"To" (Contén)

1. Que actúa con habilidade para conseguir os seus propósitos.

2. Que actúa mediante enganos para lograr un determinado fin.

1. Cousa ou materia de certa importancia da que se está a falar ou tratar.

2. Actividade na que se inviste traballo, atención ou tempo para sacar proveito dela.

3. Tema ou argumento dunha obra.

4. O que concerne a unha persoa de xeito especial.

5. Administración especializada nas relacións dun estado cos outros ou con institucións internacionais. En España foi creada en 1716 baixo a denominación de Secretaría de Estado para ocuparse dos asuntos estranxeiros, denominación que aínda se mantén nos EE UU.

PERSOEIRO

Comediógrafo latino. Foi un dos principais autores de teatro cómico, pero das súas obras só se conservan algúns títulos e fragmentos illados.

REXIÓNS

Rexión árida de Chile, situada ao longo da costa entre os 20° e os 30° de latitude S, que forma parte das provincias de Antofagasta e Atacama. O núcleo atópase entre o meandro S do río Loa e as montañas que o separan da conca fluvial Chañaral-Copiapó.

IGREXAS

Igrexa románica de Pantón que pertencía a unha fundación monástica bieita e que agora é unha igrexa parroquial. Tipo de construción de nave e presbiterio únicos na que o máis salientable son as portadas e os beirados, cun traslado pouco usual dos canzorros do muro sur da nave á casa reitoral anexa. A porta norte ten o arco, lixeiramente apuntado, en bocel, sobre o que se dispoñen cinco arquiños que non abranguen toda a rosca. Os capiteis que sosteñen a arquivolta son góticos. O seu repertorio iconográfico e decorativo semellan relacionala co obradoiro xurdido en San Xoán de Portomarín, que difundiu as súas solucións pola comarca. A data de construción desta igrexa sitúase ao redor do 1225. Este monumento foi declarado Ben de Interese Cultural en 1975.

1. Que presta ou que pon atención.

2. Que ten atención, cortesía.

PERSOEIRO

Primeiro abade do mosteiro de Távara (Zaragoza) e máis tarde bispo de Zamora. A súa festa conmemórase o 5 de outubro.

PERSOEIRO

Hispanista británico. Xefe do departamento de Estudios Hispánicos (1932) e director do Instituto de Estudios Latinoamericanos (1966) da Universidade de Glasgow. Traduciu ao inglés os clásicos portugueses e casteláns como The Lussiades (Os Lusíadas, 1952) e The Conquest of New Granada (A conquista da Nova Granada, 1961). Tamén escribiu A History of Spain and Portugal (A historia de España e Portugal, 1960).

1. Forma prefixada de orixe grega empregada en anatomía para indicar conexión ou relación cos atlas, vértebras dos tetrápodos. Pode presentar tamén a variante alomórfica atlo-.

2. Forma prefixada de orixe grega que se emprega na composición de palabras relativas ao atlántico.

1. de atoar.

2. Dise de calquera conduto obstruído.

3. Que está cuberto de terra ou dalgún material semellante.

4. Que non pode saír do lugar no que se atopa.

5. Que está parado nalgún labor debido a algún impedimento.