"RC" (Contén)

GALICIA

Pintor e debuxante. Coñecido como Andrés Colombo, foi militante de Izquierda Comunista e dirixente do Sindicato de Oficios Varios (UGT) de Padrón durante a Segunda República. Antes da Guerra Civil colaborou cos seus deseños no xornal El Pueblo Gallego e na revista madrileña Nosotros. Loitou no bando republicano integrado nas Milicias do POUM e ao termo da Guerra Civil pasou a Francia, onde estivo internado no campo de concentración de Argelès-sur-Mer. Abandonou o debuxo e a pintura e colaborou nas actividades antifranquistas como enviado da IV Internacional ata que foi detido en 1945. En 1965 retornou a España e instalouse en València, onde retomou a pintura. A súa obra inscríbese na corrente surrealista. Os seus debuxos inciden na busca do volume. A súa obra está, entre outros, no Museo de Lugo e no Museo de Arte Contemporánea Carlos Maside de Sada.

GALICIA

Diplomático e poeta. Estudiou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Presidente do Ateneo de Vigo, foi gobernador civil de Cáceres e letrado representante do goberno español no Tribunal Superior Internacional do Cairo (1880). Os seus poemas reuníronse en Obras poéticas de Emilio García de Olloqui (1884).

PERSOEIRO

Suposto rei de Pamplona (905), fillo de Fortún Iñíguez. De nome García Fortún, sucedeu a Fortún I sendo moi novo e foi substituído ese mesmo ano por Sancho I, primeiro soberano da dinastía Ximena.

PERSOEIRO

Arquitecto. Titulouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid (1952). As súas primeiras obras mostran a influencia do racionalismo, como o Panteón de los Españoles en Roma (1957). Traballou con J. A. Corrales e R. Vázquez Molezún. Entre as súas obras destacan o edificio de oficinas do Banco de Granada no Cantón Grande da Coruña (1979), o Auditorio Manuel de Falla de Granada (1974-1978) e o Auditorio Nacional de Madrid (1982-1988). Recibiu o Premio Nacional de Arquitectura en 1956 polo colexio maior Santo Tomás de Aquino da cidade universitaria de Madrid, realizado con R. de la Hoz.

PERSOEIRO

Político. Oficial da Mariña desde 1832, foi nomeado comandante xeneral de Ferrol en 1864. Na lexislatura 1869-1871 foi deputado pola provincia da Coruña e senador en 1871-1872.

GALICIA

Arquitecto. Traballou en Salamanca dende 1729, onde continuou as obras iniciadas por Alberto Churriguera e outros. Dirixiu a construción do patio do colexio da Clerecía dende 1745, ano no que comezou a capela da Orden Tercera. Trazou e dirixiu a construción das torres da Clerecía (1750) e nos anos cincuenta comezou as obras da casa do concello de Salamanca, que continuou o seu irmán Jerónimo García de Quiñones. Regresou a Santiago de Compostela en 1760. Foi autor do Arquivo Xeral do Reino de Galicia en Betanzos (1763). Realizou un recoñecemento da fachada da Acibechería da catedral de Santiago de Compostela (1764) e un proxecto para o pazo de Raxoi (1766).

PERSOEIRO

Poeta e historiógrafo portugués. Na corte de Xoán I destacou polo seu labor político e artístico. Realizou a compilación e elaborou o prefacio do Cancioneiro Geral, que reúne a poesía producida en Portugal desde mediados do s XV ata 1516. Entre outras obras escribiu tamén a Miscelânea, longa composición rimada que recolle, a xeito de memorial, os eventos máis relevantes desta época, as “Trovas á morte de D. Inês de Castro” e o panexírico “Voda e feitos de D. João II”.

GALICIA

Escritor. Presidiu o Patronato da Cultura Galega de Montevideo e foi director de Sempre en Galicia e colaborador do Diario Español de Montevideo. Prologou diversos libros e escribiu Unha historia de Carballo. Recibiu, entre outros galardóns, o Primeiro Premio das Festas de San Xoán de Carballo (1975), o Primeiro Premio de Narrativa Ciudad de Vigo (1977), o Primeiro Premio Xogos Frorais do Centro Galego de Montevideo (1979) e Honra á Galeguidade Alma Galega (1983) e a Vieira de Prata (1999).

PERSOEIRO

Historiador. Profesor das universidades de Barcelona (1933-1954) e Madrid (1954-1970?), centrou os seus estudios na análise económica e social da Idade Media. Discípulo de C. Sánchez Albornoz, formou parte do Centro de Estudios Históricos. Das súas obras destacan Historia de España (De los orígenes a la baja edad media) (1952), Historia de las instituciones españolas (De los orígenes al final de la edad media) (1968) e El feudalismo hispánico y otros estudios de historia medieval (1985).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Licenciouse en Filosofía e Letras e en Ciencias da Información na Universidad Complutense de Madrid. Colaborador en distintas publicacións (El País, Faro de Vigo), traballou así mesmo en diversos medios audiovisuais. Da súa produción, entre outras obras, destacan Proceso de adivinaciones (1981), Ciertas personas (1989), Háblame de ti (1993), Cambio de tiempo (1994), Autobiografía del hijo (1995), La mirada del otro (Premio Planeta, 1995), No estabas en el cielo (1996), Escrito por Luzbel (1998), Sobre el amor y sus contrarios (2000) e Presencias de ceniza (2001). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Benito Pérez Armas (1973), o Premio Pérez Galdós (1979) e o Premio Europa (1986).

