"AN" (Contén)

Técnica que consiste na aplicación de electricidade á mecánica.

Nome que lle deron os autores clásicos á illa situada en fronte de Bombai, na India. Conserva templos escavados na rocha, construídos no s VIII e dedicados a deuses hindúes. Destaca a gran cova coa escultura con tres cabezas que representan a Shiva, Brahma e Visnu. A UNESCO declarounos Patrimonio da Humanidade en 1987.

1. Mamífero, da familia dos elefántidos, de ata 4 m de altura, que constitúe o maior animal terrestre do Cuaternario. Ten cabeza grande, pescozo curto, orellas grandes, ollos proporcionalmente pequenos e extremidades grosas. As súas patas musculosas rematan nunha almofadiña de tecido adiposo que engloba as dedas, e que presenta certa mobilidade e permite a adaptación do pé ao substrato. A velocidade de desprazamento normal é de entre 6 e 7 km/h, pero en situacións de fuxida ou ataque pode acadar os 40 km/h. Os elefantes son incapaces de galopar ou de saltar, pero nadan perfectamente. A característica máis salientable é o apéndice nasolabial alongado, denominado trompa, que cumpre, ademais das funcións respiratorias e sensitivas de olores e sabores normais, funcións de absorción e de prensión. Con ela os elefantes recollen con precisión follas e outros alimentos que levan ata a boca, pero tamén poden golpear e defenderse con ela, xa que é un órgano de gran forza. Tamén poden...

2. elefante antigo [Elephas antiquus, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 3,7 m de altura, de patas longas e cabeiros moi longos e rectos. Especie propia das selvas subtropicais presentes en Europa e zonas do hemisferio norte durante o Pleistoceno, que ampliaba a súa distribución nos períodos interglaciares.

3. elefante asiático [Elephas maximus, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 3 m de altura na cruz e 5.000 kg de peso, coa fronte abombada, lombo arqueado, orellas pequenas en comparación coa cabeza e cabeiros só no macho. Tamén se caracterizan por presentar no extremo da trompa unha soa dixitación, fronte ás dúas que presentan as especies africanas actuais. Distribúese pola India e o sueste asiático.

4. elefante de bosque [Loxodonta cyclotis, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 2,5 m de altura, con 5 uñas nas patas dianteiras e 4 nas patas traseiras, mandíbula longa e estreita e orellas redondeadas. Os cabeiros, presentes nos dous sexos, son máis rectos e longos ca os do elefante de sabana e o marfil ten unha lixeira coloración rosa. A especie foi descrita a finais do s XIX polo zoólogo alemán Paul Matschie, pero a súa validez non foi confirmada ata a aplicación de análises xenéticas a principios do s XXI. Constitúe unha especie forestal da que subsisten uns 150.000 exemplares.

5. elefante de estepa [Mammuthus trogontherii, Fam dos elefántidos]

   Elefante, de ata 4,5 m de altura, co pelo longo e orellas e cola máis pequenas ca o elefante euroasiático. Viviu na estepa dende Siberia ata Europa hai entre 1 millón e 750.000 anos, e cedeu o seu niño ecolóxico ao elefante laúdo. Alimentábase principalmente de herbáceas.

6. elefante de pampa [Cuvieronius hyodon, Fam dos gonfotéridos]

   Elefante de ata 2,7 m de altura, con cabeiros en forma de espiral e orellas pequenas. Propio da Pampa arxentina e dos cumios dos Andes, apareceron no Plioceno e viviron ata o s V, cando se extinguiron, probablemente, por mor da caza indiscriminada por parte do home.

7. elefante de sabana [Loxodonta africana, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 4 m de altura que pode chegar a alcanzar os 7.000 kg de peso, con 4 uñas nas patas dianteiras e 3 nas patas traseiras, mandíbula pequena e ancha e orellas apuntadas de ata 1,5 m de lonxitude. Vive en extensas áreas orientais, centrais e meridionais de África, onde sofre a presión da caza para conseguir o seu marfil, ao mesmo tempo que a perda do seu hábitat natural. Algunhas poboacións están restrinxidas a parques e reservas onde, ás veces, as altas concentracións poñen en perigo a estrutura e dinámica vexetal e, polo tanto, a supervivencia dos propios elefantes. Subsisten uns 350.000 exemplares.

8. elefante euroasiático [Mammuthus meridionalis, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 4 m de lonxitude, de cabeiros longos, curvos e revirados, coa pel sen pelos, patas traseiras máis curtas ca as dianteiras e lombo en costa. Especie propia das fragas e bosques mixtos, alimentábase principalmente das follas e cortiza de carballos, bidueiros e freixos. Apareceu en Europa hai 3 millóns de anos e estendeuse por todo o continente ata Siberia, e pasou hai 1,7 millóns de anos a Norteamérica. O arrefriamento xeral que sufriu o planeta hai un millón de anos provocou o cambio do seu hábitat, a fraga, por extensas praderías onde foi substituído polo elefante de estepa. Desapareceu hai uns 750.000 anos.

9. elefante insular [Mammuthus exilis, Fam dos elefántidos]

   Elefante de ata 1,6 m de lonxitude e 1.000 kg de peso, que viviu hai uns 30.000 anos nas illas situadas a 8 km da costa de California, como a illa de Santa Rosa.

10. ...

Enfermidade que se caracteriza por un engrosamento, inicialmente edematoso e despois fibroso, da pel e dos tecidos subcutáneos, que presentan unha consistencia dura e espesa que recorda a pel do elefante, de onde lle vén o nome. Prodúcese por unha inflamación e obstrución dos vasos linfáticos que non poden drenar os líquidos das zonas afectadas, o que produce un encharcamento tisular e a dilatación dos vasos. Por orde de frecuencia afecta ás extremidades inferiores, ao escroto, aos brazos e ao peito. Pode ser conxénita ou adquirida por mor de lesións dos ganglios linfáticos a consecuencia de tumores ou infeccións; neste último caso é característica a infección por parasitos como as filarias, especialmente Wuchereria brancrofti, moi común nos trópicos preto da costa.

Relativo ou pertencente ao elefante.

Calidade de elegante.

Produción cinematográfica estadounidense realizada en 1980. Foi dirixida por David Lynch e interpretada por Anthony Hopkins, John Hurt, Anne Bancroft e John Gielgud, entre outros. A película conta as desventuras dun home deforme na complicada sociedade vitoriana. Destaca pola súa fotografía en branco e negro, o traballo de maquillaxe e a banda sonora. Conseguiu oito nominacións aos Oscar, pero, finalmente, non obtivo ningún dos galardóns.