"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Astrónomo, matemático e físico italiano. Estudiou medicina na Universidade de Pisa, pero en 1589 abandonou os estudios médicos e aceptou unha praza de profesor de matemáticas na mesma universidade. As súas ideas, (como a de que todos os corpos, sexa cal sexa o seu peso, caen á mesma velocidade) contrarias á física aristotélica, e os seus experimentos sobre mecánica ocasionáronlle problemas cos seus compatriotas. Refuxiouse en Venecia, e entre 1592 e 1610 deu clases de matemáticas na Universidade de Padua. Tivo noticia do invento do telescopio e el mesmo construíu un e comezou a observación do espacio. Descubriu os cráteres da Lúa, que a Vía Láctea é un conxunto de estrelas, os catro maiores satélites de Xúpiter e tamén observou as manchas solares. Expuxo estes descubrimentos en Sidereus Nuntius (1610), entre outras obras. Todos estes descubrimentos convenceron a Galileo das teorías de Copérnico, que afirmaban que a Terra é un planeta que xira ao redor do Sol. A defensa do sistema...

1. Relativo ou pertencente a Galilea ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Galilea.

3. Nome co que se chamaba de forma despectiva a Xesús de Nazaret.

1. Relativo ou pertencente á familia dos galináceos ou o que é semellante aos galos.

2. Familia de aves da orde dos galiformes que presentan ás curtas, con patas tamén curtas e fortes, e con dedos unidos por unha membrana. O seu peteiro é curvado e curto. Son aves que voan pouco e de costumes terrestres.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura. Está situado na confluencia dos ríos Jerte e Alagón (2.008 h [1996]). Posúe unha economía agrícola e gandeira. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a muralla almohade (ss IX-XIV), as portas da cidade (ss XII-XIII), a torre da homenaxe (s XIV) e a ábsida mudéxar da igrexa parroquial. O conxunto histórico-artístico da vila foi declarado Ben de Interese Cultural en 1991.

PERSOEIRO

Técnico estatístico estadounidense. Formouse en Iowa. Dirixiu o departamento de periodismo na Drake University e foi profesor de publicidade na Northwestern University. Fundou o American Institute of Public Opinion, que realizou sondaxes de opinión tanto en EE UU como en Gran Bretaña. É autor de Public Opinion in a Democracy (1939) e Guide to Public Opinion Polls (1944).

PERSOEIRO

Militar. Foi un dos artífices do golpe militar arxentino de 1976 e sucedeu o xeneral Viola na presidencia da República en 1981. Ordenou a ocupación das Illas Malvinas e foi cesado trala derrota fronte aos ingleses (1982). Foi procesado e condenado a prisión en 1986 e indultado en 1990.

PERSOEIRO

Político e avogado. Foi elixido deputado en 1869 e dirixiu os republicanos radicais, opoñéndose a Napoleón III. Formulou o denominado “programa de Belleville”, no que reivindicaba a liberdade individual, a liberdade de prensa e de reunión e a separación Igrexa-Estado. Proclamou a Terceira República (1870), presidiu a cámara de deputados (1879) e asumiu a dirección política de Francia durante uns meses (1881). Fundou o xornal La République Française, no que defendeu as ideas republicanas e rexeitou os intentos de restauración monárquica.

PERSOEIRO

Físico ucraíno. Elaborou un modelo de núcleo atómico que se denominou de fluído nuclear, e enunciou a regra de Gamow-Teller. Estudiou as reaccións termonucleares que teñen lugar no interior das estrelas, elaborou unha teoría neutrínica das supernovas e construíu o modelo das capas para as estrelas xigantes vermellas. Publicou, xunto con Ralph Alpher, o artigo “The origin of chemical elements” (1948), onde desenvolveu a teoría do big bang. Escribiu diversos libros de divulgación entre os que destacan A planet called Earth (1963) ou A star called the Sun (1964).

1. Relativo ou pertencente aos ganoideos.

2. Peixe da orde dos ganoideos.

3. Orde de peixes fósiles da subclase dos osteitios que se caracterizan por ter o corpo recuberto con escamas ganoideas (formadas por un estrato óseo e un de ganoína) ou con placas óseas e raramente espido.

PERSOEIRO

Relixioso e xornalista. Catedrático de Teoloxía Fundamental e Historia Eclesiástica do seminario de Tui e promotor do movemento social-católico en Galicia, empregou nos seus escritos o pseudónimo de Isaac Rego Arce. Colaborou inicialmente no Noticiero de Vigo, onde se amosou contrario ao socialismo. Amigo de Basilio Álvarez, na fase máis radical de Acción Gallega dedicouse a combatela. A través da dirección de La Voz del Condado (1913) promoveu a organización social e cooperativista identificada coa Igrexa católica. Posteriormente, dirixiu La Integridad (1914-1923). Publicou Marianismo (1915) e La prensa periódica, instrumento apologético (1916).

GALICIA

Actor de cine, televisión e dobraxe. Iniciou a súa carreira teatral coa Escola Dramática Galega, para despois participar como actor en diversos traballos da Compañía Luís Seoane, como A noite dourada de Mimí da Cora (1983) ou Fausto (1984), con dirección de Manuel Lourenzo. Tamén traballou con Teatro do Atlántico en Liberdade Brenana (1989) e Historia de Neera (1991), con dirección de Xulio Lago. Director de dobraxe, cunha ampla e dilatada experiencia.

PERSOEIRO

Político. Militou no Partido Conservador e no ano 1922 foi nomeado director xeral de prisións. Deputado desde 1914, representou o distrito do Carballiño entre 1918-1923.