botarel
botarel
(
s
m
[CONSTR]
Contraforte exterior dun muro que serve para axudar a resistir o empuxe dun arco, a miúdo constituído por un piar, sobre o que descansa o extremo inferior dese arco que, pola parte superior, apoia no muro.
Ex: A catedral gótica descansa sobre os botareis.
Citas
- A catedral gótica descansa sobre os botareis.