"ILi" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao probabiliorismo.

2. Seguidor do probabiliorismo.

1. Doutrina que nega a posibilidade de alcanzar a verdade, polo que establece a opinión máis probable como a equivalente á certa. Desenvolveuse no seo das academias mediana e nova por Arcesilao de Pitana, Carnéades e Filón de Larisa, entre outros. Modernamente apareceu unha nova variedade, relacionada coa teoría e a filosofía da ciencia (Gaston Bachelard). Tamén se coñeceu co nome de plausibilismo (Émile Meyerson).

2. Doutrina moral, desenvolvida no s XVII, sobre todo polos xesuítas, seguindo ao dominicano Bertomeu Medina (1528-1580), segundo a que é posible seguir unha opinión probable en cuestións éticas, aínda que exista outra opinión máis probable. Relaciónase coa casuística e co probabiliorismo.

1. Relativo ou pertencente ao probabilismo ou á probabilidade.

2. Partidario ou seguidor do probabilismo.

3. Interpretación da mecánica cuántica, de M. Born, segundo a que o módulo ao cadrado da función de onda dunha partícula pode interpretarse como a densidade de probabilidade de detectar esta partícula nun punto do espazo.

1. Que contén o radical propilo.

2. Alcohol monohidroxílico saturado que se emprega na preparación do propionaldehido, como disolvente, aromatizante e en cosmética.

PERSOEIRO

Fotógrafo italiano. Chegado a Vigo en 1870 cunha compañía dramática, abandonou o teatro en 1876 para instalar un dos primeiros obradoiros fotográficos en Vigo. En 1884 instalouse na rúa do Príncipe, desde onde retratou a evolución da cidade e das súas xentes. Tras a súa morte, a súa colección fotográfica, en que se inclúen diversas imaxes da cidade olívica e o caderno Galicia Pintoresca, pasou a mans da súa muller, Cándida Otero, e, tras a morte desta (1915), a Xaime Pacheco, polo que quedou incluída no Arquivo Pacheco.

PERSOEIRO

Político romano. Como primeiro ditador plebeo, obtivo reivindicacións importantes para este grupo social. Foi pretor (337 a C), censor (332 a C) e cónsul (339, 327 e 320 a C) e fixo sancionar algunhas leis, as leges Publiliae, que concederon importantes vantaxes á plebe.

PERSOEIRO

Escultor. Profesor de debuxo, en 1960 instalouse en Mondoñedo. Traballa o ferro, a madeira e o bronce. Pertenceu a diversos grupos artísticos e foi un dos fundadores do Grupo Artístico e Cultural O Feitizo. Realizou o Monumento aos caídos de Lugo (1962) e diversos monumentos espallados pola provincia de Lugo, ademais de imaxes relixiosas como San Cristovo e San Xoán Bautista de Santa María de Burela.

1. Calidade de pueril.

2. Dito ou feito propios dun neno.

1. Posibilidade de ser castigado.

2. Carácter de punible que reviste un delito ou unha falta penal. Normalmente, para que un feito constitúa delito, é abondo que sexa antixurídico e imputable a culpa ou neglixencia do seu autor, pero a lei esixe que se inclúan algunhas circunstancias externas ao mesmo, que denomina condicións obxectivas de punibilidade.

1. Persoa que toma parte nun puxilato.

2. boxeador.

1. Comandante dun corpo de mil soldados, na antiga Grecia. Referido primeiro á garda real persa dos nobres cabaleiros ou parentes do rei, a palabra traducía os cargos romanos de tribuno e de prefecto da cohorte.

2. Primeiro oficial, despois do rei, dos exércitos persa e macedonio.