"To" (Contén)

terat(o)-.

Persoa especialista en teratoloxía.

Ciencia que estuda as malformacións embrionarias de plantas e animais, tanto desde o punto de vista morfolóxico como o das causas orixinarias.

Relativo ou pertencente á teratoloxía.

Tumor conxénito formado por tecidos múltiples, como restos fetais, dentes ou cabelos, non propios do lugar onde se desenvolven.

Produción de monstruosidades ou de defectos físicos no feto.

teratoxénese.

Aplícase ao axente físico ou químico que produce malformacións no feto ou no neonato.

escornacabras.

Elemento que posúe unha resistencia variable coa temperatura. Adoitan ser de materiais semicondutores e teñen un coeficiente de temperatura negativo ou positivo. Aplícanse especialmente para a medida de temperaturas e en circuítos de regulación, estabilización ou compensación da mesma.

Aplícase á planta termófila que medra ao sol ou á luz directa.

Regulador que permite manter constante a temperatura do interior dun recinto. Consta dun elemento termométrico que detecta as variacións de temperatura e acciona un órgano de mando.

Aplícase á forma vital das plantas anuais que pasa a época desfavorable en estado de semente.

Custodia franciscana dependente directamente da Santa Sé, constituída por franciscanos de diversas nacionalidades, baixo a obediencia dun custodio residente en Xerusalén, encargados dos lugares santos de rito latino de Palestina. Establecida polo primeiro capítulo xeral da orde en 1217, quedou en Palestina despois da caída do Reino Latino de Xerusalén, grazas a acordos parciais cos sultáns que culminaron no Tratado Perpetuo de 1333. Clemente VI recoñeceu os franciscanos como custodios oficiais en nome da Igrexa Católica en 1342. Sucesivas expropiacións e restitucións por parte dos turcos abocaron ao statu quo de 1757 (vixente actualmente).

Conxunto de sacudidas da superficie da Terra perceptibles nunha zona en grao variable e que responden á perturbación que provoca a chegada de ondas elásticas ao propagarse desde o lugar onde se produciu un movemento brusco e rápido entre bloques rochosos. A súa intensidade pode facerse a partir da descrición cualitativa dos efectos e danos producidos polo terremoto establecendo unha escala, denominada de Mercalli, que consta de 12 graos, ou ben facendo unha escala tomando como base o logaritmo da amplitude de ondas sísmicas, que se coñece como escala de Richter. A escala global, os terremotos distribúense, analogamente ao vulcanismo, nas zonas tectonicamente activas (arredor da placa), e aproximadamente o 80% teñen lugar no cinto circumpacífico, mentres que o resto se distribúen entre o cinto alpino do Himalaia, as dorsais oceánicas e os rift africanos.

Relativo ou pertencente ao territorio.