GALICIA

Xornalista, coñecido polo pseudónimo de Borobó. Estudiou filosofía e letras na Universidade de Santiago de Compostela. En 1936 adheriuse á UGT e loitou na Guerra Civil, na que foi comisario de Transporte no III Corpo do exército republicano. Durante a contenda colaborou no periódico de campaña republicano Estímulo. En 1939 afiliouse ao PSOE. Trala finalización da guerra, estivo prisioneiro en diversos campos de concentración. A partir de 1940 colaborou nos periódicos El Español e La Estafeta Literaria, a revista Fantasía e o diario Madrid. Foi director do diario La Noche de Santiago de Compostela. Neste xornal publicou os seus “Anacos”, crónicas variadas da vida real e de noticias de actualidade, ademais de coordinar as páxinas literarias e universitarias dende as que se deron a coñecer os integrantes da xeración de La Noche. En abril de 1960 pasou a dirixir El Correo Gallego. Posteriormente trasladouse a Madrid para...

GALICIA

Escritor. Estudiou dereito en Oviedo e foi cronista oficial de Viveiro. Director do xornal El Baluarte de Galicia, La Revista Ovetense e La Crónica de Asturias, colaborou en Faro Asturiano, Galicia e Vida Gallega. Autor de pezas teatrais, poesías e obras en prosa, da súa produción destaca El alma de D. Pedro García, De balcón a balcón, La hoja de otoño e A muller de ferro. Postumamente editouse Fuego del alma! (1911).

PERSOEIRO

Político. Militou no Partido Conservador e no ano 1922 foi nomeado director xeral de prisións. Deputado desde 1914, representou o distrito do Carballiño entre 1918-1923.

GALICIA

Carpinteiro. De nome Luís Costa García, foi membro das Juventudes Libertarias. En xullo de 1937 foi detido e condenado a morte, pena conmutada por cadea perpetua. Liberado en 1943, colaborou na clandestinidade co Comité da CNT galaica e nos contactos co Partido Galeguista para conformar a Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas, ata a súa detención en 1946. Logo de pasar tres anos na cadea, conseguiu fugarse e pasar a Francia. A partir dos anos cincuenta residiu en Australia, Uruguay e nos EE UU. Das súas obras destacan Pola Liberdade: a loita antifranquista de Luís Costa (2001, primeira edición en castelán 1956); Bibliografía de la Guerra Civil española: 1936-1939 (1964) e La Guerra Civil española. Fuentes (1985).

PERSOEIRO

Actor. Constructor e director de teatro de monicreques, foi fundador das compañías Viravolta e Títeres Seisdedos de Lalín, nas que desenvolveu o seu traballo en espectáculos como As ventureiras fazañas de Don Florete de Rocamonte (1982), Contos para ratos mortos (1983), Un conto sin nome (1984), Jasón (1985), Kabaret (1986), Historias con demo (1988), As aventuras do doctor Sabañón (1989), Bosque Piramidón (1990), Historia negra (1991), As olivas (1992), Candil Marabilloso (1993), Guillermo Tell (1996), Barriga Verde (1997) e Hip-Hip Hurra! (2000).

PERSOEIRO

Político. Estudiou Maxisterio e traballou como inspector de primeiro ensino. Foi deputado polo distritos de Xinzo (1865-1866 e 1872-1873), Bande (1871-1872) e Verín (1879-1881) e pola provincia de Ourense (1876-1877), e senador por esta provincia nas lexislaturas 1884-1888 e 1891-1893.

GALICIA

Cineasta. Doutor en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid e Catedrático de Comunicación Audiovisual e Publicidade na mesma universidade. A súa relación co cine comezou no sector da exhibición, xa que os seus pais tiñan un cine na súa vila natal, e levou a cabo unha serie de proxectos creativos como Ribadavia unha historia de pedra (1980) ou Laxeiro en Madrid (1980). Como investigador, colaborou na prensa diaria e en revistas especializadas en temas audiovisuais. Dirixiu a edición española da Historia Universal del Cine e escribiu Historia del cine en Galicia (1896-1984) (1985), Historia ilustrada del cine español (1985), El cine español: una propuesta didáctica (1992), El cine español contemporáneo (1992), Dicionario filmográfico de Galicia (1993), Ávila y el cine. Historia, documentos y filmografía (1995). Ademais, é coautor da primeira Enciclopedia del Cine español editada...