"Bell" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 211.

  • Ramiro Casabella López .

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, localizado na comarca do Bages (2.789 h [1996]). Sitúase no val do LLobregat, onde o río atravesa a cordilleira Prelitoral. A súa economía baséase na industria téxtil de tecidos e fíos de algodón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Mestre. Publicou o libro Bibliotecas escolares. Importancia de esas Bibliotecas, su organización y funcionamiento. Medios de fomentarlas. Libros más adecuados para ellas (1936).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. De ascendencia nobre, viviu entre València, Nápoles e Madrid. Foi procurador xeral do duque de Gandia Carlos de Borja (1601-1607) e capitán da fortaleza calabresa de Scigliano (1607-1609). A partir de 1619 instalouse definitivamente en Madrid. Foi o vangardista da escola dramática valenciana en lingua castelá, de raíces clasicistas. Cultivou todos os xéneros, pero sobre todo a comedia de intriga e a comedia histórica. Entre as súas obras destacan Las mocedades del Cid, que inspirou a obra Le Cid de Corneille, Los amores de Dido y Eneas, Los malcasados de Valencia, El caballero bobo e El amor constante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Locución latina que significa ‘caso de guerra’ e que se aplica a un feito que pode provocar a ruptura entre dúas nacións e causar a guerra, ou motivo ou pretexto que se manifesta para unha declaración de guerra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao neno moi inquieto e traste.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Isabelle van Tuyll.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritora. Coñecida co pseudónimo Florentina del Mar, estudiou maxisterio na Escuela Normal de Murcia e Filosofía e Letras na Universitat de València. A súa nenez transcorreu entre a súa cidade natal, Melilla, onde viviu entre 1914 e 1920, e en 1939 instalouse en Madrid. Exerceu a docencia no Instituto de Estudios Europeos e na cátedra Mediterráneo da Universitat de València en Alacant. Colaboradora con RNE e La Estafeta Literaria, xunto co poeta Antonio Oliver Belmás fundou e dirixiu a Universidad Popular de Cartagena e o Archivo Semanario de Rubén Darío na Universidad de Madrid. Da súa produción destacan, entre outras obras, os poemarios Júbilos (1934), Pasión del verbo (1944), Ansia de la gracia (1945), Mujer sin edén (1947), Vivientes de los siglos (Premio Internacional de Poesía Simón Bolívar, 1954), Derribado arcángel (1960), A este lado de la eternidad (1970), Corrosión (1975) e Cráter...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cesta grande.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico e profesor. Doutorouse en Filosofía e Medicina (1846) pola Universidade de Santiago de Compostela e foi nomeado rexente de socioloxía e lóxica da facultade de Letras compostelá. Exerceu en Ourense e foi profesor de filosofía no Seminario desa cidade. Foi redactor de La Aurora del Miño e de El Eco de Galicia e, en 1860, colaborador de El Correo de Lugo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘canteiro’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (4.715 h [1996]). Cultívanse principalmente cereais. As industrias máis destacadas son do ramo da construción e da produción de enerxía (centrais térmicas de Besós). O municipio comprende gran cantidade de urbanizacións, construídas a raíz do proceso de periurbanización barcelonés, polo que o seu incremento demográfico foi espectacular nas dúas últimas décadas do s XX, durante as que duplicou a súa poboación. No seu patrimonio cultural destaca o castelo de Cubelles e a igrexa parroquial de Santa Maria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Facer saír as abellas da colmea onde se atopan.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor e editor musical austríaco. Xunto con P. Cappi fundou a editorial Cappi & Diabelli e tivo a iniciativa de enviar un valse a cincuenta compositores, entre outros Liszt, Schubert e o fillo de Mozart, para que escribisen unha variación cada un deles. O resultado foi unha recompilación musical moi representativa do seu tempo: Vaterländischer Künstlerverein e as Variacións Diabelli opus 120 de Beethoven. Así mesmo, compuxo pezas didácticas para piano, sonatas e misas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor australiano. Comezou a súa formación co arquitecto W. L. Porter e en 1925 ingresou na Julian Ashton’s School de Sidney. En 1929 trasladouse a Londres, onde estudiou na Slade School. Cultivou a temática militar e o retrato, obras entre as que destacan o retrato de Joshua Smith Portrait of an artist (Retrato dun artista, 1943) e Dr. E. G. MacMahon (1959). Recibiu en varias ocasións o premio Archibald, e concedéronlle a Order of the British Empire en 1965 e o título de sir en 1966.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político romano. Casou coa filla de Cicerón e colaborou con César na conquista das Galias e na guerra civil contra Pompeio. Nomeado tribuno (47 a C), recibiu o consulado á morte de César. Foi encargado do goberno de Siria, e ao ser derrotado por Gaio Casio, un dos asasinos de César, suicidouse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Cabaleiro. Aparece citado nas crónicas e cantares medievais como o amante de dona Urraca, filla de Fernando I de Castela. A lenda atribúelle o asasinato de Sancho II o Forte, durante o cerco deste á cidade de Zamora (1072).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor chileno. Colaborador en distintos xornais e revistas, a súa obra é de orientación costumista. Da súa produción destaca El inútil (1910), El monstruo (1912), El roto (1920), Valparaíso, la ciudad del viento (1931), Criollos en París (1933), El subterráneo de los jesuitas (1966) e Nuevas crónicas (1966). Membro da Academia Chilena de la Lengua (1954), recibiu o Premio Nacional de Literatura (1943) e o Premio Nacional de Periodismo (1959).

    VER O DETALLE DO TERMO