"Vic" (Contén)

PERSOEIRO

Escritora sueca que asinaba baixo o pseudónimo Ernst Ahlgren. Autora de novelas realistas como O diñeiro (1885) e A señora Mariana (1887), escribiu tamén un Diario e algunhas novelas curtas onde destacaba a narración de costumes, tituladas Fran Skåne (Páxinas de Escania, 1884) e Folkliv (Vida popular, 1887).

PERSOEIRO

Poeta. Participou como soldado na campaña de Polonia. Despois de abandonar o exército, dedicouse á literatura. Colaborou en Os Anais da patria. Tivo un grande éxito coa súa obra Stikhotvorenija (Poesías, 1835), de estilo sinxelo.

PERSOEIRO

Filósofo. Expulsado do seu país (1922), foi a Berlín e a París (1925), onde fundou a revista Put. Pensador cristián afastado de toda ligadura dogmática e influído polo idealismo poskantiano, fixo unha crítica despiadada do cristianismo institucional e do comunismo; interesouse polo home como espírito -a actividade creadora, a historia e a liberdade-, e na súa última época situouse na liña do pensamento existencialista alemán. Cómpre destacar Filosofia svobody (A filosofía da liberdade, 1911), Novoe srednevekovie (A nova Idade Media, 1924), De la destination de l’homme (Sobre o destino do home, 1931), De l’esclavage et de la liberté de l’homme (Da escravitude e da liberdade do home, 1946) e Samopoznanie: opyt filosofskoj autobiografii (Autocoñecemento: ensaio de autobiografía filosófica, 1949).

PERSOEIRO

Político e enxeñeiro. En 1917 adheriuse ao partido bolxevique e, entre 1921 e 1931, dirixiu a policía política de Xeorxia. En 1931 accedeu á dirección do Partido Comunista de Xeorxia e comezou un proceso de persecución dos labregos opostos ás colectivizacións do Cáucaso e proclives ao Nacionalismo. En 1934 ingresou no Comité Central do partido, en 1940 no Politburó, e en 1941 no consello supremo da guerra. En 1942 foi ministro de Seguridade e do Interior, e en 1946 acabou cos responsables das purgas dos anos trinta. Á morte de Stalin (1953) formou parte do triunvirato dirixente con Georgij Maksimilianovič Malenkov e V’ačeslav Mikhajlovič Molotov, aos que se enfrontou. Foi detido e executado en 1953.

PERSOEIRO

Matemático ucraíno. Estudiou en París e en Göttingen. Foi profesor e director do Instituto de Ciencias Matemáticas de Khárkov, profesor na Universidade de Leningrado e membro da Academia de Ciencias da URSS. Ademais dos seus traballos en teoría de funcións e ecuacións diferenciais, deu, xunto con Kolmogorov, unha axiomatización do cálculo de probabilidades.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Publicou o almanaque Pol’arnaja zvezda (A estrela polar, 1823-1825), onde recolle novelas e comentarios críticos románticos. Escribiu tamén Olga (1821) e Mulla Nur. Algunhas das súas obras foron traducidas ao alemán, ao sueco e ao polaco.

PERSOEIRO

Estadista e diplomático. Realizou misións diplomáticas en Londres, Copenhaguen e Hamburgo, enviado pola Emperatriz Ana. Foi partidario da alianza con Austria e Inglaterra contra Prusia; fomentou tamén a política agresiva contra Turquía. Escribiu a obra Os consolos do cristián.

PERSOEIRO

Estadista e diplomático ruso. Como secretario da Emperatriz Catarina II, tomou parte nos acordos secretos co Emperador de Austria Xosé II. No 1787 foi nomeado primeiro mandatario de Asuntos Exteriores, cargo dende o que desenvolveu unha política pacificadora.

GALICIA

Artista plástico. Realizou estudios na Facultade de Belas Artes de Pontevedra e participou dende o ano 1995 en diversos talleres, dirixidos por artistas como Ricardo Catania, Antoni Muntadas o Jannis Kounellis. As novas tecnoloxías están presentes nas estratexias simulacionistas das súas obras. En Serie de paisaxes (1997) constrúe a paisaxe a partir de maquetas de teatro que fotografa, crea espacios inexistentes que propón como reais e incide na simulación como práctica artística.

PERSOEIRO

Escritor e político. Licenciado en Dereito pola Universitat de València (1888). Mantivo unha grande actividade como orador e xornalista, fundando en 1894 o xornal El Pueblo no que comezou a publicar Arroz y tartana. A súa vinculación á Renaixença foi breve e basicamente decidida pola influencia de Constantí Llombart; despois da morte deste (1893), converteuse en inimigo do grupo valencianista de Teodor Llorente. En 1887 publicou Fantasías, leyendas y tradiciones, que respondía a unha estética romántica e a unha temática historicista. Dende moi novo comprometeuse coa política republicana de Pi i Margall; foi deputado a Cortes tres veces consecutivas e a súa acción política alcanzou unha forte repercusión popular, sendo o blasquismo o sector máis dinámico do republicanismo valenciano. Enfrontouse politicamente coa disidencia do seu colaborador Rodrigo Soriano, que provocou incidentes de extrema violencia; finalmente, en 1908 abandonou a política....

