"Māra" (Contén)

CAPITAIS

Capital do departamento homónimo, Níxer, situada nas ribeiras do río Maradi (110.005 h [1988]).

DEPARTAMENTOS

Departamento de Níxer (38.581 km2; 1.415.000 h [estim 1990]). A capital é Maradi.

PERSOEIRO

Futbolista arxentino. Comezou xogando en Argentinos Juniors, de onde pasou ao CA Boca Juniors. Despois de gañar a liga arxentina, fichou polo FC Barcelona, co que gañou a Copa da Liga e a Copa do Rei (1983). Co Nápoles obtivo dúas ligas (1986-1987 e 1989-1990), a Copa de Italia (1987), a Copa da UEFA (1989) e a Supercopa de Italia (1990). Tamén gañou o campionato do mundo coa selección arxentina (1986) e recibiu tres Balóns de Ouro (1979, 1980 e 1981).

1. Mestura de cousas revoltas e sen orde.

2. Cousa que se fai descoidadamente.

3. Asunto confunso que ten difícil solución.

PERSOEIRO

Escritor. Foi membro fundador da sección filolóxica do Institut de Estudis Catalans. Despois duns anos de dúbida entre as súas aspiracións románticas e a súa vida burguesa, decidiu encamiñarse cara a un rexeitamento consciente da retórica romanticista e unha volta á expresión sinxela da realidade cotiá. Converteuse nun axitador que promoveu unha ideoloxía dinámica, cosmopolita e moderna. Despois desta etapa, entrou nunha época modernista que marcou o seu estilo. Das súas obras destacan Poesies (1895), Visions i Cants (1900), Les disperses (1904), Enllà (1906) e Seqüències (1911).

PERSOEIRO

Político. Paticipou activamente no Front Obrer de Catalunya desde a súa creación (1961) e tomou parte na fundación de Convergència Socialista de Catalunya (1974), despois integrada no PSC-PSOE (1976). Alcalde de Barcelona (1982-1997), durante o seu mandato a cidade foi sede dos xogos olímpicos de 1992. En 1997 renunciou á alcaldía e foi elixido presidente do Comité das Rexións da UE (1996). Acadou a presidencia da Generalitat de Catalunya en 2003.

ENTRADA LARGA

Comarca integrada na provincia de León, Castela e León. Limita ao N coa comarca de Omaña, ao L coa de El Páramo, ao S coa de Cabrera e ao O co Bierzo. Está formada polos municipios de Astorga, Brazuelo, Lucillo, Luyego, Magaz de Cepeda, Quintana del Castillo, Santa Colomba de Somoza, Santiago Millas, Val de San Lorenzo, Villamejil e Villaobispo de los Oteros, e conta cunha poboación de 18.793 h (2001). A cabeceira comarcal é Astorga.
Xeografía
Localízase na vertente oriental dos montes de León. A Sierra del Teleno é a principal elevación, con máis de 2.100 m de altitude, e pecha a comarca polo S. O relevo e a rede hidrográfica dispóñense en dirección ONO-LSL deixando La Maragatería cunha suave inclinación cara ao L e unha altitude media de 1.100 m. Presenta un relevo suave, destacando os tramos de vales que se encaixan nas fallas onde o substrato rochoso paleozoico deu lugar a pendentes abruptas. Litoloxicamente, o relevo está composto por rochas...

1. Relativo ou pertencente a La Maragatería ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de La Maragatería.

3. Personaxe típico do entroido de Galicia que leva un traxe volto do revés ou formado por pezas de distintos uniformes.

PERSOEIRO

Mosaicista. Introduciu o moderno mosaico artístico en España e adoptou o estilo Art Nouveau. Traballou en diversas obras de Domènech i Montaner en Barcelona e Comillas, e no Rosari Monumental de Montserrat (1903).

1. Peixe de corpo oblongo, de beizos grandes, mandíbulas con fortes dentes e cor variable, entre verde e parda. As escamas son relativamente grandes. Vive nos fondos do litoral, entre1 e 20 m de profundidade, sobre algas e rochas.

2. Termo do barallete, ou xerga dos afiadores, que corresponde á voz ‘castaña’.

PERSOEIRO

Escritor. Nacionalizado estadounidense, na súa obra, cunha prosa influída por S. Freud e T. Mann, rexeita a Hungría socialista, e expresa o desarraigamento do exiliado. Escribiu as memorias Egy polgár vallomásai (As confesións dun burgués, 1934), as novelas Béke Ithakában (Paulo en Ítaca, 1952) e San Gennaro vére (O sangue de san Xenaro, 1963), e o volume de poesía selecta A delfin visszanézett (O golfiño observa ao seu redor, 1978).

PERSOEIRO

Compositor e instrumentalista. Especialista na viola da gamba, actuou na corte de Luís XIV (1676-1715) e Luís XV (1715-1725). Realizou as óperas Alcide (1693), en colaboración con Lulli, e Sémelé (1709), ademais de 650 pezas instrumentais.

MACIZO

Macizo de Romanía, situado nos Cárpatos orientais. O seu pico máis alto é o Rodna (2.300 m alt).

1. Conxunto de fíos, pelos ou cousas semellantes enleados entre si e que son difíciles de separar.

2. Gran cantidade de cousas mesturadas ou enleadas que son difíciles de separar.

3. Asunto enleado ou intricado, que presenta unha difícil resolución.

4. Madeixa de liño ou estopa que xa está fiada.

1. Gran cantidade de cousas mesturadas ou enleadas que son difíciles de separar.

2. Trampa ou embuste con que se engana a unha persoa para conseguir algo dela ou poñela nunha situación comprometida.