"Ada" (Contén)

GALICIA

Bispo de Lugo (1735-1745) e arcebispo de Santiago (1745-1751). Foi colexial maior de Santa Cruz de Valladolid e reitor do colexio de Fonseca (1713). En 1725 tomou posesión dunha coenxía en Sevilla, que conmutou por unha en Santiago, onde tamén exerceu como administrador do Hospital Real. Tras ser nomeado bispo de Lugo (1735), fomentou a educación dos nenos do coro catedralicio, mandou construír o retablo da capela da Nosa Señora dos Ollos Grandes e ampliou o palacio espiscopal. Foi delegado rexio de Filipe IV para efectuar a ofrenda ao Apóstolo (1745).

GALICIA

Bispo de Osma (1715-1720) e arcebispo de Sevilla (1720-1722). Formado na Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático de Prima de Leis (1690-1700) e reitor do colexio de Fonseca en dúas ocasións (1690 e 1683). Tralo seu traslado ao colexio de Cuenca da Universidad de Salamanca, foi penitenciario da catedral de Oviedo, doutoral da catedral de Toledo (1702) e vicario xeral eclesiástico de Madrid (1711). Entre outros postos políticos ocupou a presidencia da Real Chancelería de Valladolid, foi xeneral da cruzada, presidente do Consello de Castela e ministro de Filipe V para asuntos eclesiásticos.

GALICIA

Relixioso franciscano. Formado en teoloxía, foi catedrático de Filosofía na Universidad de Salamanca. En 1706 trasladouse ao convento de Santiago de Compostela, onde exerceu de lector de teoloxía, de examinador sinodal do arcebispado e de censor de libros para a Inquisición. Foi provincial da súa orde e posteriormente visitador da mesma (1713 -1716). Das súas obras destacan Acerca de las indulgencias concedidas a los que asisten a las doctrinas y a las misiones (1713).

1. Conxunto de cousas sucias, normalmente da mesma clase.

2. Comida mal feita e de aspecto desagradable.

3. Avultamento que se forma na barriga ou na papada do porco cando está moi gordo.

4. colloada.

PERSOEIRO

Franciscano galego. Residiu nos conventos de Melide e A Graña antes de exercer como definidor e profesor de teoloxía en León (1743). Foi autor de Cultivo racional. Diálogo entre curioso y desengaño en que con nuevo modo de erudición filosófica y doctrina sutil o escotística [...] (1743).

PERSOEIRO

Escultor e pintor. Coñecido como Xosé Rivada, evolucionou dende a abstracción ata a figuración. A súa obra pode cualificarse de expresionista, conceptual e matérica. Fundou a revista e colectivo de artistas Toxo Verde e a escola de Hojalatería Artística do concello de Vilardevós. Das súas obras destacan as esculturas públicas Maternidad (Nogueira de Ramuín, 1996), Castiñeiro (Vilardevós, 1999) e Fonte (Poio, 2002). Como artista gráfico colaborou en El arte del movimento (1992) de O. Bárcena, e El rincón de mis versos (1993) de L. Bouzas, e publicou Simplemente Eu (1991). Realizou numerosas exposicións individuais e participou, entre diversas mostras colectivas, en Galicia, Portugal, México e Barcelona. Recibiu o Primer Premio da V Bienal de Primavera de Salto (Uruguay, 1994).

PERSOEIRO

Escritor. Da súa produción destacan Discurso de Politeama (1888), Páginas libres (1894), Minúsculas (1901), Horas de lucha (1908) e a póstuma Baladas peruanas (1935).

PERSOEIRO

Artista plástica. Licenciada en Belas Artes na Universidad Complutense de Madrid, realizou estudios co pintor X. García Gesto e co escultor M. Mayo en Lugo, e de fotografía en Madrid (1992). A súa obra retorna á prehistoria nunha serie de signos que evocan o mundo dos gravados rupestres, caracterizada pola fragmentación e a experimentación. Participou en mostras como Dez + Dez (Santiago de Compostela, 2001) e 767 (Santiago de Compostela, 2002).

GALICIA

Político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1884). Afiliado ao Partido Conservador, ocupou varios cargos como gobernador de Pontevedra e da provincia da Coruña, subsecretario de Facenda, conselleiro de Instrución Pública e deputado, representando o distrito de Cambados (1899-1907, 1918-1919) e o de Lugo (1916-1918). Foi nomeado por R. Fernández-Villaverde ministro de Facenda (1903) e ministro de Gobernación (1905), e co goberno de A. Maura ocupouse dos ministerios de Fomento (1907-1908) e Facenda (1908-1909, 1918). Colaborou en prensa e publicou estudios sobre temas literarios e económico-políticos, como Cuadro de la literatura gallega en los siglos XIII y XIV (1886), Historia crítica de la Literatura Gallega. Edad Antigua (2 volumes, 1887) e Memoria sobre el proyecto de Ley de Colonización Interior (1919). Foi membro da Real Academia de la Lengua Española, da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas e da Real Academia de...

REPUBLICAS

República autónoma de Taxikistán (63.700 km2; 167.100 h [estim 1991]). A capital é Horugh (14.800 h [1991]). Limita ao L con China e ao S e ao O con Afganistán. O clima da parte occidental é moderadamente continental; a oriental é máis fría e seca. Na parte occidental habitan principalmente taxicos, e na oriental, kirguisos.

CIDADES

Cidade do estado de Minas Gerais, Brasil, situada na beira do río Doce (173.669 h [1980]). É un importante centro comercial de cacao, de cana de azucre e de gando. Fundada en 1938, denominouse Figueira ata o ano seguinte.

1. Cada unha das pezas horizontais dunha escaleira, onde se pisa cando se sobe e baixa.

2. Travesa horizontal dunha escada, onde se apoian os pés.

3. Travesa dunha grade.

4. Listón de madeira colocado horizontalmente nunha cancela ou nun portelo.

5. Cada un dos diferentes niveis nos que se sentan os espectadores dun estadio, dun anfiteatro ou doutra instalación semellante.

PUBLICACIÓNS

Publicación deportiva editada na Coruña a partir do 5 de febreiro de 1992. Subtitulouse “Semanario deportivo gratuito”. Impreso por Editorial La Capital, a súa redacción e administración   correron a cargo do periódico El Ideal Gallego. Incluíu información relacionada co mundo do fútbol, o ciclismo, o baloncesto e o motor, entre outros deportes.