"RIM" (Contén)

PERSOEIRO

Gran jupan de Serbia (1196?-1217) e primeiro rei de Serbia (1217-1227), fillo de Estevo I de Serbia. Coñecido como Estevo I Nemanjič, foi expulsado en 1200 de Serbia polo seu irmán Vukan, titular do voivodato de Zéta. Recuperou o trono en 1203 coa alianza bizantina, que posteriormente cambiou pola veneciana. O Papa Honorio III concedeulle o título de rei (1217) e fixo que fose coroado por un legado pontificio. En 1219 proclamou a independencia da Igrexa serbia polo que foi outra vez coroado rei de Serbia en 1221 polo seu irmán Sava. No fin da súa vida retirouse a un mosteiro.

PERSOEIRO

Militar ateniense. Comandante da flota que se enfrontou aos habitantes de Corcira (427 a C) e líder da expedición contra Tanagra (426 a C), dirixiu xunto con Pitodoro, Sófocles e Demóstenes a flota ateniense contra Sicilia. Dirixiu tamén as tropas atenienses que axudaron a Nicios no sitio de Siracusa.

1. Acción de experimentar.

2. Método científico de investigación que se fundamenta na produción de experimentos e que ten como finalidade determinar se existe unha dependencia entre diversos factores, e cáles son as leis desta interdependencia. Así, trátase de medir, da maneira máis precisa posible, todos os parámetros dun fenómeno; en consecuencia, os aparatos de medir chegan a converterse en instrumentos indispensables para toda experimentación científica. Non obstante , é evidente que todos os parámetros non se poden medir nin observar simultaneamente, polo que son necesarios os experimentos que se denominan de control, nos que se manteñen todas as condicións iguais ás da experiencia principal, agás determinadas condicións ben definidas e consideradas como esenciais. Cando a confrontación dos feitos que se observan coas consecuencias da hipótese non poñen en evidencia algunha contradición, o estudio continúa mediante a experimentación. Esta experimentación pódese dividir en tres partes: o protocolo experimental,...

1. de experimentar.

2. Que ten experiencia.

1. Relativo ou pertencente á experiencia ou aos experimentos.

2. Que se fundamenta na experiencia ou nos experimentos.

3. Que serve de experimento.

4. Arte vangardista e, en xeral, arte contemporánea que se basea na súa condición de busca de novos modos de expresión, sensacións e emocións.

5. Composición musical na que o autor aproveita os progresos físicos e tecnolóxicos para facer investigacións técnicas, sonoras, instrumentais, formais, etc, que se afastan total ou parcialmente da normativa convencional. Este tipo de música cultivouse especialmente no s XX.

6. Corrente teatral anovadora e transformadora que se caracteriza pola procura de novos elementos de significación, polo desenvolvemento de novos procesos creativos e pola exploración de novos medios de expresión, comunicación e recepción. Durante o s XX sucedéronse os diversos movementos experimentais. Deste xeito, se a incorporación de técnicas orientais na formación do actor supuxo unha revolución en toda Europa, a incorporación de textos dramáticos europeos á escena oriental permitiu unha considerable ruptura cun teatro totalmente codificado e tradicional na súa dimensión estética. Así, os teatros experimentais sempre supuxeron unha proposta de ruptura coa tradición ou coas tendencias dominantes. A última gran proposta renovadora comezou a finais dos anos sesenta, vinculada a outros movementos musicais, políticos, literarios e artísticos. A renuncia ao vestiario, aos decorados e a outros elementos escenográficos, a escolla de textos provocadores ou difíciles, a exploración do formalismo...

1. Relativo ou pertencente ao experimentalismo.

2. Que ou quen é partidario do experimentalismo.

1. Ter ou percatarse de algo por propia experiencia.

2. Sufrir ou sentir unha transformación, sensación ou certo estado de ánimo.

3. Someter algo a observación e a experimentos para comprobar e determinar as súas propiedades e calidades.

4. Facer experimentos con algo ou alguén.

PERSOEIRO

Poeta islandés. Escribiu Lilja (O lirio), poema dedicado á nai de Deus que reflicte a través da súa simboloxía a mentalidade medieval de Islandia.

1. Relativo ou pertencente ao ferrimagnetismo.

2. Aplícase á substancia que presenta ferrimagnetismo.