñóns intermediarios (tres ou máis), denominados satélites, que van montados nun portasatélites, e que rodan engrenados sobre o planetario e ao mesmo tempo polo interior dunha coroa con dentada interior. Se se bloquea o planetario resulta un tren epicicloidal, mentres que se se fixa a coroa resulta un tren hipocicloidal. Cando o órgano ou a máquina movida ten que funcionar a diferentes velocidades, emprégase especialmente o cambio de marchas e a transmisión por cono de poleas, que consiste en dous xogos de poleas, un sobre a árbore motor e a outra sobre a árbore movida, de maneira que ao desprazar...

1. de reelixir.

2. Que foi reelixido.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Destacou na interpretación de Clark Kent en Superman (1978, 1980, 1983 e 1987) e tamén participou nos filmes Somewhere in time (1980), The Aviator (1985) e Village of the Damned (1995). Quedou tetrapléxico despois de sufrir un grave accidente e converteuse nun activista de Unicef e Amnistía Internacional. Escribiu Still Me (1999) e Nothing is Impossible; Reflections of a New Life (2002).

1. de refacer ou refacerse.

2. Que está no punto exacto para ser consumido ou para continuar o proceso de elaboración.

3. Que está forte e san.

1. Acción de refinar ou refinarse.

2. Calidade de refinado.

1. Que reflite.

2. Aplícase ao material que envolve o núcleo dun reactor nuclear e reduce a fuxida de neutróns cara ao exterior.

3. Superficie pulida que se emprega para producir unha reflexión.

4. Dispositivo destinado a modificar a distribución espacial do fluxo luminoso dunha fonte, baseado no fenómeno da reflexión. Segundo a forma en que ten lugar esta modificación, os reflectores reciben diferentes nomes: intensivos (se producen un feixe estreito), extensivos (se é ancho), parabólicos (se é un feixe de raios paralelos), e concentradores (nun punto).

5. Elemento dunha antena Yagi e doutros tipos de antenas que serve para reflectir as ondas hertzianas.

1. Que reforma.

2. Establecemento penitenciario onde son acollidos certos delincuentes, os que non chegan aos 16 anos, algúns de entre 16 a 18, ou tamén nenos rebeldes e mozos para os que é aconsellable separalos do ambiente familiar para readaptalos aos usos e costumes vixentes na sociedade. OBS: Tamén se denomina centro de menores e correccional.

1. Aparato que mide o índice de refracción dun medio material, baseado nas diferenzas de camiños ópticos cando atravesaron medios materiais diferentes. Os refractómetros son os aparatos básicos da refractometría interferencial.

2. optómetro.