"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor. Residiu en Roma (1767-1678) pero chamado por Gustavo III volveu a Estocolmo, onde fixo o monumento conmemorativo a Descartes e a estatua de Gustavo III. Realizou tamén Amor e Psique e Fauno durmindo.

MONTES

Monte situado na parroquia de Saa (A Pobra do Brollón). O seu cumio acada os 1.135 m de altitude.

PERSOEIRO

Explorador e militar portugués. Gobernador xeral de Moçambique, explorou as rexións mozambicanas e Angola, para constituír unha zona de influencia portuguesa desde o Índico ao Atlántico, política que foi freada por Reino Unido, que a consideraba prexudicial para a súa expansión colonial.

MONTES

Monte situado na parroquia de Saa (A Pobra do Brollón). O seu cumio acada os 1.135 m de altitude.

GALICIA

Ciclista. Debutou como profesional en 1993 no equipo Kelme, para logo correr no G. D. ONCE e no Liberty Seguros. Gañou a clásica dos Puertos (1998), a Volta a Galicia (1999), a Vuelta a Castilla-León (2001), a Milán-Turín (2004), e a 18º etapa do Tour de Francia 2005.

1. Aplícase ao músculo que ten forma semellante aos dentes dunha serra.

2. Músculo moi fino, aplanado e cuadrilátero, situado na parte postero-superior das costas, que actúa elevando as costelas superiores e contribúe, por tanto, ao ancheamento.

3. Músculo fino, aplanado, cuadrilátero, máis amplo ca o seu homónimo superior; ten as súas orixes internas nas apófises espiñosas das tres primeiras lumbares e das dúas últimas dorsais. É un dos músculos que intervén na expiración, e actúa baixando as costelas.

PERSOEIRO

Xeneral romano. Foi tribuno militar en Hispania (98 a C) e legado durante a Guerra Social (91-88 a C). Como Sulla se opuxo á súa elección para o tribunado e entrou no partido democrático de Mario. Nomeado gobernador da Hispania Citerior polas forzas democráticas (82 a C), foi proscrito por Sulla e tivo que fuxir a Mauritania (81 a C), onde desbaratou ao exército deste. Reclamado polos lusitanos, volveu a Hispania onde chegou a establecer, contra o poder de Italia, un verdadeiro estado romano apoiado na amizade dos pobos ibéricos. Foi asasinado nunha conspiración.

PERSOEIRO

Humanista, médico e teólogo. Coñecido como Miguel Servet, formouse en teoloxía no mosteiro de Montearagón (1525-1527) e en leis na Universidad de Tolosa, onde tomou o primeiro contacto co ambiente da Reforma. Desde 1530 viaxou por cidades protestantes como Basilea ou Estrasburgo, onde publicou De Trinitatis Erroribus, Libri Septem (1531) e Dialogorum Trinitate (1532), en que afirmaba a existencia dun só Deus, pero negaba a súa manifestación a través de tres persoas, é dicir, rexeitaba o dogma oficial   da Trindade. Ademais proclamaba como único intermediario entre o home e Deus a Xesús Cristo, menosprezando o papel da Igrexa e do papado. Ao darse a coñecer as súas ideas, foi perseguido pola Inquisición, polo que marchou a París e despois a Lyon, onde entablou amizade con Simforiano Champier, que o introduciu no estudo da medicina, a xeografía e a astroloxía. Nestes momentos publicou Geografía de Ptolomeo, unha versión da Biblia do dominicano...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Agolada baixo a advocación de san Cibrao.

GALICIA

Escritor. Integrante da Xeración do 36, estudou dereito na universidade compostelá e participou na fundación do Partido Galeguista e das revistas Acción e Cristal. Emigrou a Venezuela, onde exerceu como profesor de artes plásticas. Colaborador das revistas Logos e Spes, ilustrou diversos libros, como Nao senlleira (1933), de Bouza Brey, El Libro de Santiago (1948), de Filgueira Valverde, e Da estrela e da fouce (1967), de Sesto Novás. É autor do poemario A lúa está ehí (1972), do opúsculo Pranto a Chariño (1975) e dun Refraneiro da muller (1975).

GALICIA

Poeta, arquitecto e político. Integrante do grupo dos Novísimos, participou no movemento estético socialrealista da década de 1960, aínda que co tempo a súa obra foi adquirindo trazos máis persoais. Emigrado a Venezuela (1962), exerceu como catedrático de Deseño Arquitectónico da Universidad Central de Caracas e cofundou o grupo de esquerda “La Causa R” (1971), co que participou activamente na política dese país, e foi nomeado ministro de Cultura da República Bolivariana de Venezuela (2004). Dos seus deseños arquitectónicos destacan o Instituto de Cultura de Maracaibo, o Teatro de Danzas de Venezuela ou a Plaza del Bicentenario. É autor de Da estrela e da fouce (1967) e UPGpoemas (1973), escritos e difundidos na clandestinidade; Porta aberta (1976), Por unha muller (1976), de carácter amoroso; Isolda. Porta Aberta (1990), La más nueva poesía de Venezuela (1981), unha falsa escolma escrita por el mesmo en castelán; Arte poética. Poema...

CIDADES

Cidade da provincia de Milán, Lombardia, Italia (75.421 h [2001]). É un centro industrial do sector nororiental da área metropolitana de Milán, da que dista uns 9 km. A principal rama industrial é a de fundición de aceiro.