"Bo" (Contén)

SEMANARIOS

Semanario aparecido entre os anos 1907 e 1906 na Coruña, e que tivo moi poucos números.

1. Relativo ou pertencente ás bombacáceas.

2. Árbore da familia das bombacáceas.

3. Familia de árbores da orde das malvais integrada por arredor de 200 especies reunidas nuns 20 ou 30 xéneros, principalmente de zonas tropicais e subtropicais. Algunhas especies proporcionan unha madeira lixeira como a balsa. Entre as especies africanas destaca o baobab e das americanas cómpre salientar o capoc.

PERSOEIRO

Escritora chilena. Escribiu as novelas La última niebla (1935) e La amortajada (1938) e, entre outros contos, Las islas nuevas (1939) e La maja y el ruiseñor (1960).

1. Arma de fogo, de ferro ou de bronce, de pouca lonxitude e xeralmente de gran calibre que se utilizou durante a segunda metade do s XIV e todo o s XV. Constaba de dúas partes, a posterior (o macho), que constituía a recámara e que se encaixaba á anterior (a trompa), onde se aloxaba o proxectil de pedra.

2. Barco de guerra de desprazamento moi variable, armado cun ou dous morteiros de gran calibre. A súa finalidade táctica era o bombardeo de obxectivos situados detrás das murallas de cidades marítimas ou de portos onde había importantes concentracións de barcos inimigos.

3. Embarcación mediterránea de vela, de dous paos dunha soa peza, ademais do bauprés.

4. Instrumento de vento, feito en madeira, de lingüeta dobre e tubo sempre recto, cunha perforación cónica, antecesor do óboe e do fagot. Utilizouse moito en Europa desde o s XVI ao XVII. Tiña dimensións diversas e constituía unha familia de sete instrumentos.

5. Rexistro de lingüeta do órgano, de 16 (ou 32) pés e tubos de perforación cónica.

1. Atacar con bombas un obxectivo.

2. Lanzar moitos obxectos contra alguén.

3. Agoniar a alguén con repetidas preguntas, insultos ou outra cousa que molesta.

4. Dirixir un feixe de partículas ou de radiación sobre un branco material para inducir unha reacción nuclear ou estudar a difusión das partículas que resultan da colisión.

1. Avión militar destinado ao bombardeo, que ten como carga principal bombas e mísiles; adoita estar provisto de aparellos electrónicos para confundir os dispositivos de detección inimigos. Ten que poder voar a unha gran velocidade sobre o obxectivo e lanzar as bombas con precisión; ademais o radio de acción, capacidade de carga, autonomía e teito de voo teñen que ser o máis elevados posible. Clasifícanse en medios e estratéxicos, dependendo de que o seu radio de acción non chegue aos 5.000 km ou sobrepase esta cifra; aínda que ata a Segunda Guerra Mundial se clasificaban como bombardeiros lixeiros, medios e pesados, segundo a capacidade de bombas. O bombardeiro lixeiro evolucionou e converteuse no cazabombardeiro, de gran capacidade de manobra e de alta velocidade; unha vez lanzada a carga ofensiva, o avión actúa como un caza.

2. Soldado encargado de lanzar bombas.

3. Fundidor de bombardas.

4. Artilleiro que servía as bombardas.

5. Navío armado con bombardas.

1. Acción e efecto de bombardear.

2. Ataque con bombas efectuado pola aviación. O primeiro bombardeo tivo lugar en outubro de 1912 durante a Guerra dos Balcáns. Durante a Primeira Guerra Mundial aumentou a importancia dos bombardeos aéreos. Tanto os alemáns como os franceses comezaron a construír avións de bombardeo, que coas súas incursións sobre os principais centros industriais orixinaron o nacemento dos avións de caza. Estes últimos comezaron a transportar bombas, nacendo deste xeito os cazabombardeiros. Tamén se utilizaban os dirixibles como bombardeiros diúrnos. Non obstante , o bombardeo estratéxico perdeu importancia polo posible uso dos grandes mísiles terra-terra e dos submarinos nucleares cos seus mísiles balísticos.

3. Bombardeo levado a cabo polos grandes avións en voo horizontal.

4. Fluxo de electróns que inciden sobre o anticátodo dun tubo electrónico.

5. Bombardeo efectuado pola aviación en traxectoria ascendente.

6. Bombardeo levado a cabo polos cazabombardeiros que se lanzan desde unha determinada altura contra o obxectivo.

7. Acción de disparar a artillería dun barco contra a costa. A súa finalidade pode ser reforzar misións terrestres ou anfibias ou destruír instalacións costeiras ou cidades.

8. Acción de inundar unha conta de correo electrónico con informacións inútiles para quen as recibe.

9. Bombardeo aéreo efectuado voando a pouca altura -e xeralmente despois dunha aproximación feita tamén en voo rasante- contra obxectivos difíciles de atacar desde máis altura.

1. Lanzar ou disparar bombas.

2. Lanzar algo por alto de forma que siga un traxecto parabólico, á maneira de bomba. OBS: Xeralmente se aplica aos deportes que utilizan o balón ou a pelota.

PERSOEIRO

Matemático e enxeñeiro italiano. Profundamente influído por Diofante, escribiu Algebra, parte maggiore dell’aritmetica, divisa in tre libri (Álxebra, a parte maior da Aritmética, dividida en tres libros, 1572). A segunda parte sobre Xeometría consérvase pero inacabada. Utilizou os números imaxinarios e introduciu anotacións, como as parénteses. Traballou no secado das terras pantanosas de Val di Chiara (Toscana).