"RL" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1468.

  • PERSOEIRO

    Químico estadounidense de orixe norueguesa. Estudou no Massachusetts Institute of Technology, onde se graduou en 1927. Conxuntamente con D. J. Cram e J. -M Lehn, recibiu o Premio Nobel de Química de 1987 polo desenvolvemento do estudo dos mecanismos de recoñecemento molecular (síntese de moléculas capaces de seleccionar outras moléculas coas que forman complexos), base da denominada química supramolecular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Ornitólogo. Recolleu as distintas denominacións que reciben certas especies de aves en Galicia, en colaboración con X. M. Penas Patiño. Das súas publicacións destaca a Guía de aves de Galicia (1980), primeira obra de aves en galego; e Aprendendo coas aves (1995). Tamén publicou artigos na revista Verba, como “Nomes galegos do Erithacus rubecula e do Troglodytes troglodytes”, sobre o nome galego das aves. Foi membro fundador da Sociedade Galega de Historia Natural.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor italiano. Director do Teatro Regio de Turín e do Liceo Musicale de Pesaro, foi autor de diversas óperas, como Fiorina (1851) e Tutti in maschera (1856).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Difundiu o socialismo de Dreyfus no manifesto De la société socialiste (1897), e en 1900 fundou Cahiers de la quinzaine. A súa obra ilustra o rexurdimento do espiritualismo francés de principios de século, e a súa poesía conságrao como un grande autor cristián. Destacan as súas obras Jeanne d’Arc (1897), Notre Patrie (1905), Notre jeunesse (1910) e La tapisserie de Notre-Dame (1913).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico nuclear alemán. Naturalizado británico, estudou en Berlín, Múnic, Leipzig e Zúric. Traballou en Zúric, Manchester e Cambridge de 1929 a 1937. Foi profesor en Birmingham, Oxford e Washington. De 1940 a 1945, traballou en Los Alamos, en física nuclear, e colaborou con O. R. Frisch no desenvolvemento do programa nuclear británico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FILOSOFOS

