"Rel" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático, epistemólogo e político francés. Profesor na Universidade da Sorbonne e na École Normale Supérieure de París a partir de 1903, director do Institut Henri Poincaré (1927) e membro da Académie des Sciences dende 1921. Formulou a base da moderna teoría da integración. Fundador dunha Collection de monographies sur la théorie des fonctions (Colección de monografías sobre a teoría das funcións, 1898), deu fundamento á integral de Lebesgue ao conseguir estender a noción de medida nos conxuntos, e obtivo a existencia de funcións monóxenas non analíticas. O Traité du calcul des probabilités et de ses applications (Tratado do cálculo de probabilidades e as súas aplicacións, 1925) introduciu novas nocións no cálculo de probabilidades e defendeu o empirismo matemático. Foi deputado socialista por Avairon (1924) e ministro de Mariña en dous gabinetes.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cotobade baixo a advocación de san Martiño.

1. Relativo ou pertencente a Borel ou a un ente matemático que leva o seu nome.

2. Elemento dunha tribo de Borel ou, ás veces, a tribo propiamente dita.

3. Aplicación entre dous espacios topolóxicos X e Y, de tal xeito que a antiimaxe dun boreliano de Y é un boreliano de X.

4. Espacio que se pode medir.

5. Tribo de Borel.

PERSOEIRO

Matemático, físico e médico. Condiscípulo de Torricelli, profesor de Matemáticas en Messina e en Pisa, creou, en Medicina, a escola iatromecánica. Na súa obra fundamental De motu animalium (Sobre o movemento dos animais, 1680-1681), intentou por primeira vez aplicar métodos matemáticos ao estudo dos problemas da mecánica do movemento dos animais.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Enxeñería Aeronáutica e catedrático de Fundamentos de Análise Económica na Universidad Complutense de Madrid. Afiliouse ao PSOE en 1975. No 1979 foi secretario xeral de Orzamentos (1983-1984) e, entre 1984-1991, secretario de Estado de Facenda. Foi ministro de Obras Públicas, Transportes e Medio Ambiente entre 1991-1996. Tamén é portavoz de Orzamentos do PSOE e presidente da Comisión Mixta para a UE no Congreso. Entrou na executiva deste partido no 34º Congreso, en xuño de 1992. En 1998 e tras un proceso de eleccións primarias converteuse no candidato á Presidencia do Goberno polo PSOE, renunciando ao ano seguinte. Publicou entre outros textos: Métodos matemáticos para la economía (1981) e Al filo de los días (1998).

PERSOEIRO

Pintor, coñecido como Perejaume. Tratou amplamente o tema da paisaxe emparentando os pintores románticos e os vangardistas. Dende a pintura accedeu a outras disciplinas como a fotografía, o vídeo e tamén a poesía e o ensaio (Ludwig Jujol, 1989). Entre as súas obras destacan: Pinacoteca 48 (1991) e Rambla 61 (1993). Encargouse da decoración da sala de butacas do Gran Teatro do Liceo de Barcelona (1999). En 1999 o Museu d’Art Contemporani de Barcelona dedicoulle unha exposición retrospectiva.

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Osona (947-992), e de Urgell (948-992) ao morrer sen fillos o seu tío Sunifredo II. Rexeu os tres primeiros condados co seu irmán Miró ata o seu falecemento (966). A súa política tendía a manter boas relacións cos dous grandes poderes do seu tempo: o carolinxio e o califal, co fin de neutralizar un co outro e chegar a ser cada vez máis independente. A boa relación con Córdoba, evidente xa dende o 950, facilitou os intercambios comerciais e o ascenso económico. Aproveitou a debilidade dos últimos monarcas carolinxios para independizarse do poder franco. Semella que por iso Almanzor decidiu atacar Catalunya (6 de xullo do 985). Este feito deu lugar a un intento de restablecer os lazos co reino franco cara á fin do 985 e durante o 986, cando Borrell II lle pediu axuda. En vista da ineficacia do auxilio franco, a independencia foi consumada, axudada polo cambio de dinastía en Francia. En marzo do 988 Borrell II intitulouse “pola graza de Deus duque ibérico e marqués”,...

PERSOEIRO

Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora da mesma universidade. Traballa en temas relacionados coa lingua e a toponimia. Publicou: Contribución ao estudo do léxico de Valentín Lamas Carvajal (1986) e doutorouse coa tese Contribución ao estudo da antroponimia medieval galega (séculos VIII-XIII) (1993). Ten participado en volumes colectivos como Estudios dedicados a Celso Emilio Ferreiro (1992), Guía bibliográfica da lingüística galega (1996), Homenaxe a Pilar Vázquez Cuesta (1996) e Homenaxe a Ramón Lorenzo (1998), entre outros moitos. Ademais participou na elaboración do Dicionario normativo galego-castelán (1988), Vocabulario comercial básico (1988), Dicionario escolar galego (1990), Léxico administrativo castelán-galego (1991) e do Dicionario dos nomes galegos (1992). Colaboradora nas revistas Verba e Cadernos da Lingua...

PERSOEIRO

Cantante e compositor. Iniciou as súas actividades en París en 1953. As súas composicións destacan pola súa calidade poética, musical e por unha gran forza interpretativa, baixo un ton crítico e irónico. Entre os seus títulos salientan Ne me quitte pas (Non me deixes, 1959), On n’oublie rien (Nada se esquece, 1961) e Les bourgeois (Os burgueses, 1962). Como actor participou nos filmes Les risques du métier (Os riscos do oficio, 1967) e L’emmerdeur (1973), e dirixiu Franz (1972) e Le Far West (1972), entre outros.