"asia" (Contén)

Rafael Romero Masiá.

Propiedade que teñen algúns elementos histolóxicos de coller unha cor diferente da do resto do tecido do que forma parte pola influencia de certos colorantes básicos.

Proceso polo que certos elementos que pertencen a un tecido producen outros elementos que se afastan dos primeiros e que constitúen células e tecidos que teñen características físicas e químicas diferentes.

Transformación ou substitución dun nome propio, especialmente dun nome de persoa, pola súa tradución a unha lingua estranxeira.

Displasia ou desenvolvemento defectuoso da medula espiñal, que causa deformacións e trastornos funcionais.

Organismo creado polo tratado militar de defensa en 1954 por Australia, EE UU, Filipinas, Francia, Reino Unido, Nova Zelanda, Paquistán e Tailandia para se opoñer ás actividades militares promovidas pola República Popular China. Foi disolto en 1977, debido á mellora das relacións de EE UU e doutros países da OTASE con China.

Trastorno da locución que se caracteriza pola repetición da última sílaba das palabras e ás veces de todas as sílabas de cada palabra.

Relativo ou pertencente a todo o pobo asiático.

Doutrina e movemento político que propugna a solidariedade e cooperación entre todos os pobos de Asia.

Trastorno da linguaxe verbal que consiste en substituír unha palabra por outra que non concorda coa idea que se quere expresar.

Escola literaria de orixe francesa que influíu fortemente nas diversas literaturas europeas durante a segunda metade do s XIX. O seu nome deriva do Parnasse contemporain, recueil de vers nouveaux, versos publicados en diversas ocasións (desde 1866 ata 1876), se ben a escola xa se constituíra ao redor da Revue fantaisiste (1861). Caracterizouse polo seu afastamento das fórmulas románticas de Musset e Lamartine e a declaración do seu ideal de impasibilidade, perturbado só pola obtención da beleza pura e absoluta. Relacionada en parte cos movementos neoclásico e romántico, procura nas fontes clásicas algúns aspectos como a arte pola arte. Os primeiros exemplos poden localizarse nas obras de Th. Gautier e Th. de Banville. A partir destes autores, a preocupación pola forma do verso callou nos poetas máis novos, que tiveron como representante máis destacado a Leconte de Lisle. A escola tivo como autores máis importantes a L. Ménard, L. Bouilhet, L. Dierx, C. Mendès e L. Xavier...

Xogo de palabras en que se opoñen dúas palabras que só se diferencian nalgún fonema, ou cando se emprega a mesma palabra con dous sentidos diferentes.

Que ou quen segue o modalismo segundo Tertuliano. Negaban a Trindade, e facían de Xesús Cristo e o Pai unha soa persoa: o Pai, entón, sufrira tamén a Paixón.