"Est" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista. Director adxunto de Programas en TVE. Licenciouse en Xornalismo pola Universidad Complutense de Madrid e graduouse en programación pola Escuela Oficial de RTVE. Colaborou na revista Triunfo e escribiu guións para radio e televisión. Foi correspondente diplomático de TVE, director da Área Nacional e da Área Institucional de RTVE, director dos centros territoriais de TVE e director de organización e de programas de investigación de Antena 3. Concedéronlle a medalla de prata en Nova York Festival pola súa reportaxe Así murió Franco e unha mención especial no FIPA de Francia polo documental Los campos de la muerte.

GALICIA

Escritora. Promotora de numerosos premios literarios para escolares, publicou, entre outras obras, as narracións As travesuras de Felipiño (1979), La historia del Apóstol (1972), Vigo, Bayona y sus rutas (1976), Ponteareas y el Condado en la historia (1980), Bayona la Real y su parador (1984), Aventura e primavera. Continuación de Felipiño o traveso (1986) e A miña fala (1988); e os poemarios Airiños do meu lugar (1963), Monterreal (1965), A la sombra de Monterreal (1966), Santiago en la leyenda (1971) e O Nadal e os Reis Magos (1981).

GALICIA

Escultor e entallador. Entre as súas obras destacan o altar maior de San Xoán de Panxón (Nigrán, 1821) e o retablo maior de San Martiño de Nespereira (Pazos de Borbén, 1829).

GALICIA

Canteiro. Traballou en Ourense e en 1775 trasladouse a Portugal, contratado para restaurar os danos causados por un terremoto. Entre as súas obras destaca a torre do reloxo da Compañía en Cabe.

GALICIA

Dominicano. Ingresou no Colegio de Misioneros para Ultramar de Ocaña (1848) e rematou os seus estudios na Universidad de Manila. Ordenouse sacerdote en 1854, foi destinado ás misións de Tung-King e foi reitor do colexio-seminario de Ninh-Cuong. En 1858, como consecuencia das persecucións aos católicos, fuxiu a Macau ata que en 1863 volveu á docencia e se encargou do vicariato central do Tung-King. É autor de Relación de los sucesos de la persecución religiosa del emperador de Tunquín Tú Buc (1863).

PERSOEIRO

Pintor. En 1681 sucedeu a Pedro de Mas como pintor da catedral de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Bispo de Ourense no ano 905. Ademais de na sé ourensá o seu nome aparece nun privilexio outorgado ao mosteiro de Sahagún no ano 905.

PERSOEIRO

Terceiro abade da orde do Císter (1109-1133). Formouse na abadía de Sherborne e foi un dos monxes de Molesme establecidos en Cîteaux con san Roberto. Acadou do Papa Pascual II o Privilegium romanorum, que permitiu o desenvolvemento do convento sen temor á intervención señorial ou episcopal. En 1119 redactou a Charta charitatis, documento onde quedaron establecidas as normas de vida e goberno da nova orde. Escribiu tamén Exordio parvo.

PERSOEIRO

Duque (997-1000) e primeiro rei de Hungría (1000-1038). Converteuse ao cristianismo no 985 xunto co seu pai Géza, ao que sucedeu á fronte das tribos maxiares. De nome Vaik, ao casar coa princesa bávara Xisela bautizouse co nome do protomártir cristián. Cristianizou Hungría coa axuda dos beneditinos e, para recompensar a súa obra, o Papa Silvestre II proclamouno rei. Constituíu un Estado unificado e centralizado politicamente. Perseguidor implacable das tradicións maxiares, o Papa Silvestre II recompensoulle os seus servicios á Igrexa outorgándolle o título de “soldado de Cristo” e enviándolle unha coroa (“a coroa de santo Estevo”) que se utilizou desde entón na consagración dos monarcas húngaros. Na iconografía viste coiraza e roupas guerreiras, e leva como atributos persoais un estandarte coa imaxe da Virxe (símbolo do seu reino ao servizo de María) ou aparece brandindo unha espada (o seu reino ao servizo de Deus). Foi canonizado en 1083 e a súa festividade celébrase o 16 de agosto.

PERSOEIRO

Rei de Inglaterra (1135-1154) e conde de Mortain. Trala morte do seu tío o Rei Enrique I, apoderouse do trono e enfrontouse a súa prima e lexítima herdeira, Matilda. As concesións que se viu obrigado a facer como consecuencia da súa debilidade política e militar, aproveitáronas os escoceses, os galeses e os anxevinos para invadir Inglaterra e Normandie, o que deu lugar á Guerra Civil (1139). Tras un período de relativa paz (1147-1153), reiniciáronse as hostilidades. Venceuno Enrique, fillo de Matilde e duque de Normandie, que foi recoñecido como o seu herdeiro.

PERSOEIRO

Rei de Polonia (1575?-1586) e príncipe de Transilvania (1571-1575). Coñecido como Estevo Báthory, foi elixido rei pola nobreza, contraria aos Habsburgo. Derrotou a Iván IV o Terrible de Rusia en Vitebsk, Plock e Pskow e obtivo a Livonia (1582). Intentou diminuír o poder da alta nobreza, especialmente da familia Zborowski. Introduciu a orde dos xesuítas en Polonia e instaurou a liberdade relixiosa.

PERSOEIRO

Gran jupan de Serbia (1168?-1196), jupan de Raška (1159-1168) e fundador da dinastía Nemanjič. Coñecido como Estevo Nemanja, foi vasalo do Emperador Manuel I Comneno e trala súa morte ocupou Niš (1187) e anexionou Dalmacia, Montenegro, Herzegovina e a Serbia danubiana coa axuda de Venecia, Hungría e do emperador de Occidente. Liberou os serbios da tutela bizantina e ocupou o voivodato de Zéta (Montenegro). Fundador dos mosteiros de Djurdjevi Stupovi e Studenica en Raška e do mosteiro de Hilandar en Athos, abdicou en 1196 e retirouse co nome de Simeón ao mosteiro do monte Athos.

PERSOEIRO

Papa (257-260). Enfrontouse con san Cibrán de Cartago e outros bispos do norte de África pola cuestión do bautismo dos herexes e dos cristiáns renegados (lapsi). Na iconografía leva túnica e palio, e como atributos persoais, unha espada cravada no peito ou un ídolo rompido aos seus pés. A súa festividade celébrase o 2 de agosto.

PERSOEIRO

Elixido Papa no 752, morreu sen chegar a consagrarse, polo que non foi considerado como tal polos seus contemporáneos e durante a Idade Media.

PERSOEIRO

Papa (752-757). Solicitou a axuda do rei dos francos Pipino o Breve contra os lombardos e, a cambio, unxiuno rei (754) e nomeouno patricio dos Romanos. Trala derrota dos lombardos conseguiu recuperar os seus territorios, aos que engadiu o exarcado de Ravenna como doazón de Pipino, e estableceu as bases dos Estados Pontificios.

PERSOEIRO

Ban de Bosnia (1322-1353). Fillo de Estevo I, restaurou a dinastía dos Kotromanič. Vasalo dos reis de Hungría, conseguiu en loita cos serbios un acceso ao mar (1326). Sucedeuno o seu fillo Tortko I.

PERSOEIRO

Rei de Hungría (1116-1131), fillo de Kálmán o Bibliófilo. Iniciou enfrontamentos con checos, moravos, a República de Venecia, Polonia e o Emperador Xoán II Comneno, aínda que todos eles sen éxito.