"To" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 13838.

  • PARROQUIA

    Parroquia baixo a advocación de san Xoán que dá nome ao concello de Vilar de Santos, onde se atopa a capital municipal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da comarca da Limia situado ao S da Comunidade Autónoma de Galicia e ao SO da provincia de Ourense (42° 04’ N - 7° 47’ O). Limita ao N co concello de Allariz (comarca Allariz-Maceda), ao L co concello de Sandiás (A Limia), ao S co de Xinzo de Limia (A Limia) e ao O co de Rairiz de Veiga (A Limia). Abrangue unha superficie de 20,7 km 2 cunha poboación de 1.002 h (2001) distribuída nas parroquias de Parada de Outeiro e Vilar de Santos. A capital é Vilar de Santos, na parroquia homónima. Atópase a 163 km de Santiago de Compostela e a 40 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Xinzo de Limia.
    Xeografía física
    Distínguense dúas unidades morfolóxicas. A parte setentrional é unha área montañosa formada por elevacións superiores aos 700 m que se inclúen nas serras centrais ourensás. Destacan os montes do Castro (842 m) e Cubelo (736 m). Cara ao S hai un descenso progresivo da altitude e entra na ribeira norte do...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Vilar de Santos. De orixe románica, pertenceu á orde de Santiago. Destacan as dúas portadas do s XII. A portada principal está formada por tres pares de columnas sobre as que se sitúan as arquivoltas e carece de tímpano. No muro meridional, destacan os capiteis historiados das columnas que sustentan as arquivoltas e o tímpano decorado cunha palma.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Explorador e xeógrafo. Descubriu o golfo de San José e o río Negro (1779). Confeccionou cartas náuticas do río Negro, do golfo de San Matías e do tramo entre o río Negro e o Colorado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello do Incio baixo a advocación de san Mamede.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENCORO

    Encoro sobre o río Mao, tributario do Cabe, da conca do Miño, provocado pola presa construída no límite das parroquias de Vilasouto e Eirexalba (O Incio). Cunha capacidade de 20,45 hm3, abastece a Terra de Lemos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Muxía baixo a advocación de san Cibrán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antigo convento situado en Redondela. Fundado polo arcediano García Prego de Montaos en 1501, estivo ocupado polas monxas xustinianas de San Lourenzo. A súa fachada principal caracterízase pola horizontalidade, só rota pola torre cadrada e ameada e pola igrexa acaroada á parte conventual. A igrexa, baixo a advocación de Santiago, ten planta rectangular, con cinco tramos, e ábsida de planta rectangular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Porto pesqueiro situado na ría de Arousa nunha zona de importancia marisqueira. Ten un calado de 3 m e conta cun espazo reservado a talleres.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Sacerdote. Profesor no Seminario Conciliar de Tui, escribiu a obra inédita Anales Tudenses, sobre o cerco de Tui polos franceses. Xunto co catedrático Juan José Domínguez escribiu o primeiro libro de texto latino do seminario: Gramática Latina (1854).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Cantante. Coñecido como Bola de Nieve, na década de 1930 trasladouse a México, onde comezou a súa carreira internacional que o levou a diversos países de América e Europa. Destacaron as súas intepretacións de temas coñecidos como “La vie en rose” ou “La flor de la canela”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Palencia, Castela e León, situado ao S da capital provincial e bañado polo río Carrión (4.978 h [2001]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na provincia de Guadalajara, Castela-A Mancha, a 18 km da capital (2.960 h [2001]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico. Director do Servizo de Cirurxía Cardiovascular do Hospital Provincial de Santiago de Compostela, foi pioneiro no emprego de novas técnicas cirúrxicas no campo da cirurxía arterial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Ensaísta e investigador. Doutor en Filoloxía Hispánica pola Universidad Autónoma de Madrid e catedrático de Teoría da Literatura e Literatura Comparada da Universidade de Santiago de Compostela. Foi reitor da USC (1994-2002), vicepresidente da Conferencia de Rectores de Universidades Españolas (2001-2002) e membro do comité científico da Fundación Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes (desde 2003). Forma parte dos consellos editoriais e comités científicos de máis dunha vintena de publicacións periódicas, e os seus traballos traducíronse ao inglés, francés, portugués, ruso e árabe. Publicou, ademais de numerosos artigos de crítica literaria, El Jarama de Sánchez Ferlosio; su estrutura y significado (1973), Estrutura y tiempo reducido en la novela (1977), El comentario de textos narrativos: la novela (1989), El polen de ideas. Teoría, crítica, historia y literatura comparada (1991), Trayectoria de la novela hispanoamericana actual (1991), con...

