"To" (Contén)

MONTES

Monte situado no L da parroquia da Ponte (A Veiga), no límite con Zamora. O seu cumio acada os 2.053 m de altitude.

1. Acción de sustentar ou sustentarse.

2. Aquilo que serve para sustentar ou sustentarse, especialmente a comida.

3. Aquilo que serve de protección ou amparo a alguén.

1. Relativo ou pertencente aos sutorios.

2. Protozoo da subclase dos sutorios.

3. Subclase de protozoos cilióforos incoloros, de tamaño inferior a 100 ì, que se reproducen sexualmente ou por xemación, en cuxo caso se forma unha xema con dúas bandas ciliares que se desprende, nada libremente e que máis tarde vai para o fondo para dar lugar ao individuo adulto. Son organismos que viven en auga doce ou mariña.

CIDADES

Cidade de Inglaterra que forma parte da aglomeración de Londres (179.768 h [2001]). Situada ao S da capital, está integrada polas antigas poboacións de Sutton e Cheam, Carshalton e Beddington e Wallington, do condado de Surrey.

CIDADES

Cidade do condado metropolitano de West Midlands, Inglaterra, Reino Unido (103.097 h [1981]), situada ao NL de Birmingham, que forma parte da súa aglomeración.

PERSOEIRO

Diplomático. Coñecido como lord Lexington, foi segundo barón de Lexington. Foi embaixador inglés en Turquía (1701) e en España (1712).

1. de suxeitar ou suxeitarse.

2. Que está collido ou agarrado con forza a algo ou alguén.

3. Que está sometido á autoridade de algo ou alguén.

4. 1. Persoa á que se fai referencia dunha maneira imprecisa.

   2. Ente, tradicionalmente concibido como substancia, consciente e principio de acción que se contrapón ao obxecto e que se identifica eminentemente co home. Ten sido interpretado de diversas maneiras, desde o denominado suxeito empírico, ao que se refiren as sensacións e impresións cognoscitivas, ata o kantiano suxeito transcendental.

5. 1. Función sintáctica que desempeña un substantivo, pronome ou sintagma nominal en concordancia co verbo, que indica quen realiza ou que cousa orixina a acción do verbo. Nas oracións modotemporais o verbo varía en persoa e número debido á concordancia co suxeito (Aquí o mellor resultado obtéñeno, xeralmente, as mulleres). Nas amodotemporais pódense dar situacións diversas: nas de infinitivo hai acordo en número e persoa se o infinitivo está flexionado (Gastastes moito diñeiro por non pintardes vós mesmos o corredor), pero sempre existe a posibilidade de non o flexionar (Gastastes moito diñeiro por non pintar vós mesmos o corredor), nas de participio o suxeito concorda en xénero e número, non en persoa (Resolto o problema e feitas as paces, fomos cear todos xuntos) e nas de xerundio non se establece ningún acordo (Chegando os convidados, sentámonos á mesa).

   2. Elemento ou conxunto de elementos lingüísticos que nunha oración desempeñan a función de suxeito.

6. 1. ...

PERSOEIRO

Rei da Gran Moravia (870-894). Foi recoñecido polos bohemios, o que comportou a implantación do cristianismo en Bohemia. Durante o seu reinado, Moravia chegou ao seu poder máximo.

PERSOEIRO

Explorador noruegués. Realizou expedicións a Groenlandia con F. Nansen (1888) e á Terra de Francisco Xosé (1894-1896), como capitán do buque Fram. Descubriu e cartografou numerosas illas, entre elas as que se inclúen no arquipélago Sverdrup. Explorou o mar de Kara e os esteiros do Obi (1914) e do Ienisei (1920).

PERSOEIRO

Gran príncipe de Kiev (945-972), fillo de Ígor de Kiev. Derrotou os kházaros no baixo Don e os circasianos ao N do Cáucaso (963-965). Foi derrocado polo Emperador Xoán I Tzimisces de Bizancio (971).

PERSOEIRO

Dramaturgo irlandés. Debutou con In the Shadow of the Glen (1903), creou unha linguaxe adaptada á escena de temática e tradición irlandesas, e enriqueceu o teatro inglés. Da súa produción destacan Riders to the Sea (1904), The Playboy of the Western World (1907) e Deirdre of the Sorrows (1910).

PERSOEIRO

Bioquímico inglés. En 1944, con Archer John Porter Martin, ideou a análise cromatográfica sobre papel e aplicouna á separación e análise das proteínas da materia viva. En 1952 recibiu, xunto con A.J.P. Martin o Premio Nobel de Química, pola súa participación no desenvolvemento da cromatografía.