"AN" (Contén)

1. Que ou quen estrangula.

2. Mecanismo que regula a entrada ou saída de aire a un carburador.

1. Apertar a gorxa a alguén impedindo e dificultando a respiración ou mesmo producíndolle a morte.

2. 1. Estreitar un conduto impedindo a circulación por el, especialmente o paso dun fluído.

   2. Constrinxir un órgano provocando unha parada da circulación sanguínea.

3. Facer algo máis estreito.

4. Impedir que se realice algo.

5. Obstaculizar ou bloquear a produción para impedir que sexa atendida a demanda.

6. Morrer unha persoa ou animal pola asfixia que se causa ao apertar fortemente a gorxa.

1. Que é distinto a como adoita ser ou que non é corrente ou normal.

2. Que ou quen non pertence á familia ou grupo que se considera.

3. Que está introducido accidentalmente, especialmente nun organismo.

4. Aplícase á partícula que ten un número de estrañeza non nulo.

5. Aplícase á armería ou ao escudo que non respecta as leis heráldicas do brasón.

1. Condición de estranxeiro.

2. Norma que regula a condición dos estranxeiros.

3. Condición legal do estranxeiro mentres non acada a nacionalidade do país onde reside.

1. Afección aos costumes estranxeiros.

2. Palabra que se colle dunha lingua estranxeira mantendo a súa grafía orixinal, pero adaptando a súa pronuncia ás estruturas fonéticas da lingua receptora (hippy [‘hipi], allegro [a’lɛƒɾo]). O proceso de normalización do galego comeza no s XIX co inicio da reivindicación da lingua galega como lingua de cultura, pero é no s XX cando se amplía o seu uso a novos dominios. Neste novo contexto lingüístico e cultural prodúcese o contacto con novas realidades e conceptos que esixen a incorporación ou creación de novas expresións. Así, un dos procedementos que se emprega para cubrir estes baleiros denominativos é a incorporación de estranxeirismos, feito constatable nos dominios especializados; a súa presenza nótase canto máis especializado é o dominio, e esa especialización moitas veces leva a que non existan propostas claras na lingua receptora. O galego incorpora, sobre todo, estranxeirismos do inglés e, en menor medida, doutras linguas como o francés e o italiano....

1. Introducir usos e costumes estranxeiros nun país.

2. Adoptar usos ou costumes estranxeiros.

1. Que ou quen é dun país que non é o propio.

2. Mundo que está situado fóra do país en que se vive.

3. Persoa que, tendo nacionalidade propia, non ten a nacionalidade do país onde reside.

PERSOEIRO

Humanista. Discípulo de Nebrija, doutorouse en Teoloxía na Universitat de València, onde foi catedrático de Filosofía (1515-1523) e promoveu a renovación dos métodos de ensino. Amigo e correspondente de Lluís Vives, deixou inéditos comentarios sobre obras de, entre outros, Séneca, Plinio e Valerio Máximo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Samos. De orixe románica, ten unha soa nave con cuberta a dúas augas e ábsida de maior altura que a nave con cuberta a catro augas. Conserva unha imaxe da Virxe sedente co Neno do s XVI e un retablo do s XIX. A fachada consta dunha portada de dúas arquivoltas, óculo e espadana de dous vans.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Santiago de Compostela o 6 de maio de 1860. Subtitulouse “Periódico quincenal”. Os seus artigos eran manuscritos e na súa redacción participaron estudiantes da universidade e do instituto.

SEMANARIOS

Semanario aparecido en Santiago de Compostela en outubro de 1867. Cesou a súa edición en marzo do ano seguinte. Editado por Antonio de Leiva, na súa redacción participaron Xosé Salgado Rodríguez, Xosé Mª Portal González, Félix Moreno Astray e Bernardo Barreiro. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Fernando Pato. Foi un defensor dos intereses da cidade e incluíu composicións poéticas, artigos de apoloxía eclesiástica e referencias a temas sociais.