"RAM" (Contén)

1. Doutrinas que sosteñen o predominio do papado nas relacións entre Igrexa e Estado.

2. Doutrina conservadora e reaccionaria.

1. Que está ao outro lado das montañas.

2. 1. Relativo ou pertencente ao ultramontanismo.

   2. Partidario do ultramontanismo.

GALICIA

Pintor. Formouse en Santiago de Compostela e en Madrid, onde foi discípulo de F. Madrazo. As súas obras caracterizáronse polo perfecto dominio do debuxo e da cor. Realizou retratos (Juan Fierros, Vicente Valderrama Barrio), cadros relixiosos (Santa Bárbara, San Vicente de Paúl), escenas de xénero e tipos populares (Extrema Unción), bodegóns e paisaxes.

PERSOEIRO

Cantante. Coñecido como Juanito Valderrama, en 1934 cantou coa compañía de Dolores Jiménez Alcántara La Niña de la Puebla. Despois da Guerra Civil gravou os primeros discos e creou a súa propia compañía. Protagonizou numerosos filmes, en que popularizou cancións como “El emigrante”, “El rosario” ou “Madrecita”.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Madrid, ao N da capital, na ribeira dereita do Jarama (2.278 h [2001]).

GALICIA

Escritor. Militante do Partido Galeguista e colaborador de Alexandre Bóveda e Castelao, participou nas actividades do Seminario de Estudos Galegos. Co inicio da Guerra Civil Española, en 1936, foi detido e encarcerado en Silleda. Liberado, fuxiu a Francia, onde foi detido (1939) e condenado tras a ocupación nazi. En 1949 conseguiu o indulto e marchou a Bos Aires, onde publicou as novelas autobiográficas Non agardei por ninguén (1957), estruturada como un diario sen datas e na que introduce o tema da Guerra Civil; e Era tempo de apandar (1980), máis complexa estruturalmente e onde analiza o mundo do cárcere e a posguerra. Ademais escribiu a peza teatral As bágoas do demo (1964), unha traxicomedia estreada baixo a dirección de E. Blanco Amor; O Naranxo (1966), en que recompila diversos relatos publicados anteriormente en prensa; e o ensaio Historia do galeguismo político (1976).

PERSOEIRO

Escritor, pai de Ramón del Valle-Inclán. Secretario do Goberno Civil de Pontevedra, relacionouse con diversos intelectuais do Rexurdimento. Afín ás doutrinas de Montero Ríos, nos seus artigos amosouse como un hábil polemista. Colaborou en La Ilustración Gallega y Asturiana, La Opinión Pública e El Progreso, e fundou La Voz de Arosa. Foi membro correspondente da Real Academia de Historia.

GALICIA

Escritor. Tras a morte do seu pai (1890), decidiu marchar a Madrid, onde entrou en contacto cos círculos literarios. Posteriormente viaxou a México (1892) e Cuba, colaborou en diversas publicacións periódicas e escribiu unha serie de narracións amorosas que publicou ao seu regreso a España (1893) co título de Femeninas (1895). Na súa obra, o propio autor recreouse a si mesmo como personaxe literaria, ofrecendo unha imaxe bohemia, extravagante e pintoresca. Tradicionalmente está adscrito á Xeración do 98, pero esta adscrición faise unicamente segundo criterios cronolóxicos, pois non responde a criterios estéticos nin ideolóxicos. A súa poesía pertence ao modernismo, aínda que o último libro conecta xa co esperpento. As tres recompilacións Aromas de leyenda (1907), El pasajero (1920) e La pipa de Kif (1919) foron reunidas no volume Claves líricas (1930). Por outra banda, a obra narrativa oriéntase tamén desde a estética modernista cara á técnica...

PERSOEIRO

Catedrático de Fisioloxía. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela, onde se doutorou en 1970. Creou o Laboratorio Histolóxico de Santiago de Compostela. Desenvolveu, xunto ao seu labor docente, unha actividade científica nas áreas da divulgación de Histoloxía e Microbioloxía. Publicou Contribución al estudo de la médula espinal (1904).

PERSOEIRO

Biólogo. Catedrático de Ciencias Naturais e presidente de ADEGA, da que fundou a delegación de Santiago de Compostela. Promoveu numerosas campañas de sensibilización e reinvidicación da conservación do medio natural galego e contra os residuos radiactivos. Escribiu A Contaminación das centrais nucleares (1981) e Celulosas e progreso (1988).

GALICIA

Médico. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Os seus estudos centráronse na anatomía patolóxica. Recibiu a Gran Cruz do Mérito Civil de Sanidad, Insignia de Ouro da Universidade de Santiago de Compostela e a Medalla Castelao.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Mon Vasco, formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña ata 1972. Nas súas primeiras obras traballou a madeira e realizou cabezudos de gran tamaño. Posteriormente realizou baixorrelevos caracterizados pola presenza da luz. En 1973 recibiu unha bolsa da Fundación Juan March coa que se trasladou a Senegal. Cultivou entón unha figuración formalista e unha abstracción volumétrica e traballou con diversos tamaños. De regreso a Galicia participou no colectivo A Carón e viviu durante un tempo en Ibiza. Instalado na Coruña continuou a traballar a madeira e realizou esculturas formadas por diversos bloques ensamblados. En 1977 foi un dos fundadores do grupo Galga. Comezou entón a traballar coa pedra tradicional, o ferro e o formigón. As súas obras caracterizáronse entón polo tenso diálogo entre o baleiro e a masa, o plano e a curva. Foi un dos integrantes do colectivo Atlántica. Da súa obra destacan Caprino (1973-1974), Adán (1976-1977), Eva...

GALICIA

Xurista. Licenciado en Dereito, foi maxistrado na Audiencia Provincial de Pontevedra e presidente da Audiencia Provincial de Salamanca (1985-1990). Presidiu o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (1990-1999) e foi maxistrado emérito do Tribunal Supremo (2001-2002). En 2002 converteuse en valedor do pobo de Galicia. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla Castelao (1999).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Emigrado en Cuba tras abandonar a carreira eclesiástica, traballou como profesor e dirixiu o xornal El Progreso. Instalado en Nova York (1865), fundou e dirixiu a revista El Progreso, ao tempo que inventaba unha máquina de calcular. Xa establecido en Bos Aires volveu editar El Progreso e publicou as novelas La cruz de piedra (1855), a colección de artigos Contra el altar y el trono (1890) e En defensa de España (1896).