"To" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso. Bispo de Lima, reuniu numerosos sínodos para promover a vida relixiosa no vicerreinado e defendeu os dereitos da Igrexa. Iconograficamente represéntase con capa, mitra e palio (arcebispo) e cun indio aos pés, como atributo persoal. A súa festividade celébrase o 23 de marzo.

PERSOEIRO

Relixioso. Bispo de Astorga, combateu a idolatría e o priscilianismo. A finais do s IX trasladouse ao mosteiro cántabro de San Martiño de Turieno, que modificou o seu nome polo de Toribio de Liébana. Iconograficamente represéntase con pontifical (por ser bispo) e cunhas ascuas acesas como atributo persoal, como recordo de que as levou no roquete sen se queimar para librarse dunha acusación de crime; nalgunhas estampas aparece pisando herexes e priscilianistas. A súa festividade celébrase o 16 de abril.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de santa Mariña.

1. Elemento químico, de número atómico 90 e peso atómico 232,0381, que pertence ao grupo IIIB da táboa periódica. É o primeiro membro da familia dos actínidos e foi descuberto por J. J. Berzelius (1828). Está constituído esencialmente por un só isótopo, 232 Th, radiactivo, con emisión α, que ten unha vida media de 1,39×10 10 anos e é un dos radioisótopos que existiron ao longo de todo o tempo xeolóxico. Atópase amplamente difundido na natureza e a súa abundancia na codia terrestre é similar á do chumbo. Os seus minerais máis importantes son a monacita e a torita. Presenta un marcado carácter electropositivo (E° Th 4+ /Th = -1,899 V) e notable reactividade. Combínase directamente coa maioría dos non-metais a temperaturas elevadas. É atacado polos ácidos minerais e é inerte aos hidróxidos dos metais alcalinos. A súa aplicación máis importante é o seu uso en reactores nucleares rexeneradores para obter uranio 233 e tamén na fabricación...

2. Sólido en forma de pos brancos, con excelentes propiedades refractarias, que se obtén por redución do nitrato de torio.

3. Sólido cristalino branco, soluble en auga e alcohol, que se emprega en medicina e en análise química.

1. Alteración violenta da atmosfera con descarga eléctrica, vento, precipitacións ou neve, que provoca grandes ondas no mar.

2. Perturbación violenta do estado de ánimo dunha persoa ou dunha situación ou estado determinados.

1. Pena corporal que se inflixe a unha persoa como castigo para forzar unha confesión ou unha declaración.

2. 1. Sufrimento físico ou moral de grande intensidade.

   2. Persoa ou cousa que causa un gran sufrimento físico ou moral.

1. Relativo ou pertencente á tormenta.

2. Que implica unha situación conflitiva ou violenta.

CABOS

cabo de Boa Esperanza.

RIOS

Río da Península Ibérica de 284 km de lonxitude que é o principal afluente, pola esquerda, do Duero. Nace na serra de Gredos ao pé da cume de Plaza del Moro Almanzor e corre en dirección S-O, onde describe unha ampla curva. Pasa por Salamanca e desemboca no Duero, na fronteira con Portugal. No curso alto sitúase o encoro de Santa Teresa e no baixo o de Villarino.

PERSOEIRO

Motociclista. Foi campión do mundo de 50 cc, con Bultaco, en 1978 e 1981. Sufriu un grave accidente en 1984 que o afastou da competición.

1. tornadoiro.

2. 2 morteiro.

3. Quenda para facer uso da auga dun rego.