"Ea" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3634.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fentos arborescentes, propio dos bosques tropicais do contorno do Pacífico, de ata 12 m de altura e con frondes que acadan os 4 m de lonxitude. A especie C. arborea, orixinaria do centro e sur do continente americano, cultívase como ornamental en parques e xardíns de países con climas cálidos e húmidos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de herbáceas mariñas da familia das cimodoceáceas. De rizoma longo e cor vermella, en cada nó posúen entre dúas e cinco follas estreitas de 2 a 10 cm de lonxitude e flores unisexuais, illadas e reducidas (as masculinas a 2 estames unidos e as femininas a 1 ou 2 carpelos libres); a polinización é hidrógama. No litoral mediterráneo está presente a especie C. nodosa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de moluscos gasterópodos mariños da familia dos cipreidos ao que pertence o caurí.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos, da orde das poliporais, de cogomelos semicirculares e planos, de ata 20 cm de diámetro, coa cutícula áspera e de cor crema cinsenta. O himenio aparece disposto en pequenos tubos alongados, a xeito de láminas rudimentarias, que ofrecen un aspecto labiríntico. A especie D. quercina vive sobre carballos aos que infecta; a carne ten unha consistencia coriácea, polo que non ten valor culinario.
-
-
Relativo ou pertencente a Dahomey ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante de Dahomey.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Asemblea de representantes (en gaélico) da Tithe an Oireachtais ou Parlamento da República de Irlanda. Creada en 1919 en Dublín polos 23 deputados irlandeses disidentes do Parlamento británico, foi a única cámara lexislativa ata a reforma constitucional de 1922, que introduciu o bicameralismo. Consta de 166 membros elixidos para un mandato de cinco anos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Jean-François d’ Andrieu.
-
PERSOEIRO
Micólogo francés. Especializouse no estudo dos protistas e dos fungos microscópicos. Estudiou a reprodución sexual dos fungos. Descubriu o vacuoma das células vexetais. Escribiu, entre outras obras, Mémoire sur les Chytridinées (Memoria dos Citridinos, 1889), Recherches histologiques sur les champignons (Investigacións histolóxicas sobre os cogomelos, 1890) e Traité d’algologie (Tratado de algoloxía, 1933).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Teólogo e xesuíta francés. Foi un dos impulsores da nova teoloxía, movemento de renovación teolóxica que propuña o retorno ás fontes do cristianismo. Xunto a Henri de Lubac fundou a colección Sources Chrétiennes (Fontes do cristianismo). As súas principais obras son Sacramentum futuri (Sacramento futuro, 1950) e Essai sur le mystére de l’historie (Ensaio sobre o misterio da historia, 1953).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Compañía fundada na Coruña en 1983 por Carlos Clemente Martínez Gallego como Escola de Expresión Rítmica e Dramática. Algúns dos seus primeiros espectáculos foron A máis forte (1985), de Strindberg, e Sobre o tabaco (1985), de Čekhov. No ano 1989 representaron a súa primeira peza de monicreques, Peluquillas Mangariñas II, de Marcelino de Santiago, Kukas, e a partir dese momento realizaron tamén diversas adaptacións de contos, como A Casiña de Chocolate e O pequeno Frankenstein.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estrutura típica dos filamentos dicarióticos do micelio da subdivisión ascomicotina e da basidiomicotina.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á danxeardia.
-
PERSOEIRO
Matemático francés. Catedrático de Xeometría Superior na Université de la Sorbonne. Publicou memorias sobre o estudo das superficies ortogonais, ecuacións diferenciais de segunda orde en derivadas parciais, aproximación de funcións, funcións descontinuas, etc. A súa obra Leçon sur la théorie générale des surfaces et les applications géométriques du calcul infinitésimal (Lección sobre a teoría xeral das superficies e as aplicacións xeométricas do cálculo infinitesimal, 1887-1896) constitúe unha síntese de traballos realizados nos campos da xeometría e do cálculo durante o s XIX. Desenvolveu tamén unha nova teoría sobre as superficies alxébricas.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Hariclea Haricly.
-
VER O DETALLE DO TERMO
( Sidney 1901 - 1985) Escritora. As súas novelas reflicten o inicio da colonización de Australia. Publicou, entre outras obras, The Timeless Land (Rexión intemporal, 1941) e Storm of time (Tormenta do tempo, 1948).
-
PERSOEIRO
Almirante e político francés. Comandante en xefe da flota desde 1939, foi ministro da Mariña e vicepresidente do goberno de Vichy (1941-1942). Trasladouse a Alxer, onde foi comandante en xefe das forzas francesas libres do norte de África en novembro de 1942. Pouco tempo despois morreu asasinado.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Biólogo inglés. Catedrático de Botánica da Oxford University desde 1953, fixo numerosas investigacións sobre citoloxía, xenética e evolución. Da súa obra destacan Evolution on Genetic Systems (Evolución sobre sistemas xenéticos, 1958), Genetics and Man (A xenética e o home, 1964), Cytology (Citoloxía, 1965) e The Little Universe of Man (O pequeno universo do home, 1978).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Poemario publicado por Ana Romaní en 1994. Obra de carácter intimista e temática amorosa e existencial, tenta atopar unha linguaxe poética innovadora que reflicta unha nova mentalidade sobre a muller. De aí, a reelaboración de tópicos literarios con valores diferentes dos que sinala a tradición: as historias míticas de Penélope e Ulises, o río, a auga, o mar, o tecer, etc. Neste sentido, a simboloxía mariña que emprega, presente xa no seu primeiro libro Palabra de mar (1987), amosa significativas coincidencias coa de Cristina Peri Rossi nos poemas de Descripción de un naufragio (1975) e coa de Carme Riera en relatos como “Te deix, amor, la mar com a penyora” e “Jo pos per testimoni les gavines”. Na súa construción dun eu lírico feminino propio, entronca tamén coa poética de soidades, sombras, derrotas e desterros de Emily Dickinson e Edith Södergran, ás que se lles engade a figura de Rosalía de Castro e outras voces máis achegadas no tempo, como a de Xohana Torres en Tempo de ría. O percorrido...
-
PERSOEIRO
Actor e director teatral. Discípulo de Jacques Copeau, participou activamente no movemento de descentralización teatral que tivo lugar en Francia ao rematar a Segunda Guerra Mundial. En 1947 fundou en Saint-Étienne o segundo Centre Dramatique National co apoio do concello e do Estado, compañía coa que desenvolveu un programa de promoción teatral e de creación de públicos a partir da posta en escena de textos clásicos europeos e franceses, da exploración doutras tradicións teatrais, como a xaponesa, e da busca de novos autores.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Naturalista francés. Colaborou con Georges-Louis Leclerc, conde de Buffon, nas descricións anatómicas de mamíferos da Histoire naturelle (Historia natural, 1749-1804) e interveu en diferentes intentos de aclimatación de animais domésticos exóticos en Francia. Foi o primeiro director e catedrático de Mineraloxía do Muséum National d’Histoire Naturelle.
VER O DETALLE DO TERMO