"Orio" (Contén)

1. Que serve para manter separado ou dividido algo.

2. Táboa usada polos compositores tipográficos, sobre a que se colocaba o orixinal, asegurado co mordente, e que se fixaba á caixa para compoñer.

1. Relativo ou pertencente ao pobo dorio.

2. Individuo do pobo dorio.

3. Pobo ou comunidade de posible orixe indoeuropea que invadiu de xeito repentino o Peloponeso no s XII a C e destruíu a civilización micénica. Só a Ática resistiu e serviu de refuxio aos aqueos fuxitivos. Caracterizábase polo emprego de armas de ferro, feito que lles proporcionaba unha notable superioridade bélica fronte ao armamento de bronce dos habitantes de Grecia. Asentáronse nas rexións meridionais e orientais. En Corinto a súa chegada vinculouse co lexendario retorno dos Heráclidas. Dividíanse en tres tribos (hileos, dimanes e pánfilos) e estendéronse por Creta, o Dodecaneso, o SL de Asia Menor e, dende o s VIII a C, por Sicilia e o S de Italia. Falaban un dialecto da lingua grega antiga, chamado dórico.

PERSOEIRO

Político francés. Obreiro da metalurxia e membro do Partido Comunista (1921), foi deputado (1924) e, a partir de 1927, secretario xeral das xuventudes do partido. En 1934 declarouse partidario da unión cos socialistas e foi expulsado do seu partido. Foi alcalde de Saint-Denis e mantívose en disidencia ata que fundou un grupo fascista, o Partido Popular Francés (PPF), en xuño de 1936. Colaboracionista a partir de 1940, liderou a Lexión dos Voluntarios Franceses contra o Bolxevismo (LVF) de Vichy.

1. Cuarto destinado para durmir.

2. Mobles que constitúen o cuarto de durmir.

1. Lugar de grande importancia comercial.

2. Lugar ou cidade de grande importancia económica, comercial, cultural, científica ou artística.

3. Na Antigüidade, centro comercial establecido en territorio estranxeiro, normalmente nas costa, dedicado ao comercio marítimo. O primeiro modelo de emporio grego foi a cidade de Naucratis, fundada polos milesios no territorio exipcio (620 a C). Nalgúns casos limitábase a un mercado ou barrio comercial arredor do porto e adoitaba ter vantaxes fiscais e administrativas. Algúns convertéronse en cidades co paso do tempo.

1. Membrana celulósica e fina da espora dos pteridófitos situada por debaixo da membrana externa.

2. Lámina máis interna das tres que forman a membrana dos cigotos de certas algas.

PERSOEIRO

Condesa de Lemos, filla de Rodrigo Enríquez de Castro e Tareixa Osorio. Coñecida como Beatriz de Castro a Fermosa, o seu pai e a Raíña Isabel a Católica concertaron o seu matrimonio con Denís de Portugal, fillo do duque de Bragança e irmán do Rei Manuel I de Portugal, co que casou en 1502. Enviuvou en 1516 e casou en segundas nupcias con Álvaro Osorio en 1521. Reparou o palacio condal, a fortaleza e as murallas de Monforte de Lemos e, debido aos numerosos preitos que mantivo cos señores do Reino de Galicia, prohibíuselle a súa residencia en Galicia.