"ECA" (Contén)

1. Acción e efecto de decaer.

2. Período no que se produce a decadencia.

Proceso de debilitamento dun sistema social como consecuencia do desenvolvemento progresivo e a consolidación no seu seo de novos elementos antitéticos que preparan o cambio social e configuran un novo sistema social. Dende unha visión estática da historia, cualificouse como un período histórico de crise xeral no que concorren unha serie de fenómenos, en contraposición a outras épocas de maior esplendor ás que se desexa volver. A partir dunha perspectiva histórica evolucionista, defendeuse que todas as sociedades pasan por uns períodos de expansión, decadencia e morte que dan paso a sociedades superiores, nunha visión gradual e cíclica do progreso humano. As correntes historiográficas máis recentes superaron estas concepcións. Non existen uns períodos superiores e outros inferiores no desenvolvemento da historia, senón sociedades, sistemas sociais cualitativamente diferentes que son substituídos por procedementos dialécticos: ao tempo que se consolida un sistema desenvólvense nel elementos...

Que decae ou está en decadencia.

Relativo ou pertencente á unha época de decadencia.

1. Relativo ou pertencente ao decadentismo.

2. escola decadente /

   decadentismo.

Relativo ou pertencente a un período de decadencia ou ao decadentismo.

Que ou quen é partidario do decadentismo.

Relativo ou pertencente ao decaedro.

Que ten forma de decaedro.

Acción ou efecto de decaer.

Estado da persoa ou cousa decaída.

Transformación na estrutura interna de certos núcleos que pode estar provocada pola interacción con outras partículas (principalmente α ou β) e que recibe, neste caso, o nome de reacción nuclear. Este fenómeno vai acompañado a miúdo pola emisión de radiación electromagnética.

Paso dun átomo ou dunha molécula dun estado excitado a un estado de menor enerxía sen que se produza emisión de radiación electromagnética

Perder alguén ou algo o seu vigor, a súa forza ou as súas calidades.

Pasar dun nivel determinado de enerxía a outro de enerxía inferior.

Desviarse unha nave do rumbo que tiña que seguir polo vento, a corrente ou a marusía.

Relativo ou pertencente ao decágono.

Que ten dez ángulos.

Que ten por base un decágono.

de decaer.

Que se sente debilitado física ou moralmente.

Desprazamento no tempo ou no espacio.

Falta de correspondencia entre os fragmentos óseos dunha fractura pola súa rotación.

Distancia entre os bordos de ataque das ás dun avión biplano, medida paralelamente á bisectriz do ángulo que forman as cordas dos planos.

Proceso de transmisión da información cando unha conta ou anunciante pasa dun director a outro, ou no seu defecto, dun membro do departamento de contas a outro.

Desprazamento de todos os elementos dunha cadea en dirección a un dos extremos. En particular, desprazamento ao longo dun certo número de posicións dos caracteres ou cifras dunha palabra en dirección a un dos extremos. Se a palabra é un número a decalaxe recibe o nome de aritmética e equivale á multiplicación do número por unha potencia (positiva ou negativa) da base. Chámaselle decalaxe lóxica a todo aquilo non aritmético; neste caso, o signo non existe e as cifras decaladas máis alá do extremo da palabra pérdense (en cambio na decalaxe cíclica as cifras perdidas localízanse de novo no extremo contrario).