"AN" (Contén)

1. Acción e efecto de encanar.

2. Canle empregada para conducir a auga.

1. Conducir a auga ou outro líquido a través de canos ou canles.

2. Xuntar os extremos dunha cousa ou dúas cousas polos seus extremos de xeito que queden unidas.

1. Colocar un pau ou cana ás plantas para que ruban por el.

2. Medrar a cana aos cereais de xeito que despunta a espiga.

1. Colocar unha cousa nunha canastra.

2. Introducir a pelota na canastra no xogo do baloncesto.

1. Provocar unha luz, pola súa proximidade ou por ser excesiva, que alguén vexa con dificultade ou mesmo quede sen vista momentaneamente.

2. Causar unha cousa ou persoa grande admiración ou asombro.

3. Botar algunhas árbores as candeas.

1. Provocar unha luz, pola súa proximidade ou por ser excesiva, que alguén vexa con dificultade ou mesmo quede sen vista momentaneamente.

2. Causar unha cousa ou persoa grande admiración ou asombro.

3. Botar algunhas árbores as candeas.

1. Facer que a unha persoa se lle volva o cabelo cano.

2. Facer vella unha persoa antes de tempo.

3. Tornarse cano o cabelo de alguén.

4. Facerse vello alguén.

1. Carga dun carro suxeita polo caínzo.

2. Cerrado feito con caínzas.

3. Arte de cerco para pescar muxes, constituído por dúas clases de redes; a peza de soltos, rede rectangular con armazón de cortizas e chumbos, duns 250 m de longo, e o trasmallo ou encanizado sen armazón, longo como a peza de soltos e duns 2 ou 3 m de largura, provisto de canas traveseiras dispostas paralelamente cada 50-90 cm.

1. de encantar.

2. Moi compracido. OBS: O emprego desta palabra estendeuse e úsase como saúdo que se dirixe a unha persoa que se acaba de coñecer.

1. Que ou quen realiza encantamentos grazas aos seus poderes máxicos.

2. Que gusta ou resulta moi agradable.

1. Obrar sobre algo ou alguén en virtude dun poder oculto ou dunhas artes máxicas, pronunciando certas fórmulas.

2. Espertar algo ou alguén unha atracción forte nunha persoa.

3. Gustar ou satisfacer moito a alguén unha cousa ou unha persoa.

1. encantamento

2. 1. Calidade ou conxunto de calidades que gustan ou atraen dunha cousa ou persoa.

   2. Atractivo físico.

3. Cousa ou persoa que gusta ou agrada moito.

4. Ser mitolóxico que se lles aparece ás persoas ao lado de fontes, castros ou ríos nas lendas tradicionais galegas sobre todo na noite de san Xoán; pode adoptar un aspecto humano (mouro que garda un tesouro agochado, bela dama ou moura que se peitea cun peite de ouro), animal (galiña que engana o viaxeiro, serpe feroz), material (tesouro) ou inmaterial (ente abstracto).

5. Número cuántico característico do quark c, tamén coñecido como charmed, e dos hadróns que o conteñen. É un dos sabores dos quarks. Consérvase nas interaccións fortes e nas electromagnéticas.

PERSOEIRO

Arqueólogo e historiador portugués. Doutor en Historia (1984) e profesor catedrático na Universidade de Coimbra desde 1991, especializouse en museoloxía, arqueoloxía e epigrafía romana. Director do Ficheiro Epigráfico e secretario de redacción da revista Conimbriga. Colaborou, entre outras publicacións, en Revista de Guimarães, Archivo Español de Arqueología, Veleia, Espacio, Tempo e Forma e Studia Historica. Entre as súas obras destacan Divindades indígenas sob o domínio romano em Portugal. Subsídios para o seu estudo (1975), Inscrições romanas do Conventus Pacensis. Subsídios para o Estado da Romanização (1984), Introdução ao estudo da epigrafía latina (1987), Roteiro epigráfico romano de Cascais (1994), Para uma história da água no concelho de Cascais (1995) e Estudos sobre epigrafia (1998). Pertenceu á Associação dos Arqueólogos Portugueses, á Associação Portuguesa de Museologia...