"Aso" (Contén)

1. Acción e efecto de asomar ou asomarse.

2. Indicio ou sinal dalgunha cousa.

3. Entre dúas ou máis palabras, igualdade das vocais tónicas nas agudas e das vocais tónicas, e a última vogal átona nas graves e nas esdrúxulas, prescindindo dos outros sons que seguen á vogal tónica, tanto se son vocais como se son consonantes. Non contan entón para a asonancia, as vocais postónicas internas das palabras esdrúxulas nin as semivocais dos ditongos.

1. Acción e efecto de asomar ou asomarse.

2. Indicio ou sinal dalgunha cousa.

1. Correspondencia dun son con outro.

2. Entre dúas ou máis palabras, igualdade das vocais tónicas nas agudas e das vocais tónicas, e a última vogal átona nas graves e nas esdrúxulas, prescindindo dos outros sons que seguen á vogal tónica, tanto se son vocais como se son consonantes. Non contan entón para a asonancia, as vocais postónicas internas das palabras esdrúxulas nin as semivocais dos ditongos.

1. Facer coincidir un son con outro.

2. Facer asonancia unha palabra con outra.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Vila de Cruces baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Escultor. Aos 14 anos trasladouse a Barcelona, alí estudiou no colexio dos Salesianos de Sarriá onde se iniciou como escultor á sombra do Novecentismo. En 1916 marchou para Barakaldo coa intención de traballar como mestre de debuxo no Colexio dos Salesianos. En 1917 foi a Madrid por mor do servizo militar. Ao longo deste período formativo entrou en contacto coa obra de Rodin e Bourdelle, tendo ademais a oportunidade de participar nos movementos renovadores de Catalunya e Madrid, e no espertar dunha nova sensibilidade que o encamiñou cara á estética medieval, reafirmada coa súa volta a Galicia en 1918 -logo de gañar a praza de escultor anatómico da Universidade de Santiago de Compostela-, onde descubriu o Románico compostelán. Ata a súa chegada a Santiago de Compostela a súa obra segue unhas reminiscencias decimonónicas e rodinianas, manifestando certa preferencia polas formas esvaídas e polas materias brandas, coas que modelou as súas primeiras obras; sen embargo, a súa escultura é claramente...

1. Efecto de atrasar ou atrasarse.

2. Insuficiencia ou falta de desenvolvemento de determinadas situacións ou aspectos.

3. Cantidades que se deben ou que non se pagaron no seu momento.

GALICIA

Pintor e poeta experimental. Realizou estudios de Belas Artes en Newark (Nova Jersey) e Madrid. Participou en diferentes exposicións, tanto de carácter individual como colectivo; así mesmo, a súa obra forma parte de numerosas coleccións privadas de América e Europa.

PERSOEIRO

Profesor de Teoloxía e dominico. Formou parte da comisión de reforma que preparou o documento Consilium de emendanda Ecclesia (Consello da Igrexa reformada, 1538). Contribuíu á aprobación dos estatutos da Compañía de Xesús por Paulo III (1540). Nomeado cardeal (1542), foi membro do consello romano para o Concilio de Trento na súa primeira etapa.

XACEMENTOS

Xacemento arqueolóxico do Plio-plistoceno (2,0 M a) sobre un nivel palustre situado no concello de Orce (Andalucía). Nesta localidade atopáronse numerosos manuportes, xunto cunha lasca de sílex, asociados a un elefante e outra macrofauna.

GALICIA

Actor, animador teatral e director de escena. Desenvolve a súa actividade na comarca da Ferrolterra impulsando iniciativas moi diversas, desde a promoción de grupos de teatro no eido escolar e asociativo ata a participación en diversas propostas de formación teatral de ámbito municipal. Participou igualmente na creación de grupos tan significativos como o Teatro Círculo de Perlío ou a Agrupación Teatral Tagallo, coa que dirixiu pezas como A boda do latoeiro (1982), a partir dunha obra de John M. Synge. En 1995 formou parte do elenco no espectáculo A larva furiosa, dirixido por Manuel Lourenzo e realizado pola Compañía Luís Seoane, en coprodución co Centro Dramático Galego.

PERSOEIRO

Actor e director cunha longa traxectoria no teatro non profesional, fundamentalmente nos grupos Toxos e Froles e Amistade, de Ferrol; Agustín Iserni, de Redes (Camouco, Ares); ou Luzada, de Betanzos. Co Centro Dramático Galego participou nos espectáculos A fiestra valdeira (1994) e Valle-Inclán 98 (1998).

1. Calidade de basófilo.

2. Aumento do número de leucocitos basófilos no sangue.

1. Que ten afinidade e se tinxe cos colorantes básicos.

2. 1. Tipo de leucocitos do sangue que posúen uns gránulos que se tinxen intensamente de azul con colorantes básicos de anilina. Proporcionan substancias anticoagulantes aos tecidos inflamados.

   2. Tipo de células do lóbulo anterior da hipófise produtoras de corticotropina.

3. Organismo ou asociación vexetal que ten preferencia por substratos básicos.