"AP" (Contén)

PERSOEIRO

Estadista francés, ministro de Luís XIV. Mazzarino recomendouno ao rei e, en oito anos (1661-1669), acumulou nas súas mans a administración central de Francia: foi nomeado intendente de Facenda (1661), controlador xeral (1665), ministro da Mariña (1668), secretario da Casa do Rei e ministro de Estado (1669). Iniciador dunha verdadeira política económica en Francia, favoreceu a reconstrución do comercio e da industria segundo os principios do mercantilismo, con tarifas proteccionistas e control gobernativo da industria e do comercio. Gracias á súa iniciativa, creáronse varias compañías comerciais monopolistas que lle deron un novo pulo á creación de bases coloniais francesas. Foi un mecenas das artes e das letras, e participou na creación das grandes institucións culturais da Francia moderna.

LAGOS

Lago da provincia de Chubut, Patagonia oriental, Arxentina, situado ao L do lago Musters. Asolaga unha superficie de 800 km2 e o seu emisario é o río Chico.

PERSOEIRO

Pintor. Foi autor de grandes murais, tipicamente modernistas, con ninfas, lagos e néboas.

GALICIA

Arquitecto. Formouse na Escuela de Arquitectura de Madrid, onde se licenciou en 1924. Foi profesor de xeometría, debuxo arquitectónico, estereotomía e construción na Escola de Artes e Oficios de Vigo (1927-1967), e arquitecto municipal de Santiago de Compostela (1930-1931) e de Lavadores. Traballou en Vigo ata que se xubilou en 1974. Durante a súa estadía en Santiago de Compostela proxectou o Hotel Compostela (1930). Influenciado polas ideas arquitectónicas de Gómez Román e Palacios, a súa arquitectura anterior á Guerra Civil caracterízase por unha concepción rexionalista sen a proliferación ornamental que existía noutros arquitectos contemporáneos. Construíu vivendas particulares para a burguesía viguesa da época, edificios para institucións docentes, como o colexio Cluny (1929) e o Fogar e a Clínica San Rafael (1935). Trala guerra a súa actividade incrementouse e realizou un gran número de proxectos, tanto de carácter privado como público. Estilisticamente evolucionou cara a un eclecticismo...

1. de contrachapar.

2. Taboleiro destinado á carpintería e á construción de mobles, formado por un número impar de chapas superpostas e encoladas de xeito que as súas fibras queden entrecruzadas. Emprégase para plafóns e fondos de pipotes, caixóns e outros envases.

3. Operación de contrachapar.

1. Aplícase ás figuras iguais colocadas unhas sobre outras pero en posición invertida.

2. Acto ou obxecto que compensa traballos ou accións anteriores, xeralmente negativas.

3. 1. Asento que se fai nunha conta para emendar un erro.

   2. FRAS: En contrapartida loc adv En compensación.

      Relación recíproca entre un cargo e o seu aboamento correspondente.

1. Acto ou obxecto que compensa traballos ou accións anteriores, xeralmente negativas.

2. 1. Asento que se fai nunha conta para emendar un erro.

   2. Relación recíproca entre un cargo e o seu aboamento correspondente.

1. Paso de danza dado en dirección oposta ao que se deu con anterioridade.

2. Baile propio de Galicia, que constitúe unha das diversas variacións da muiñeira. Báilase facendo unha roda, e nela os homes xiran en sentido contrario facendo unha espiral.

1. de contrapear.

2. Aplícase á figura na que a cabeza e o remate coinciden, respectivamente, co remate e a cabeza doutra xeralmente igual.

1. Colocar unha peza de madeira sobre outra de forma que se crucen as súas fibras.

2. Colocar cousas de xeito alterno unhas enriba doutras.