"Fer" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Aranga baixo a advocación de san Vicente.

1. Sufrir unha substancia o fenómeno de ebulición. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ola que moito ferve, sazón perde. O fillo por nacer e as sopas xa están a ferver.”

2. Estar un líquido axitado de forma semellante á auga cando está en ebulición, a causa dunha fermentación, dunha axitación mecánica ou dunha reacción química na que se producen burbullas de gas.

3. Estar nun estado de excitación moi grande.

4. Sentir moita calor.

5. Aplicar calor a un líquido ata que chegue á ebulición.

6. Cociñar algo en auga fervendo ou noutro líquido.

7. Meter algo nun líquido que está en ebulición para limpalo ou esterilizalo.

8. Que é moi apaixonado nos seus sentimentos.

1. Sufrir unha substancia o fenómeno de ebulición. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ola que moito ferve, sazón perde. O fillo por nacer e as sopas xa están a ferver.”

2. Estar un líquido axitado de forma semellante á auga cando está en ebulición, a causa dunha fermentación, dunha axitación mecánica ou dunha reacción química na que se producen burbullas de gas.

3. Estar nun estado de excitación moi grande.

4. Sentir moita calor.

5. Aplicar calor a un líquido ata que chegue á ebulición.

6. Cociñar algo en auga fervendo ou noutro líquido.

7. Meter algo nun líquido que está en ebulición para limpalo ou esterilizalo.

1. Que está moi quente.

2. Que é moi apaixonado nos seus sentimentos.

1. Sensación de calor e calafríos que produce a febre.

2. Sensación de calor acompañada de proído que producen algunhas feridas.

1. Acción e efecto de ferver.

2. Entusiamo ou interese excesivo que se pon ao facer algo.

3. Sentimento de amor ou afección moi forte cara a algo ou alguén, especialmente no referido á relixión.

1. Que ten ou manifesta fervor.

2. Que implica ou denota fervor.

PERSOEIRO

Político costarriqueño. Fundou o Partido Social-Democrático. En 1948 encabezou a revolución que defendía a Otilio Ulate e foi presidente da primeira xunta da Segunda República (1948-1949). Acadou a presidencia como candidato do Partido Liberal Nacional (1952-1958) e do Partido de Liberación Nacional (1970-1974).

PERSOEIRO

Militar e político salvadoreño. Foi ministro interino trala caída do presidente Zaldívar (1885) e ocupou a presidencia efectiva de 1907 a 1911.

GALICIA

Historiador, político, escritor e profesor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1927), en Filosofía e Letras pola Universidad de Zaragoza (1927) e doutor en Historia pola Universidad de Madrid (1936), foi profesor de ensino secundario nos institutos de Pontevedra, Balmes de Barcelona e Lugo, para finalmente exercer como director do Instituto de Bacharelato de Pontevedra. No eido da cultura, nas décadas dos anos vinte e trinta, destacou por ser un dos fundadores do Seminario de Estudos Galegos (1921), onde dirixiu a sección de Historia da Literatura (1922-1936); así mesmo, foi patrón fundador do Museo de Pontevedra (1927), do que foi secretario (1927-1942), xefe da oficina do Patronato Nacional de Turismo (1927-1934), vogal das comisións de monumentos de Lugo (1935) e de Pontevedra (1940) e vogal do Servicio de Defensa e Recuperación do Patrimonio Artístico (1938). Foi director do Museo de Pontevedra (1942), posto que ocupou ata a súa morte, membro da Comisión...

PERSOEIRO

Soberano dos Países Baixos, conde de Artois, do Franco Condado e de Charolais (1493-1506), e rei da Coroa de Castela (1504-1506), fillo de Maximiliano I de Austria e de María de Borgoña. Casou en 1496 con Xoana, filla dos Reis Católicos, o que fixo que trala morte de Isabel a Católica (1504) e tralos Acordos de Villafáfila (1506), Fernando o Católico lles cedese o goberno de Castela. Foi o iniciador da dinastía dos Austrias.

PERSOEIRO

Rei de Francia (1285-1314) e de Navarra (Filipe III; 1284-1305), fillo de Filipe III de Francia e Isabel de Aragón. Casou en 1284 con Xoana I de Navarra e en 1286 foi coroado rei de Navarra. Polos tratados de Tarascó (1291) e Anagni (1295) concluíu as loitas cos aragoneses, que herdara do seu pai. Entre 1294 e 1296 enfrontouse aos ingleses e recuperou Guyenne e Gascogne, e no 1300 ao conde de Flandres, que foi liberado polos seus exércitos trala Batalla de Courtrai (1303). Estableceu unha pugna co Papa Bonifacio VIII por causa da bula Clericis Laicos (1296), que prohibía o pago de impostos ao poder civil por parte do clero. Impediu a saída das rendas francesas do papado e a entrada do clero nos Estados Xerais, ao que lle valeu a excomuñón. En 1312 obrigou ao papado a suprimir a orde militar dos Templarios e confiscou os seus bens.

PERSOEIRO

Enxeñeiro e inventor. Contribuíu de forma decisiva ao desenvolvemento do motor de explosión para automóbiles. Patentou un motor de gasolina de 4 ciclos e 4 cilindros (1891) e inventou o acendido por magneto.