"Bra" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos tetrabranquios.

2. Molusco da subclase dos tetrabranquios.

3. Subclase de moluscos cefalópodos que inclúe especies con catro banquias, numerosos tentáculos, corpo protexido por unha cuncha externa dividida en membranas e cámaras separadas por tabiques transversais. Os tetrabranquios foron moi abundantes durante a Era Secundaria e na actualidade só existe unha forma viva, o náutilo.

1. de timbrar.

2. Que leva impreso un timbre.

3. Aplícase á voz que ten un son agradable ao oído.

4. Aplícase ao escudo con timbre.

1. Estampar ou poñer un timbre nun documento ou papel para demostrar a súa autenticidade.

2. Poñer o timbre nun escudo.

3. Facer soar o timbre.

CONDADOS

Condado de Irlanda (2.256 km2; 75.514 h [1996]). A súa capital é Clonmel (11.737 h [1992]).

CONDADOS

Condado de Irlanda (2.046 km2; 58.021 h [1996]). A súa capital é Nenagh (5.480 h [1992]).

PERSOEIRO

Psicólogo. Foi a figura máis destacada no establecemento da psicoloxía experimental en EE UU. Publicou Experimental Psychology (1901-1905) e A Textbook of Psychology (1910).

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Toledo, Castela-A Mancha (1.506 h [2001]). A súa economía baséase no sector primario, principalmente na elaboración de viños e na destilación de alcol.

PERSOEIRO

Naturalista. Observou os procesos de rexeneración en animais e en vexetais (1740) e iniciou unha liña de investigación que puxo en cuestión as teorías vixentes sobre a reprodución animal.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. De nome Alejandro Francisco Pérez Martínez, cultivou a narrativa, a poesía e o ensaio. Das súas obras destacan Travesía de Madrid (1966), Lorca, poeta maldito (1968), Valle-Inclán (1968), Las ninfas (1976, Premio Nadal), La noche que llegué al café Gijón (1977), Ramón y las vanguardias (1978), El fulgor de África (1989), Leyenda del César visionario (1991, Premio de la Crítica), Madrid 1940 (1993). Dicionario de la literatura española contemporánea (1995), El socialista sentimental (2000), Los alucinados (2001) e Cela: un cadáver exquisito (2002). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de las Letras (1996), o Premio Nacional de las Letras (1997) e o Premio Cervantes (2000).

1. 1. Relativo ou pertencente a Umbria ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Umbria.

2. 1. Relativo ou pertencente ao pobo umbro ou á súa lingua.

   2. Individuo do pobo umbro.

   3. Pobo itálico que durante o segundo milenio a C ocupaba a Italia central e parte de Etruria, e que cara ao primeiro milenio a C se restrinxiu á zona oriental da actual Umbria e a algúns territorios alén dos Apeninos. Despois dalgunhas alianzas (s IV a C) foron sometidos polos romanos (295 a C), polo que se inicio a súa latinización.

3. Lingua italorrománica do phylum indoeuropeo que se falaba na actual Umbria pero que, debido ao sometemento por parte dos romanos, desapareceu. Para escribir empregaban unha variante do alfabeto etrusco denominado alfabeto umbro que ten como testemuño máis importante a colección de sete táboas de Gubbio escritas en bronce e que datan do s II a C.

GALICIA

Concello da comarca de Santiago situado ao O da Comunidade Autónoma de Galicia e no centro-oeste da provincia da Coruña. Limita ao N co concello de Tordoia (comarca de Ordes), ao S cos da Baña (A Barcala), Ames e Santiago de Compostela (Santiago), ao L co concello de Trazo (Ordes), e ao O cos da Baña e Santa Comba (Xallas). Abrangue unha extensión de 108,7 km 2 , en que acolle unha poboación de 4.515 h (2007) distribuída nas parroquias de Arabexo, Bembibre, Buxán, Coucieiro, Erviñou, Niveiro, Paramos, Portomeiro, Portomouro, Rial, San Román e Vilariño. A capital está no lugar de Bembibre, na parroquia homónima, situada a 22 km de Santiago de Compostela e a 56 km da Coruña. Está adscrito ao partido xudicial de Ordes e á arquidiocese de Santiago de Compostela.
Xeografía física
O val do río Dubra é a unidade morfolóxica que organiza o relevo do concello. O río discorre polo centro do concello de N a S, que está asentado na Depresión Meridiana. Trátase...

PERSOEIRO

Escritor. Foi xornalista e fundador da revista Colónida. Escribiu Con la argelina al viento (1910), unha colección de artigos, e El caballero Carmelo (1918), unha compilación de contos.

PERSOEIRO

Margrave de Brandeburgo (1308-1319). Ascanio da rama de Stendal-Tangermünde, en 1317 reuniu todo o territorio de Brandeburgo ao se extinguir a rama de Salzwedel-Stargard, e mesmo ampliou os seus dominios cara ao L e o N ao obter, en 1317, o condado palatino de Saxonia.

PERSOEIRO

Poeta. En 1918 publicou o seu primeiro libro de poemas, Los heraldos negros, de influencia modernista, ao que seguiron o vangardista Trilce (1922), a novela El Tungsteno (1931) e o póstumo Los poemas humanos (1939).