"Lob" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 251.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas herbáceas, perennes, da familia das campanuláceas, que presentan follas alternas, oblongas e flores cigomorfas dispostas en acios. En Galicia está presente a especie L. urens que tamén está distribuída polo O de Europa.
-
-
Relativo ou pertencente ás lobeliáceas.
-
Planta da subfamilia das lobeliáceas.
-
Subfamilia de plantas, da familia das campanuláceas, que comprende unhas 450 especies, a maioría propias de países tropicais.
-
-
MONTES
Monte situado na parroquia de Lobelle (Carballedo). O seu cumio acada os 704 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia do concello de Carballedo baixo a advocación de san Cristovo.
VER O DETALLE DO TERMO -
MONTES
Monte situado nas inmediacións da aldea de Guldriz de Arriba, na parroquia de Guldriz (Friol). O seu cumio acada os 543 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Forma castelanizada correspondente á forma galega Lobeira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ES-TRAD;mso-fareast-language: lobeto.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cría do lobo.
-
AFLUENTES
Afluente pola esquerda do río Deza, que nace no monte Caixeira na parroquia de Lebozán e desemboca na de Doade (Lalín).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente aos lobi ou á súa lingua.
-
Individuo do pobo lobi.
-
Pobo de África Occidental que habita en Burkina Faso, Costa de Marfil e Ghana desde finais do s XVIII. Durante o proceso de colonización enfrontáronse á ocupación francesa. Dedicábanse principalmente á agricultura do millo, millo miúdo e sorgo. Complementan a súa economía coa cría de gando vacún. Organízanse en aldeas, cada unha cos seus propios costumes e lideradas por un xefe relixioso.
-
Lingua da familia gur do phylum níxer--congo que falan os lobis.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Animal que resulta de cruzar un lobo cun can, ou viceversa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
lobeto.
-
-
bugallo.
-
Tumor quístico subcutáneo, especialmente os quistes sebáceos.
-
bocio.
-
-
-
Parra de pouca altura formada por unha armazón de arame, ferros ou paos, sostidos sobre columnas.
-
Conxunto das follas dunha parra que forman unha densa cobertura natural.
-
Pendello cun espazo elevado e cerrado polos lados, que se usa para gardar froitos.
-
-
AFLUENTES
Afluente pola esquerda do río Limia, que nace na serra do Xurés, na parroquia de Río Caldo e desemboca na de Lobios, no concello homónimo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia baixo a advocación de san Miguel que dá nome ao concello de Lobios, onde se atopa a capital municipal.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
GALICIA
Concello da comarca de Baixa Limia, no extremo SO da provincia de Ourense, no límite S da Comunidade Autónoma de Galicia, situado a 41° 54’ de latitude N e 8° 5’ de latitude O. Limita ao N cos concellos de Entrimo e Lobeira, (os dous na comarca de Baixa Limia), ao S con Portugal, ao L con Muíños (Baixa Limia) e Portugal e ao O con Portugal. Abrangue unha superficie de 160,9 km 2 , cunha poboación de 2.321 h (2007) distribuídos nas parroquias de Araúxo, A Cela, Grou, A Illa, Lobios, Manín, Río Caldo, San Martiño de Grou, San Paio de Araúxo e Torno. A súa capital é Lobios, que está situado a 64 km de Ourense e a 180 km de Santiago de Compostela. Pertence ao partido xudicial de Bande e á diocese de Ourense.
VER O DETALLE DO TERMO
Xeografía física
O val do Limia, antes de adentrarse en Portugal, organiza o relevo de Lobios, pois ao N del sitúanse os contrafortes meridionais das serras de Laboreiro e dos montes do Quinxo, mentres que ao S sitúanse as serras do Xurés e Santa Eufemia,... -
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada no lugar de Pazos (Lobios). Datado na segunda metade do s XVIII, foi remodelado posteriormente. Conserva a planta en escuadra. O muro de peche ao patio ábrese cun portal entre pilastras pseudodóricas e remata nun frontón partido coroado por pináculos. A parte central ten un escudo coroado con ameas.
-
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Lobios. Construíuse na metade do s XVII e foi consagrada en 1755. Dunha soa nave, ten torre barroca de planta cadrada, que se adianta á fachada principal e crea un pórtico de entrada. Diferéncianse nela tres corpos, dos que destaca a balaustrada que está decorada plenamente barroca así como a cúpula de remate.
VER O DETALLE DO TERMO