    VER O DETALLE DO TERMO
  •   (Lugo 27.1.1959) Escritor. Foi xerente da Universidade de Santiago de Compostela (1988-1990) e concelleiro en Santiago (1991-1999). Ademais de colaborar en diversas rodaxes do equipo Imaxe, escribiu Adeus, India, adeus (2000) e Cuarteto con piano (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Poeta. Coñecido como Amado Villar Novaiz ou O Meleiro, emigrou   a Bos Aires, onde colaborou en publicacións como Caras y caretas e El Hogar. De volta en Galicia, traballou na prensa viguesa e colaborou en revistas literarias, como Ronsel. Sobre o 1926 volveu a Bos Aires, onde coñeceu a F. García Lorca. Publicou os poemarios Del amor y del alma (1918), La serena exaltación (1921), Versos con sol y pájaros (1927) e Marimorena (1934), e a novela Carne triunfal (1919).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista, actriz e directora teatral. Cofundadora e actriz do grupo teatral Ditea, do que foi directora adxunta desde 1974, en 1993 creou o Estudio de Artes Escénicas. A partir de 1978 exerceu de locutora radiofónica da cadea COPE en Ourense. Ademais de colaborar nalgunhas producións para televisión, como El novio de Parmuide (1987), participou en diversos filmes, como Divinas palabras (1987), Los Jinetes del Alba (1990) e Martes de Carnaval (1991). Escribiu o poemario Cauce desnudo (1974) e a escolma de artigos Ruega por nosotras (2002). Recibiu a Máscara de Oro (1972) e o Hércules de Plata (1996) polo seu labor teatral.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e político, irmán de Ramón Villar Ponte. Licenciouse en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela (1901) e desde moi novo interesouse pola política, un aspecto que xa se albiscaba nas súas primeiras colaboracións xornalísticas, especialmente nos artigos do semanario republicano Nueva Brisa, fundado por el mesmo. Durante a súa estadía en Santiago militou na á esquerda do republicanismo e colaborou en El Combate. En 1904 estableceuse como farmacéutico en Foz e participou na redacción do periódico satírico Guau-Guau; ademais seguiu colaborando con outros xornais de corte liberal e republicano de Galicia e do resto de España. Relacionado con Leiras Pulpeiro e Noriega Varela, grazas á súa influencia relacionouse co galeguismo e coa escrita, tal e como amosa a publicación anticaciquil A pátrea do labrego (1905). En 1906 marchou a Madrid, onde exerceu como xornalista de El País. Ao ano seguinte decidiu regresar a Galicia e participou...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Redondela? 1682? - 1753?) Escultor e entallador. Formouse na diocese de Tui. Artista barroco, realizou o retablo da Expectación da catedral de Tui (1722-1728), onde fixo outras obras, e os retablos maiores de Santa María de Reboreda (Redondela), da colexiata de Santa María de Baiona (1726), da capela de Santa Liberata de Baiona (1738) e de San Domingos de Tui (1742), ademais doutras obras como diversas imaxes para o paso do Encontro do Venres Santo do convento de Santa Marta de Vigo, das que destacan o Nazareno coñecido como o das Tres Grazas.

    VER O DETALLE DO TERMO