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo ruso. A partir de Stikhi o Prekrasnoj Dame (Versos a unha bela dama, 1904) converteuse no principal poeta simbolista ruso. Unha vez fracasada a revolución do 1905, derivou cara ao pesimismo e a sátira, como nos dramas líricos Balagančik (O barracón dos saltimbanquis, 1906) e Roza i Krest (A rosa e a cruz, 1913). En Dvenatcat’ (Os doce, 1918) e Škify (Os escitas, 1918) presenta unha visión mesiánica e moi persoal da revolución do 1917.

PERSOEIRO

Físico. Graduouse na Universidade de Moscova no ano 1930 e foi profesor dela dende o 1936 ata o 1956. Ata o 1965 foi director do Instituto de Investigación Nuclear de Dubna. Estudiou as reaccións en cadea e a física das partículas.

PERSOEIRO

Pedagogo. Estudiou Filosofía e Historia en Kiev. A partir de 1917 exerceu como catedrático de Psicoloxía e Filosofía en Moscova. Desde o inicio da revolución socialista interveu na planificación e organización escolar soviética. Realizou unha síntese das ideas dos pedagogos da Escola Nova coas de Marx e creou un principio de educación socialista. Ideou a escola de produción, que une o método educativo baseado na natureza coas ciencias sociais e naturais, co traballo industrial e coas manifestacións literarias e artísticas, partindo do postulado de que a escola debe reflectir a organización social e económica. Sobre este tema escribiu Tarefas e métodos da escola nova primaria (1917) e A escola do traballo (1919) e, no campo psicopedagóxico, Memoria e pensamento (1938) e Análise psicolóxica da memoria (1940).

PERSOEIRO

Mariscal ruso coñecido como Galen. De orixe obreira, serviu no exército tsarista ata 1916. En 1917 uniuse aos bolxeviques, chegando a ser delegado do partido en Samarra. Ao mando de tropas do Exército Vermello combateu, durante a guerra civil, contra os exércitos contrarrevolucionarios de Kolčak e Wrangel. En 1921 foi nomeado ministro da Guerra da República de Siberia. Dende 1922 ata 1938 foi comandante das forzas soviéticas no Extremo Oriente e, entre 1924 e 1928, foi conselleiro militar de Sun Yat-sen e de Chiang Kai-shek. En 1935 foi ascendido a mariscal. En 1937 presidiu o consello de guerra contra Zujachevski e pouco despois, entre 1938 e 1939, desapareceu víctima dunha depuración ordenada por Stalin. Foi rehabilitado en 1956, trala chegada ao poder de Kruščov.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Nas súas novelas, de inspiración naturalista, describiu a sociedade rusa do seu tempo. Destacan Kitay-Gorod (1882) e Vasilij T’orkin (1892).

PERSOEIRO

Zoólogo. Estudiou Medicina na Universidade de Coimbra. En 1849 entrou na Escola Politécnica de Lisboa como profesor de Zooloxía e reorganizou e desenvolveu o Museo Nacional de Lisboa (Museo Bocage), onde estableceu importantes coleccións científicas e dende onde organizou o ensino e a investigación no eido da Zooloxía en Portugal. En 1863 foi nomeado membro estranxeiro da Zoological Society de Londres. En 1865 describiu a esponxa Hyalonema lusitanica, recollida fronte ás costas portuguesas, que constituíu a primeira proba aceptada pola comunidade científica da existencia de vida abisal. Describiu máis de 200 especies animais novas, entre as que se atopa a salamántiga endémica galega Chioglosa lusitanica (1864), aínda que a maioría pertencían ás colonias portuguesas, particularmente ás africanas. Entre as súas numerosas publicacións, cómpre destacar Memoria sobre a cabra montez da Serra do Gerez (1857), Liste des mammifères et Reptiles observés en Portugal...

PERSOEIRO

Poeta. Típico expoñente da época clasicista da literatura rusa, fíxose famoso co poema Dušenka (1775), imitación da Psyché de Lafontaine.

PERSOEIRO

Actor e realizador cinematográfico. Traballou no Museo de Arte Moderna en Nova York e como crítico de cine en importantes revistas como Esquire. Publicou numerosas biografías sobre directores como Hitchcock e Fritz Lang. Entre as súas películas destacan: The last Picture Show (A última película, 1971), What’s Up, Doc? (Que me pasa, doutor?, 1972), Mask (Máscara, 1985), Texasville (1990) e The thing called love (Esa cousa que chaman amor, 1993).

PERSOEIRO

Matemático e físico ruso. Traballou no departamento de Física Matemática da Academia das Ciencias de Ucraína dende 1925 e foi profesor nas universidades de Kiev e Moscova. Traballou sobre os conceptos de superfluidez, supercondutividade, análise matemática, teoría de funcións, ecuacións diferenciais e teoría cuántica de campos. Foi nomeado doutor honoris causa en Matemáticas (1930) e membro da Academia de Ciencias da URSS (1948). Obtivo o Premio Lenin en 1958.

PERSOEIRO

Biólogo ucraíno. Foi profesor de Fisiopatoloxía nas universidades de Kiev e Saratov, e presidente da Academia de Ciencias de Ucraína. É autor de traballos para retardar o envellecemento, tratar úlceras e fracturas mediante un soro citotóxico antirreticular.