"RAI" (Contén)

FAMILIAS

Familia de impresores establecida en Santiago de Compostela ao redor de 1672. O seu fundador, Antonio Fraiz Piñeiro , puido ter unha orixe lisboeta, ligada ao impresor Antonio Piñeiro, ou ben puido ser oriúndo da Ulla. Tirou do prelo unha Respuesta teológica (1673) e as Ordenanzas de la Real Audiencia de Galicia (1679), entre outros títulos. O seu fillo, Benito A. Fraiz , estivo á fronte da imprenta entre 1700 e 1706. Exerceu ademais como capelán maior do Hospital Real e tivo amizade con profesores da Universidade de Santiago. Tivo como colaborador no obradoiro tipográfico a Jacinto del Canto. O seu irmán, Andrés Fraiz , tivo tres fillos que herdaron o negocio familiar. O primeiro deles, Andrés Fraiz , realizou diversos traballos editoriais entre 1719 e 1760 (Anales del Reino de Galicia. Tomo I, 1733), e mesmo algúns relacionados coa Inquisición. Entre 1760 e 1765, o seu outro fillo ...

FAMILIAS

Familia de canteiros orixinarios da Terra de Montes. Xosé Fráiz Cachafeiro (Forcarei 1827-?) traballou en Pontevedra, Lugo, Ourense e León xunto cos seus fillos, entre os que destacou Domingos Antonio Fráiz García (Cerdedo 1852-Liñares 1936) que traballou nas deputacións de Ourense e Lugo na construción de estradas. O seu fillo Pedro Aparicio Fráiz Gil (Castrelo, Forcarei 1896-?) emigrou a Brasil, onde traballou na construción do ferrocarril e de estradas. Entre as súas obras destaca o pazo de Valongo en Cotobade. Colaborou na elaboración da Carta Arqueolóxica de Pontevedra.

GALICIA

Profesor. En 1881 entrou na Escola Normal de Lugo, onde formou parte do grupo de galegos que acudiu ao Congreso Nacional Pedagógico (1882). En 1890, foi nomeado profesor numerario en propiedade da Escuela Normal de Maestros de Cuba e presidiu, durante sete anos, a Sección de Instrución do Centro Gallego de La Habana. Foi redactor xefe do semanario El Profesorado, dedicado á defensa do maxisterio e do ensino, e director de Criterio Escolar, órgano do Centro del Magisterio de Cuba. Repatriado a España (1898), foi nomeado profesor da Escola Normal Superior de Santiago de Compostela (1899-1919), centro que dirixiu en 1901 e a partir de 1905. Tamén foi catedrático auxiliar interino da facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela. Implicado na vida social e cultural compostelá, foi vicesecretario da Sociedad Económica de Amigos del País e impulsou iniciativas congresuais, como o Certamen Pedagógico de Santiago de Compostela (1906) ou o Congreso de...

PERSOEIRO

Mestre e sindicalista. Estudiou na Escola Normal de Santiago de Compostela e exerceu o seu maxisterio nas escolas de Val Miñor, Vilaza, Ponte Caldelas e Vigo (Coia), entre outras. Membro do PCE, foi secretario fundador de FETE-UGT. Fundou o xornal El Heraldo de Puente Caldelas e colaborou en xornais e revistas como Escuela Vivida, órgano de expresión da Casa do Mestre de Pontevedra, na que dirixía a sección dedicada á actividade societaria, ATEO de Ourense e El pueblo gallego. Coa Guerra Civil tivo que fuxir ao monte, pero foi encarcerado e fusilado no Castro (Vigo). Publicou Manual del turista. Guía de Vigo (1926).

ENTRADA LARGA

Integrais dadas polas expresións

FORMULA

PRAIAS

Praia que constitúe a franxa litoral da parroquia de Lago, no concello de Valdoviño.

PERSOEIRO

Economista e político. Nos seus estudios sobre o desenvolvemento da economía norteamericana trala Segunda Guerra Mundial analizou a incidencia dos oligopolios sobre o mercado libre e realizou unha crítica ao papel da publicidade nas sociedades capitalistas, nas que defendeu unha relativa intervención do Estado. Editor da revista Fortune, foi autor de publicacións como A Theory of Price Control (1952), American Capitalism (1952), The Affluent Society (1958), The New Industrial State (1967), Economics and the Public Purpose (1973), The Age of Uncertainty (1976) e The Good Society: the humane agenda (1996).

PERSOEIRO

Político. En 1977 foi elixido presidente do PNV e, nas eleccións de 1980, lehendakari do goberno vasco. Reelexido en 1984, enfrontouse á dirección do partido por diferencias sobre a estruturación interna da comunidade autónoma, e foi substituído no cargo. En 1986 abandonou o partido e fundou Eusko Alkartasuna (EA), que presidiu ata 1999.

GALICIA

Pintor e actor. Formouse no Círculo de Bellas Artes de Madrid. Na súa pintura destaca o tratamento da luz e da cor. Realiza paisaxes, bodegóns e flores, sen esquecer a figura humana. Membro do grupo teatral El Pequeño Zoo, realizou escenografías para diversos grupos. En 1985 elaborou para o Centro Dramático Galego o vestiario e a decoración da peza teatral Os vellos non deben de namorarse, de Castelao. Realizou a súa primeira mostra individual en Ferrol (1970) e dende entón expuxo en distintas cidades como A Coruña, Santiago de Compostela, Madrid e Vitoria. Recibiu o Premio de Pintura no XXX Certamen de Arte de Vitoria (1973).

GALICIA

Xornalista, coñecido polo pseudónimo de Borobó. Estudiou filosofía e letras na Universidade de Santiago de Compostela. En 1936 adheriuse á UGT e loitou na Guerra Civil, na que foi comisario de Transporte no III Corpo do exército republicano. Durante a contenda colaborou no periódico de campaña republicano Estímulo. En 1939 afiliouse ao PSOE. Trala finalización da guerra, estivo prisioneiro en diversos campos de concentración. A partir de 1940 colaborou nos periódicos El Español e La Estafeta Literaria, a revista Fantasía e o diario Madrid. Foi director do diario La Noche de Santiago de Compostela. Neste xornal publicou os seus “Anacos”, crónicas variadas da vida real e de noticias de actualidade, ademais de coordinar as páxinas literarias e universitarias dende as que se deron a coñecer os integrantes da xeración de La Noche. En abril de 1960 pasou a dirixir El Correo Gallego. Posteriormente trasladouse a Madrid para...

PERSOEIRO

Matemático e biólogo ucraíno. Os seus traballos sobre espacios lineais normais foron o fundamento das aplicacións na análise funcional de diversas especialidades matemáticas. Profesor na universidade do estado de Moscú, recibiu o Premio Stalin e o Wolf de matemáticas.

PERSOEIRO

Pintor croata. Coñecido como Giulio Clovio, traballou en Italia. Cultivou a miniatura e inspirouse en modelos de Michelangelo Buonarroti e Rafaello Sanzio.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Peroxa baixo a advocación de san Vicente.

PERSOEIRO

Compositor e pianista. Discípulo de F. Busoni, destacou como intérprete de música contemporánea. Da súa produción destacan as pezas Molly on the Shore (1921) e Händel in the Strand (1930).