"PRI" (Contén)

incompresible.

Acción e efecto de incumprir.

Deixar de cumprir unha obriga, un mandato ou un compromiso.

Organización de traballadores de carácter supranacional fundada en Londres en 1864 co nome de Asociación Internacional de Traballadores (AIT). Os seus principios centrais eran a organización da clase obreira, a abolición da sociedade clasista, a solidariedade obreira internacional e o recoñecemento da importancia do movemento sindical e da folga como instrumentos de loita. Adoptou unha gran parte das ideas de Marx, recollidas no manifesto fundacional, onde se afirmaba que a emancipación dos traballadores só podía ser obra deles mesmos e pronunciábase pola colectivización dos medios de produción. Celebrou congresos en Xenebra (1866), Lausanne (1867), Bruxelas (1868) e Basilea (1869). A derrota da Comuna de París agudizou a polémica entre os seguidores de Bakunin e os de Marx, e a Internacional escindiuse no Congreso da Haia de 1872. A viaxe de Fanelli por Catalunya, València e Madrid (outubro 1868-febreiro 1869) permitiu a constitución de grupos internacionalistas en Madrid e Barcelona....

Que non se pode reprimir.

Fundación sen ánimo de lucro creada en Ourense. Declarada pola Xunta de Galicia de interese cultural e galego, ten como fins a protección, divulgación e estudo da obra do gravador e pintor Xulio Prieto Nespereira e a conservación do seu patrimonio artístico e cultural.

Premio de gravado convocado na Bienal Internacional de Gravado organizada por Caixanova desde 1991, en memoria do gravador Xulio Prieto Nespereira. O xurado -formado por académicos pertencentes ás diversas academias de belas artes, gravadores e críticos especializados- outorga tres premios (medallas de ouro, prata e bronce) e cinco mencións honoríficas. Ás obras presentadas polos participantes engádense as de artistas nacionais e internacionais invitados.

(Narovcat, Penza 1870 - Moscova 1938) Escritor ruso. Denunciou a miseria do pobo en Čudeznyj doktor (Un médico marabilloso, 1897) e o triste destino do soldado en Nočnaja smena (O torno de noite, 1899). Protestou contra a explotación obreira en Molokh (1896) e contrapuxo a civilización corrupta da cidade burguesa á vida pura da natureza en Olesja (1898). É tamén autor das novelas Pojedinok (O duelo, 1905), Granatovyj braslet (O brazalete ilustre), Sulamit’ (Sulamita, 1908) e Jama (A esterqueira, 1909-1915).

Título concedido en Sicilia en 1690 a Luís de Moncada, que morreu cara a 1704. En 1798 pasou aos Platamone, duques de Cannizaro.

Principio segundo o que, nun sistema químico en equilibrio sometido a circunstancias esóxenas perturbadoras (como variación da presión ou da temperatura), o equilibrio tende a desprazarse no sentido de contrarrestar a acción producida. Foi enunciado independentemente por Le Chatelier e F. Braun. OBS: Tamén se denomina lei do desprazamento de equilibrio.

Lección que, nunha ou varias familias de códices, motiva as demais e que se considera a máis fiable, xa que é mais fácil explicar as outras leccións a partir desta e non ao revés.

Lei que, despois da Lei Moyano, inaugurou un novo estado social e político: o nacionalcatolicismo. Deu prioridade aos valores e contidos relixiosos e patrióticos sobre os esencialmente educativos. A educación entendeuse como unha tarefa que correspondía á familia, á Igrexa e ao Estado, mentres o mestre só tiña unha autoridade delegada. Prohibiuse a educación mixta, de maneira que se segregou a mestres e mestras e a alumnos e alumnas en centros masculinos ou femininos, segundo o caso. A formación intelectual, física e profesional organizouse nun plan cíclico dividido en catro períodos: iniciación (maternal e párvulos), elemental (6 a 10 anos), perfeccionamento (10 a 12) e iniciación profesional (12 a 15). O ensino só era obrigatorio entre os 6 e os 12 anos e, ao rematar, obtiñan a cartilla de escolaridade e un certificado de estudios primarios. Regulamentouse a inspección, a formación do maxisterio e mesmo a súa actuación profesional, administrativa, económica e disciplinar. Foi tamén o...

Xénero de fungos basidiomicetos, da familia das agaricáceas, que presenta o sombreiro de cor branca ou amarela, e un anel membranoso. En Galicia as especies máis comúns son L. brebisnii e L. birnbaumii.

Primeiro libro coñecido publicado en éuscaro (Bordeos, 1545), conservado na Bibliothèque Nationale de París. Trátase dun pequeno libro de poesías de Bernat Detxepare.