tornada

tornada

(< tornar)

s f [LIT]

Cobra que remataba un poema formada dunha ou máis estrofas de maior extensión e que adoitaba repetir, todo ou en parte, o esquema métrico e a rima dos últimos versos da estrofa precedente, a miúdo a última parte desta. A súa función corrente era dedicar o poema ao seu destinatario, masculino ou feminino. O poeta sintetizaba alí as intencións e as razóns que resumían o poema e que o moveran a escribilo.

Palabras veciñas

Tormes | Tormo Blaya, Ricardo | torna | tornada | tornado | tornadoiro | tornafogo