"hum" (Contén)

1. Estado de ánimo, que fai referencia a unha disposición afectiva do espírito ou do temperamento, con inclinación á alegría ou á tristeza.

2. Boa disposición para algo.

Tendencia de alguén a ver o lado positivo ou irónico das cousas.

1. Calquera líquido do corpo dun animal, dunha planta, normal ou patolóxico.

2. humor acuoso

   Líquido viscoso contido na cámara anterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados, entre a córnea e o cristalino.

3. humor cardinal

   Cada un dos catro humores (bile, atrabile, pituíta e sangue) que, segundo a medicina antiga, segregaba o organismo e do equilibrio dos que dependían a saúde e a enfermidade.

4. humor vítreo

   Líquido xelatinoso contido na cámara posterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados entre o cristalino e a retina.

1. ...

1. Actitude de quen ve o lado cómico e irónico das cousas.

2. Estilo literario, gráfico ou artístico en xeral, que interpreta a realidade nos seus límites cómicos, absurdos ou incongruentes. Aínda que primitivamente buscaba a esaxeración dos defectos físicos e as situacións grotescas, despois analizou os costumes sociais. Foi moi empregado no periodismo como instrumento de penetración política. A súa manifestación plástica denomínase comunmente caricatura. No mundo cultural británico, Francia e Alemaña deu lugar, entre outros, a personaxes como Picwick, Tartuf e Falstaff.

Doutrina médica sen valor científico, segundo a que todas as enfermidades son o resultado das alteracións dos humores do organismo.

1. Persoa que ten sentido do humor.

2. Persoa que realiza obras, debuxos ou espectáculos, de carácter humorístico.

humoralista.

Relativo ou pertencente ao humor.

Que contén ou se manifesta con humor.

Fracción da materia orgánica do solo que sufriu un proceso de humificación. De composición variable e heteroxénea, as súas características fisicoquímicas (pH, permeabilidade, porosidade, textura, etc) son variables. Os tipos de humus principais son o mor, o moder e o mull, creados en condicións de aerobiose, e o anmoor, muck e a torba, formados en condicións anaeróbicas.

Materia orgánica do solo.

Materia orgánica case sen descompoñer, de natureza ácida e case sempre fibrosa.

Que non é digno ou propio para un ser humano.

Que non ten humanidade.