    Filósofo e científico estadounidense, fillo de Benjamin Peirce. Editou e ampliou a obra de seu pai, Linear Associative Algebra (1882), e tamén Studies in Logic, de diversos membros da John’s Hopkins University. Está considerado como un dos fundadores do pragmatismo e a súa obra recolleuse no libro Collected Papers of Charles Sanders Peirce (1931-1958).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta, xornalista e crítico literario mexicano. De formación modernista e cunha técnica obxectiva e depurada, recolleu algúns elementos da paisaxe e da natureza do seu lugar natal. Das súas obras destacan Colores en el mar y otros poemas (1921), Seis, siete poemas (1924), Hora y 20 (1927), Camino (1929), Hora de junio (1937), Recinto (1941), Subordinaciones (1948), Práctica de vuelo (1956) e Material poético (1962). Foi elixido membro da Academia Mexicana de la Lengua (1953).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico francés. Estudou a termoelectricidade e a meteoroloxía. Descubriu o efecto que leva o seu nome.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado no extremo NL da parroquia de Vales (San Cristovo de Cea). O seu cumio acada os 835 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada en Carteire (Palas de Rei). De orixe medieval, pertenceu a Xoán López Pardo Andrade en 1585.Ten planta rectangular e irregular adaptada ao cumio rochoso que lle serve de chan. Realizada en cachotaría e cantaría de granito, conserva dous escudos no interior. Ten unha capela de planta rectangular con cuberta a dúas augas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado no NO da parroquia de Torneiros (Allariz). O seu cumio acada os 897 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto e decorador. Proxectou a igrexa de Saint-Philippe-du-Roule en París (1786). En Roma coñeceu a Pierre-François Fontaine, con quen, de regreso en París, traballou para o Directorio e para Napoleón I. Realizaron, entre outras obras, o Arc de Triomphe du Carrousel (1806-1810) e publicaron Recueil des décorations intérieures (1812). Xunto con Beaumont planificou a Place des Pyramides.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Lingüista. Foi profesor da UC Berkeley e, desde 1959, da University of California (UCLA). Seguidor da escola de N. Chomsky, traduciu ao castelán varias das súas obras, como Aspectos de la teoría de la sintaxis (1971) e Conocimiento y libertad (1972), e editou varios libros sobre este lingüista, como La revolución de Chomsky: ciencia y sociedad (1984), Radical Priorities (2003), Chomsky on Democracy and Education (2003) e Language and Politics (2004). Da súa produción destacan Introdución a la lingüística transformacional: retrospectiva de una confluencia (1973) e Evolución y revolución en romance: introdución a la diacronía (1976). Ademais preparou e prologou unha antoloxía de Luis Cernuda, Invitación a la poesía (1975).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xurista. Profesor de dereito constitucional e da cátedra Jean Monnet na Universidade de Santiago de Compostela, especializouse na constitución europea e en teoría constitucional. Da súa produción destacan Against positive rights (1988), El Ejemplo constitucional de Inglaterra (1992), Invitación al estudo de la Constitución de los Estados Unidos (1998) e Doce tesis sobre la Política (2000). Foi membro da Political Studies Association.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Atleta. Especialista en probas de fondo, participou en 10.000 m nos Xogos Olímpicos de Roma (1960) e na proba de maratón nos Xogos Olímpicos de México (1968) e Múnic (1972), ademais de en tres edicións dos Xogos do Mediterráneo e dos campionatos de Europa. Foi 16 veces campión de España nas probas de 5.000 m, 10.000 m, cross e maratón (1958-1973). Posteriormente, foi seleccionador de fondo e cross da Federación Galega de Atletismo (1990-2000) e adestrador do equipo parolímpico español de atletismo. Recibiu a Medalla de Plata al Mérito Deportivo e a Insignia de Oro y Brillantes de la Real Federación Española de Atletismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político, conde de Niebla e grande de España, comendador da orde de Calatrava. Foi mordomo de Carlos II e lugartenente de Catalunya (1690-1693), e fracasou na loita contra os franceses. De volta na corte, primeiro apoiou a Mariana de Neoburgo pero máis tarde defendeu os Borbóns.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Piragüista. Gañou a medalla de prata en K-1 500 m nos Campionatos do Mundo de Gainsville (2003), a medalla de bronce en K-1 500 m nos Campionatos de Europa de Poznan (2004) e participou nos Xogos Olímpicos de Atenas (2004). Recibiu a medalla de bronce da Real Orden del Mérito Deportivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político venezolano. Desde 1938 militou no Partido Democrático Nacional (PDN), que deu orixe a Acción Democrática en 1941. Foi presidente da República de Venezuela (1974-1979 e 1989-1993), nacionalizou a industria do petróleo e restableceu as relacións diplomáticas con Cuba. En 1996 foi procesado por un delito de malversacións e corrupción.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor mexicano. Coñecido como Juan Rulfo, integrouse no grupo de escritores que crearon un universo propio, Comala, para convertelo en escenario onde se desenvolven as súas historias. Na súa obra reflicte as dificultades da súa infancia, especialmente as loitas relixiosas da ‘guerra de los cristeros’ e o falecemento dos seus pais, pero tamén se manifesta o seu carácter sensible e romántico. Apaixonado da literatura clásica, está considerado como un dos representantes do realismo máxico. Os seus personaxes, que se moven en escenarios rurais de México, representan e reflicten o tipismo do lugar, cos seus grandes problemas, o atraso, a miseria, o caciquismo, onde a presenza da morte, a violencia, a degradación e a sexualidade son unha constante. Todas estas preocupacións reflectiunas tamén no seu arquivo fotográfico, composto por máis de 6.000 negativos. Da súa obra destacan a colección de pequenos relatos El llano en llamas (1953), centrada na vida dos labregos...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fotógrafo e deseñador gráfico. Coñecido como América Sánchez, instalouse en Barcelona en 1965, onde ten deseñado a imaxe de diversas empresas e institucións, como os logos de Barcelona’92, o Teatre Nacional de Catalunya ou os sinais identificativos do Fórum de las Culturas de Barcelona (2004). Autor do mural Barcelona Gráfica (2001), a súa creación artística está preferentemente constituída por fotomontaxes de carácter irónico. Recibiu o Premio Nacional de Diseño de España (1992).

    VER O DETALLE DO TERMO