"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica mexicana. Estudiou arte dramática na Escuela de Teatro de Guadalajara. Debutou como actriz de cine a principios da década dos corenta, pero non se deu a coñecer ata 1943, cando protagonizou Doña Bárbara. A partir dese momento iniciou unha intensa actividade cinematográfica que a levou a protagonizar numerosas películas, entre as que destacan La devoradora (1946), Río Escondido (1947), Maclovia (Beleza maldita, 1948), La noche del sábado (1950), Messalina (1951), La belle Otero (A bela Otero, 1954), Miércoles de ceniza (1958), La fièvre monte à El Pao (Os ambiciosos, 1959) e La generala (1969).

PERSOEIRO

Educador suízo. En 1799 fundou en Hofwyl, cerca de Berna, unha institución agrónomo-educativa e favoreceu o ensino das diversas clases sociais. Á súa escola, orientada baixo postulados pestalozzianos, acudiron estudiantes de toda Europa e tivo unha grande influencia no desenvolvemento das teorías educativas, especialmente na educación baseada no traballo directo no campo. Foi un dos máximos difusores e continuadores da obra da educación popular que trazara Johann Heinrich Pestalozzi

PERSOEIRO

Eclesiástico, escritor e educador francés. Ordenado sacerdote cara ao 1675, en 1678 foi nomeado superior da institución educativa Nouvelles Catholiques. En 1694 pasou a ser bispo de Cambrai, e ademais encargouse da educación do duque de Borgoña. Defendeu a educación das mulleres, aínda que esta debera ir en consonancia co papel que cada unha delas ía desempeñar ao longo da súa vida. Escribiu Traité de l’éducation des filles (1687), Les aventures de Télémaque (1699), obra, moi difundida como libro de lectura, que estaba enchoupada de intencións morais e que criticaba as formas de goberno autocráticas, e Dialogues des morts (1712). Postumamente, publicáronse Lettre á l’Académie. Réflexions sur la grammaire, la rhétorique, la poétique (1716) e Dialogues sur l’éloquence (1718).

CIDADES

Cidade do hsien de Kaohsiung, Taiwán (290.777 h [1991]).

CIDADES

Cidade do Hsien de Taichung, Taiwán, na marxe dereita do río Tachia (151.642 h [1991]).

1. Relativo ou pertencente ao fenianismo.

2. Membro do fenianismo.

REXIÓNS

Rexión fisiográfica do N de Europa que comprende o Escudo Báltico, estendida por Suecia, Finlandia, Carelia, a península de Kola e a maior parte de Noruega, afectadas polo ciclo oroxénico do Caledoniano. O nome de Fennoscandia deullo o xeólogo finlandés W. Ramsay en 1898.

PERSOEIRO

Pintor. Membro dunha familia de artesáns e artistas, formouse na Acadèmia de Belles Arts de València, onde rematou os estudios no curso 1871-1872. Co lenzo El Cardenal Adriano, obispo de Utrech, recibiendo a los jefes de las germanías en el palacio de los Vilaragut (1872) recibiu unha bolsa da deputación provincial para ir estudar a Roma, onde permaneceu ata abril de 1875. Durante os dez anos seguintes, a súa vida transcorreu en París, onde aprendeu a técnica do fotogravado, e Madrid, onde abriu un obradoiro. En 1887 visitou Santiago de Compostela, onde coñeceu a súa futura muller, Consuelo Velón González-Pardo. Instalouse definitivamente na cidade e dedicouse á docencia, foi profesor na Escola Elemental de Artes e Industrias, e retratou a sociedade compostelá do cambio de século. Relacionouse con Alfredo Brañas e Xoaquín Díaz de Rábago. As súas primeiras obras están enmarcadas no programa artístico educativo da Ilustración. Durante a súa estancia en Roma, a súa visión artística experimentou...

PERSOEIRO

Mestre de arquitectura. Traballou, entre outras obras, na igrexa neoclásica de Santa María dos Baños en Cuntis.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Monterroso. De estilo románico (s XII), trátase dunha construción dunha nave e ábsida rectangular. Nunha reforma posterior elevouse a nave e a ábsida e engadíuselle unha sancristía. O arco triunfal é de dúas voltas apoiadas sobre columnas de bases tóricas e capiteis decorados con aves, cabezas humanas e follas. Ten cuberta de madeira a dúas augas, igual que a tribuna que está enriba da entrada principal. No interior destacan o retablo maior, de estilo neoclásico (s XIX) con imaxes, entre outras as de san Martiño de Tours e santo Antonio de Padua, e o outro do s XVIII dividido en tres rúas e cun frontón partido, acolle as imaxes de santa María e san Pedro Nolasco. Na fachada destaca a espadana dun só van e o tímpano, que está apoiado sobre machetas xeométricas con lóbulos e que conserva o relevo dunha cruz de brazos iguais.

PERSOEIRO

Compositor. Autor de música escénica (Orestes e Il Polinice, 1738), óperas (L’amor tirannico, 1713; Arsace, 1741) e oratorios (San Giovanni, 1715).

PERSOEIRO

Escultor húngaro. Formouse en Viena na Akademie der Bildende Künste. Traballou con B. Thorvaldsen en Roma (1818-1824). Das súas obras destaca Eurídice.

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima de Uzbekistán (191.000 h[1995]). O cultivo de algodón e a súa transformación foi a principal actividade económica durante séculos. Destacou tamén como centro de produción e refinado de petróleo. Fundada polos rusos como gornición militar trala conquista do kanato de Kokand, nas súas orixes denominouse Novyy Margelan. En 1907 foi rebautizada co nome do seu conquistador ruso, Skobelev, e desde 1924 coñécese co nome de Fergana. Do seu patrimonio cultural destaca a casa de Skobolev, utilizada como teatro.