"lla" (Contén)

PERSOEIRO

Eclesiástico. Estudiou filosofía e teoloxía no seminario de Ourense. Chantre das catedrais de Valladolid e València, fundou a revista Soluciones Católicas. Publicou Tierra Santa. La cuestión de Oriente (1877), La transformación de la Roma pagana estudada en la Roma actual (1882) e Nerón. Escenas del primer siglo del cristianismo (1895).

1. Andar dun lado para outro sen parar remexendo e enredando.

2. Ferver moi lentamente algo.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Foi un dos precursores do cine francés e traballou como realizador da casa Gaumont. Dirixiu filmes cómicos e históricos e as series La vie telle qu’elle est (1911-1913), Fantomas (1913-1914) e Judex (1916- 1918).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido como Il Sarzana, formouse en Xénova e Roma. A súa obra caracterizouse polo eclecticismo e o manierismo. Destacan, entre outras, Escenas da vida de Esther no palacio Lomellini.

PERSOEIRO

Sindicalista. Médico especialista en cirurxía ortopédica e traumatoloxía, traballou na Ciudad Sanitaria La Paz de Madrid e participou nas reivindicacións dos MIR (Médicos Internos e Residentes), polo que foi despedido en 1975. Readmitido en 1976, ingresou en CC OO en 1977. Foi elixido secretario xeral de Sanidade (1981), secretario de Política Institucional (1987) e secretario xeral do sindicato CC OO (2000).

PERSOEIRO

Pintor e teórico da arte checa. Foi membro do grupo Osma e pasou dun período expresionista influenciado por E. Munch reflectido en Lector de Dostojevskij, e outro período cubista. Realizou unha síntese do surrealismo moi persoal.

1. de fillar.

2. Aplícase ao froito que nace dividido en dúas ou máis partes.

PERSOEIRO

Avogado e político. En 1848 foi elixido vicepresidente de EE UU polo partido Whig e posteriormente ocupou a presidencia (1850-1852). Tratou de conciliar os estados do N e do S na Guerra de Secesión.

1. Torta doce moi fina que se elabora coa mestura de fariña, auga ou leite, ovos e sal. Unha vez mesturados estes ingredientes, o resultado bótase nunha tixola ou nunha filloeira e esténdese ata formar unha película fina que se doura un pouco por ambos os dous lados. Finalmente, bótaselle un pouco de azucre, mel ou nata por riba para darlle un sabor máis doce. É un postre tradicional do Entroido galego, xunto coas orellas. En moitas parroquias de Galicia engádeselle o sangue do porco para facer as filloas de sangue. Os crêpes ou galletes bretóns son moi semellantes na súa preparación e ingredientes.

2. 1. Un animal en relación ao seu pai ou nai. Na tradición oral recóllense ditos como: “A quen Deus lle negou fillos, o demo apareoulle sobriños. Fillo es e pai serás; como fixeres, así o terás. Fillo aínda non o temos e xa nome lle puxemos. Fillos criados, pesares dobrados. Nin para o fillo bo compre gañar, nin para o malo traballar. O fillo da miña filla ponmo onda a lareira para que coma; e o da miña nora, dálle unha codecha de pan para que vaia para fóra. Os fillos da miña filla, todos meus netiños son; e os das miña nora, serán ou non. O fillo do burro ben sabe ornear. O fillo do fidalgo, un pé calzo e o outro descalzo. Onde hai fillos, nin parentes nin amigos. Se o fillo sae ao pai, saca de dúbida a nai.

   2. Descendente máis directo dunha persoa que, respecto a esta, ocupa o primeiro grao de parentesco en liña recta.

   3. filla política

      nora.

   4. fillo adoptivo

      Descendente por adopción.

   5. fillo adulterino

      Fillo nacido dunha unión na que, polo menos, unha das persoas está unida validamente en matrimonio con outra.

   6. fillo espiritual

      Persoa que recibiu a herencia espiritual de alguén e que é continuador das súas ideas ou da súa obra.

   7. fillo ilexítimo

      Fillo que teñen dúas persoas que non poden casar.

   8. fillo incestuoso

      Fillo nado de persoas ligadas por parentesco nun grao en que teñen prohibido casar entre elas.

   9. ...