"Rin" (Contén)

DEPARTAMENTOS

Departamento de Colombia (33.268 km2; 1.632.093 h [estim 2000]). A súa capital é Pasto.

PERSOEIRO

Político colombiano. Intelectual liberal, foi nomeado presidente do estado (1811). Centralista, enfrontouse aos federalistas e máis tarde foi derrotado e feito prisioneiro polos realistas (1814). Liberado, Bolívar nomeouno vicepresidente de Colombia (1821).

CIDADES

Cidade da costa sudoccidental de Peloponeso, Grecia, no nomós de Messenia, chamada actualmente Pilos. Foi o lugar onde se librou a Batalla de Navarino , en outubro de 1827, entre as forzas aliadas de Francia, Reino Unido e Rusia e as frotas turca e exipcia, ancoradas neste porto. A derrota sufrida polos otománs obrigounos a aceptar a independencia grega (1829).

GALICIA

Catedrático musical e director de coro. Foi director da Coral Universitaria de Madrid e presidente da Comisión de Arte Centro Gallego de Madrid. Autor da tradución de óperas ao galego, das que destacan La seva padrona, Bastián ed Bastiana, Il maestro di música e La represa, foi nomeado Socio de Honor de la Coral Mercedaria de Madrid.

1. ariedade de pexegueiro do que se diferencia pola ausencia de tomentos na pel do froito.

2. Froito da nectarina, semellante a un pexego, que presenta a polpa de cor amarela ou branca, co óso non adherido.

1. Relativo ou pertencente aos nectarínidos.

2. Ave da familia dos nectarínidos.

3. Familia de aves, da orde dos paseriformes, de pequenas dimensións , que presenta a lingua protáctil, de punta bífida e pegañenta, sen filamentos, cos bordos dos terzos basais en forma de dobre tubo, 10 rémixes primarios e os tarsos delgados e curtos. Aliméntanse de néctar e de pequenos insectos, e comprende catro xéneros, Arachnothera, Cinnyris, Chalcomitra e Nectarinia, que habitan nas selvas tropicais e subtropicais de Asia, África e Australia.

PERSOEIRO

Político e médico. Especializado en fisioloxía, en 1922 obtivo unha cátedra na Universidad de Madrid. Durante a Ditadura de Primo de Rivera, ingresou no PSOE, e en 1931 foi elixido deputado. Durante a Guerra Civil Española foi ministro de Facenda e Economía no goberno de Largo Caballero (1936-1939). Desde este cargo reorganizou a economía de guerra e ordenou o traslado a URSS dunha gran parte das reservas de ouro do Banco de España. Coa dimisión de F. Largo Caballero, foi nomeado primeiro ministro (1937-1939) e posteriormente ministro de Defensa Nacional (1938-1939). Condicionado pola evolución da guerra, en outubro de 1937, decidiu o traslado do goberno a Barcelona. En febreiro de 1939, coa caída de Catalunya, exiliouse. Foi presidente do goberno republicano no exilio ata 1946.