"To" (Contén)

1. Conxunto de deformacións que afectan as rochas e que producen dobramentos, fracturas ou esquistosidade.

2. Parte da xeoloxía que estuda as deformacións tectónicas.

3. Hipótese segundo a que a litosfera está formada por placas ríxidas que flotan sobre a astenosfera, que é máis plástica. As primeiras teorías xurdiron da observación de que a forma da costa O de África correspondía bastante á do L de América do Sur, o que fixo pensar nunha remota unión entre ambos os dous continentes. En 1912 Wegener enunciou a teoría da deriva dos continentes. O avance do coñecemento do fondo oceánico deu lugar á teoría da expansión dos fondos oceánicos (Hess, 1960), que xunto coa recuperación da deriva dos continentes, fixo xurdir a teoría da tectónica de placas, cuxa principal diferenza coa de expansión dos fondos oceánicos é que supón que os continentes se desprazan xunto cos fondos.

1. 1. Relativo ou pertencente á estrutura da superficie terrestre transformada pola tectoxénese.

   2. estilo tectónico

      Forma característica que adquire o relevo a causa das forzas oroxénicas, que cando actúan en rexións de gran plasticidade dan lugar ao estilo tectónico alpino, e cando o fan sobre bloques resistentes xorde o estilo tectónico xermánico. Entre estes cómpre considerar o estilo tectónico saxón, que se forma en rexións intermedias entre os maiores xeosinclinais e os bloques cristalinos, nos que o groso dos sedimentos se reduce e non permite un dobramento perfecto.

2. Relativo ou pertencente á cirurxía plástica ou aos transplantes.

1. Estrutura superficial do corpo dun animal que o separa do medio externo, como a membrana celular, a pel, a cutícula, os exoesqueletos, a cuncha, as escamas, as plumas ou a pelaxe.

2. 1. Órgano ou parte orgánica que envolve a outro e o protexe.

   2. Envoltura que protexe o primordio seminal, xeralmente hai un tegumento externo ou primina, e un tegumento interno ou secundina.

PERSOEIRO

Músico. Estudou nos conservatorios de Vigo e Madrid, e formou parte da Banda da Garda Real de Alfonso XIII en Madrid, e da Banda Municipal de Vigo. Ademais dirixiu diversas bandas municipais e coros da provincia de Pontevedra. Das súas composicións destaca o pasodobre A Reconquista de Vigo.

1. Parte superior que cobre unha construción, especialmente desde o punto de vista da cara interna.

2. 1. Cuberta superior dunha casa ou dun edificio, que está formada por unha estrutura de trabes en pendente, recuberta de tellas, lousas ou doutros materiais.

   2. Parte interior dunha casa, dun cuarto ou de calquera construción, que a limita por riba, en oposición ao chan ou pavimento que o fai por baixo. Cando separa dous cuartos superpostos, serve de teito aos de abaixo e de pavimento aos de arriba.

   3. falso teito

      Teito sen función construtiva que se separa da estrutura da cuberta por unha cámara de aire.

   4. falso teito colgante

      Falso teito que se constrúe independentemente do entramado do chan que serve para atenuar os ruídos.

3. 1. Altura máxima que acada algo ou alguén.

   2. Altura máxima que pode acadar unha liña aérea, en función da carga das súas ás e da potencia dos seus motores.

4. Situación atmosférica en que as nubes están por debaixo dos 3.000 m e cobren máis da metade do ceo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cedeira. Construída en estilo gótico-barroco durante os ss XVI-XVIII, da anterior igrexa só conserva unha porta no muro N e as pinturas murais, que representan o martirio do santo, tapadas en parte polo retablo barroco. No exterior, destaca a torre campanario do s XVIII de base cadrada e formada por tres corpos decrecentes e cuberta cunha cúpula rematada en pináculo. Nas súas inmediacións celébrase unha romaría o 8 de setembro.

PERSOEIRO

Tenente coronel da Garda Civil. En 1978 estivo implicado no intento de golpe de estado coñecido como Operación Galaxia, polo que foi condenado a 7 meses de cárcere. O 23 de febreiro de 1981 ocupou pola forza o Congreso de los Diputados e mantivo retidos aos deputados ata a mañá seguinte. Fracasado o intento de golpe de estado, entregouse. Foi condenado a 30 anos de cárcere e en 1996 acadou a liberdade condicional.

PERSOEIRO

Militar. En 1932 secundou ao xeneral Sanjurjo e foi desterrado ao Sáhara español. Amnistiado, mandou o primeiro terzo da Legión. Ao remate da Guerra Civil foi gobernador militar de Lugo. En 1943 foi separado do exército e, acusado de empregar soldados e prisioneiros de guerra nas obras do seu pazo de Adai, foi confinado en Albacete e Palencia.