"SF" (Contén)

1. Sensación ou sentimento de pracer e alegría que produce algunha cousa no espírito.

2. Sensación pracenteira e agradable que experimentan os sentidos. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Non hai gozo cumprido; que así que está logrado, xa está fuxido”.

3. Composición poética cantada, xeralmente en loanza da nai de Deus ou dun santo. A literatura latina medieval ofrece, polo menos desde o s XII, pezas en verso ou en prosa que exaltan os gozos de María, sucesos alegres da súa vida terreal ou celestial.

1. Relativo ou pertencente á zona disfótica.

2. Zona que, dende un criterio de iluminación, forma parte da zona fótica que, xunto coa zona eufótica constitúen a capa de auga onde se detecta un certo grao de iluminación e que limita coa zona afótica permanentemente sen luz. Vai dende os 100 aos 200 m de profundidade, e pode acadar ata os 1.000 m. A penetración da luz é escasa e débil, só penetran radiacións azuis do espectro da luz e, polo tanto, a actividade fotosintética é moi escasa.

1. 1. Conxunto de medios materiais que se empregan para modificar exteriormente a aparencia. Inicialmente, e desde moi antigo, estivo ligado a cerimonias propias de ritos relixiosos, práctica aínda usual entre as tribos africanas e de Oceanía. Posteriormente, estendeuse o costume de empregar o disfrace como diversión, malia a oposición da Igrexa, e chegou a ser xeral durante o Entroido. A complexa variedade de disfraces no Entroido fai difícil a súa xeneralización, aínda que algúns deles sobreviviron no tempo. O máis clásico e invariable é o cigarrón, típico de Verín. Esta máscara, de orixe prehistórica, é de madeira pintada de cores rechamantes e prolongada cara a arriba cunha chapa metálica onde leva pintado algún motivo animal ou do zodíaco. As que levan na parte posterior da cabeza un pelello, dan nome ao disfrace de peliqueiro, propio de Laza. A vestimenta do cigarrón componse dunha chaqueta con galóns sobre a que vai un pano. Do cinto, penduran unhas chocas que soan ao...

   2. Medio empregado na comisión dun delito co fin de evitar ser recoñecido. O seu emprego considérase circunstancia agravante da responsabilidade criminal.

   3. Recurso teatral empregado polos actores para desfigurar a súa fisionomía e adaptala á dos personaxes que intentan representar. A súa utilización no teatro inscríbese dentro dun acordo tácito de complicidade que se establece entre o actor e o público, e pode abranguer distintos aspectos da fisonomía (vestimenta, maquillaxe, xestos) e da actuación (cambios de voz) do actor. É un dos trazos definitorios das representacións teatrais, aínda que non é obrigatorio.

2. Finximento mediante o que se presenta a realidade baixo unha falsa aparencia.

1. 1. Amañar, de maneira diferente á habitual, o aspecto dunha persoa ou cousa para evitar que sexa recoñecida.

   2. Vestir a unha persoa cun disfrace.

2. Desfigurar algo para que non sexa recoñecido ou descuberto.

3. estirse unha persoa cun disfrace.

4. Desfigurarse algo ou alguén ocultando o seu aspecto real.

1. Sentir gozo por algo bo e positivo e aproveitarse do seus efectos beneficiosos.

2. Realizar o acto sexual cunha persoa.

3. Sentir ou experimentar pracer con algo.

4. Ter ou posuír algunha cousa útil, positiva ou beneficiosa. OBS: Emprégase seguido da preposición de.

1. 1. Alteración, cuantitativa ou cualitativa, dunha función orgánica.

   2. disfunción sexual

      Trastornos, de diferente tipo e de orixe diversa, caracterizados por unha alteración do desenvolvemento da resposta sexual humana que imposibilita levar a termo unha relación sexual satisfactoria.

2. Conxunto de dificultades de adaptación dunha unidade social a un contexto determinado, que eventualmente leva ao cambio e mesmo á desaparición desta unidade. É fundamental na teoría sociolóxica funcionalista, especialmente en Parsons e Merton, que diferenciou a disfunción manifesta e a latente, segundo sexa voluntaria ou involuntariamente perniciosa.

1. biosfera.

2. Espacio ao redor dunha estrela no que as condicións físicas non son incompatibles co desenvolvemento ou a existencia da vida tal e como se coñece na Terra.

REXIÓNS

Rexión situada ao NO do land de Turinxia, Alemaña.