"BAL" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor. Comezou a súa andaina artística na Orquesta del Casino de Donostia, con Fernández Arbós. Formado en Leipzig e Berlín con F. Koch, en 1919 trasladouse a Madrid. Director da Banda Municipal (1936) e da Orquesta Filarmónica de Madrid (1945), compuxo diversas zarzuelas (La del manojo de rosas, 1934; La tabernera del puerto, 1936), obras sinfónicas de cámara e vocais (Maite e Suite Vasca, 1924) e o musical Don Manolito (1943).

PERSOEIRO

Escritor lituano. Poeta simbolista e destacado autor teatral, escribiu a novela Dievu miskas (O bosque dos deuses, 1945), sobre a experiencia nun campo de concentración nazi.

1. Que está situado ao pé dos Alpes.

2. 1. Relativo ou pertencente ao piso subalpino.

   2. piso subalpino

      Piso altitudinal que está inmediatamente baixo o piso alpino e cuxa vexetación máis característica é o bosque de coníferas.

1. 1. Que ou quen traballa ás ordes doutra persoa.

   2. Que ou quen está nunha categoría inferior respecto a outra persoa nunha xerarquía.

2. Que ou quen ocupa un cargo administrativo, nun centro oficial, que non require aptitudes técnicas.

PERSOEIRO

Matemático. Comezou a súa tarefa de investigación cun traballo sobre suma de series. Desde entón traballou en relación coa escola de Jacques Hadamard e contribuíu ao progreso da teoría de funcións.

PERSOEIRO

Soprano italiana. Formada en Parma, debutou en 1944 na ópera Mefistofele. Cantou no Teatro alla Scala de Milán, no Covent Garden de Londres (1950) e no Metropolitan Opera de Nova York (1955). Especializouse nos papeis de Tosca, Manon Lescaut, Mimi e Violetta. Retirouse en 1976.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1234-1253) e conde palatino de Champagne (Teobaldo IV; 1021-1253) e de Brie, fillo póstumo do conde Teobaldo III de Champagne e de Branca de Navarra. Á morte de Sancho VII de Navarra foi nomeado rei de Navarra pola nobreza navarra. Iniciouse así a dinastía francesa de Champagne. Ordenou a elaboración dun Cartulario Magno e, probablemente, iniciou o Foro Xeral de Navarra.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1235-1270) e conde de Champagne (Teobaldo IV) e de Brie, fillo de Teobaldo I e de Margarida de Borbón. Accedeu ao trono navarro baixo a rexencia da súa nai, quen, en 1253, asinou o Tratado de Tudela co infante Afonso de Aragón, ratificado por Xaime I de Aragón en Monteagudo en 1254. Esta alianza permitiu a intervención de Xaime I para evitar a invasión castelá en Navarra.

PERSOEIRO

Conde de Blois, Tours e Chartres (1037-1089?) e de Troyers e Meaux (1063-1089?), fillo de Eudes II de Blois. Nacido nunha familia de grandes feudatarios, a casa de Champagne, enfrontouse diversas veces ao Rei Enrique I de Francia. Perdeu Tours (1037-1063) e pouco despois apropiouse da herdanza do seu sobriño Eudes III, ao ocupar Troyes e Meaux.

PERSOEIRO

Conde de Blois, Chartres e Meaux (1102-1052) e conde de Champagne (Teobaldo II; 1125-1152), fillo de Estevo III Enrique, conde de Meaux e Brie e de Blois e Chartres, e de Adela, irmá de Enrique I de Inglaterra. Enfrontouse sen éxito a Luís VI de Francia en 1107, e novamente en 1112, aliado con Enrique I de Inglaterra. Aliado de novo co rei de Inglaterra, atacou os dominios reais, pero, en 1118, foi derrotado preto de Alençon.

PERSOEIRO

Pintor, arquitecto e escultor italiano. Colaborou con D. da Volterra na igrexa da Trinità dei Monti e pintou os frescos da capela de San Denís na igrexa de San Luigi dei Francesi en Roma. De volta a Boloña (1554-1555), construíu e decorou o Palazzo Poggio. A partir de 1567 traballou en Milán, onde dirixiu as obras da catedral e levou a cabo unha grande actividade como arquitecto e enxeñeiro (igrexas de San Fedele e San Sebastiano). Coñecido co sobrenome de O Miguel Anxo reformado, traballou na decoración da biblioteca, o claustro, o sagrario e o retablo maior da igrexa do Escorial (entre 1586 e 1594).

REXIÓNS

Rexión de Guiné-Bissau (3.736 km2; 72.441 h [1991]). A súa capital é Catió (5.170 h [1979]).