"Ube" (Contén)

1. Mancha pequena abrancazada que se forma na córnea do ollo.

2. Opacidade ou turbación dos ouriños en forma de nube.

1. Nube densa e baixa que indica tormenta.

2. Criatura da mitoloxía galega que sae das ferrarías e desde alí monta nas nubes, onde comeza a descargar a chuvia e tamén a dar golpes co seu martelo de ferro, producindo os tronos.

1. Relativo ou pertencente a Huelva ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Huelva.

MONTES

Monte situado na parroquia dos Vaos (Ribeira de Piquín). O seu cumio acada os 893 m de altitude.

PERSOEIRO

Compositor inglés. Discípulo de G. Elvey, realizou o seu primeiro traballo orquestral en 1878. Dirixiu o Royal College of Music (1894-1918) e foi o autor de música sobre obras de J. Milton, de cinco sinfonías, oratorios e obras corais, das que destacan Prometheus Unbound (1880) e Magnificat (1897).

MINAS

Mina da Parxubeira.

GALICIA

Director de fotografía. Realizou os primeiros traballos cinematográficos como operador da Casa Verdaguer, de onde pasou aos laboratorios de Hispania-Films, como axudante de Luis R. Alonso. Durante a República traballou como director de fotografía en varias curtametraxes. Membro do equipo técnico do Departamento Nacional de Cinematografía, despois de participar nunha serie de documentais e filmes vinculados co franquismo durante a Guerra Civil e de elaborar o Noticiario Español, debutou como director de fotografía no filme de ficción Oro vil (1941), de Eduardo G. Maroto, ao que seguiron Botón de ancla (1947), Rumbo (1949) e Vértigo (1950), onde destacou pola súa fotografía de exteriores.

MONTES

Monte situado na parroquia de Barroso (Avión). O seu cumio acada os 892 m de altitude.

1. 1. Parte dun corpo ou dunha superficie que avulta ou sobresae.

   2. apófise.

   3. protuberancia anular

      Parte intermedia entre o bulbo, os pedúnculos cerebrais e o cerebelo. Ocupa a parte anterior e superior da fosa cranial inferior, entre o cerebelo e a canle basilar. OBS: Tamén se denomina protuberancia cerebral ou nó do encéfalo.

2. Fonte de gas que se orixina na cromosfera solar e que se propaga dentro da coroa ata alcanzar alturas de varios milleiros de quilómetros. Clasifícanse en eruptivas, son bastante brillantes e fórmanse nas rexións das manchas solares, e a súa altura pode chegar a ser duns 40.000 km; e quiescentes, tamén denominadas filamentos, menos brillantes, desenvólvense lentamente e poden durar menos, e a súa altura é aproximadamente de 75.000 km.

1. Parte media inferior do hipogastrio que forma unha eminencia triangular que se cobre de pelo durante a puberdade.

2. Parte anterior do óso coxal.

MONTES

Monte situado no S da parroquia de San Martín de Arroxo (A Fonsagrada). O seu cumio acada os 860 m de altitude.

1. 1. Período da vida comprendido entre o momento da aparición dos primeiros caracteres sexuais secundarios e a consecución da fertilidade.

   2. puberdade precoz

      Desenvolvemento prematuro dos órganos reprodutores e dos caracteres sexuais secundarios.

2. Momento da vida dunha persoa física a partir do que, estando suxeito aínda á minoría de idade, pero superando os 14 anos, xa pode intervir nalgún negocio xurídico ou en actuacións xudiciais. O dereito romano -que primitivamente contaba cunha inspectio corporis, para determinar a entrada na puberdade- outorgáballe a capacidade para todo tipo de actos xurídicos.