"andi" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 305.

  • GALICIA

    Editor. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela. Redactor e director da Gran Enciclopedia Gallega, desenvolve o seu labor profesional no eido cultural e editorial no Instituto Galego de Información do grupo Sargadelos. Colaborou na Radio Galega e elaborou guións para televisión: Ayer, emitida por TVE-2; Gallaecia Fulget, para a TVG; e Memoria con figuras. Como tradutor, realizou a versión castelá das novelas Os prisioneiros e Lucía Mc Cartney, de Rubem Fonseca, e a adaptación ao galego dos libros A catedral de Santiago e o Barroco, O patrimonio histórico da Universidade e Historia de Santiago de Compostela. Acadou o Premio de Xornalismo V Centenario da Universidade de Santiago polo seu programa radiofónico Galicia Universitaria, realizado entre 1994 e 1995.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Mestre de cantería. Traballou, entre outras obras, na restauración dos claustros da catedral de Mondoñedo (1620) e na reforma da capela maior da igrexa de Santa Marta de Ortigueira (1621).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Realizou un lenzo co tema da Adoración dos Reis para o refectorio do mosteiro de San Martiño Pinario (1671).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Sindicalista e xornalista. Coñecido co alcume de Alejandro Silvetti, emigrou a Arxentina en 1905, onde traballou en Bos Aires como zapateiro especializado en alpargatas e foi representante do gremio na Federación de Obreros del Calzado. Tralo atentado contra o xefe de policía bonaerense (1909), foi deportado a España, trasladándose posteriormente ao Brasil. En São Paulo colaborou no xornal anarquista La Bataglia. En 1911 trasladouse a Montevideo, onde fundou o Sindicato de Obreros Ebanistas y Anexos e axudou a crear a Federación de Trabajadores de la Madera, ademais de colaborar no seu xornal Aurora. Foi secretario xeral do Consejo Federal de la Federación Regional Uruguaya, e colaborador do seu xornal Solidaridad, así como doutras publicacións como Crónicas Subversivas e El Anarquista. Desde 1915 residiu en Rio de Janeiro, Montevideo e Bos Aires e colaborou nos xornais Na Barricada e La Protesta e participou na fundación...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Artista visual. Licenciado en Historia da Arte na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudios de belas artes na Universidade de Vigo. Participou, entre outros, no Obradoiro C. Boltanski (CGAC). Desde 1995 realizou exposicións en distintas cidades de Galicia, tanto individuais como colectivas, como Proxecto Europeo Cultura, Paisaje Litoral (Pontevedra, 1998); In Córpore Sano. 75 anos de arte e deporte en Galicia (Vigo, 1998), coa obra Xogo imposible; e Arco 2002 coa performance rotulada en relevo tonto el que lo lea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘fechadura’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión fisiográfica do N de Europa que comprende o Escudo Báltico, estendida por Suecia, Finlandia, Carelia, a península de Kola e a maior parte de Noruega, afectadas polo ciclo oroxénico do Caledoniano. O nome de Fennoscandia deullo o xeólogo finlandés W. Ramsay en 1898.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Músico. Comezou os seus estudios musicais con Eulogio López Masid, que continuou en Santiago de Compostela, Barcelona e Murcia, e perfeccionou en Portugal, Inglaterra, Italia e Suíza. Foi bolseiro da Xove Orquestra de Galicia e profesor da Orquestra da Comunidade Autónoma de Galicia, do Conservatorio Superior de Música de Vigo, Ourense e A Coruña. Como fagotista, actuou coa Orquestra Sinfónica do Sur de Galicia, Orquestra de Porto, Orquestra das Nacións e coa Orquestra da Radiotelevisión de Kiev. Director fundador da Masa Coral de Berres e director titular da Orquestra Sinfónica do Sur de Galicia, dirixe, así mesmo, a Orquestra Sinfónica Reveriano Soutullo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor, debuxante, ilustrador e escritor. Desde moi novo distinguiuse polos seus dotes de debuxante e aos doce anos abandonou os estudios para pasar por sucesivos obradoiros de pintura. Entrou en contacto con intelectuais e artistas locais aos que vai retratando e en 1922 comezou a colaborar co diario Galicia, facendo ilustracións, e na revista Alfar ata 1923, ano en que ilustrou Kindergarten, libro de poemas de Paco Luis Bernárdez. En 1924 comezou a colaborar como ilustrador e articulista en El Pueblo Gallego e en 1925 como linoelista no diario La Zarpa de Basilio Álvarez. Ese mesmo ano obtivo unha bolsa da Deputación de Ourense para estudar en París, onde asistiu ao parladoiro de Miguel de Unamuno e frecuentaba personaxes da vangarda francesa. Neste tempo, a súa produción reduciuse a varios debuxos de nus e diversos bosquexos de animais, ademais do óleo Fiestra ao campo. No ano 1927 volveu a Francia de novo como bolseiro da Deputación e achegouse aos surrealistas....

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Fernando VII.

    2. Partidario de Fernando VII.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xurista. Da súa obra destacan Arte histórica y legal de conocer la fuerza y uso de los derechos nacional y romano de España (1747) e Tratado legal y político de caminos públicos y posadas (1755).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actor teatral e cinematográfico. En 1972 creou a súa propia compañía teatral. Entre as súas interpretacións destacan obras de Anouilh, Valle-Inclán ou Ionesco. Traballou tamén para televisión na serie Verano Azul (1981). Participou en moitas producións cinematográficas, como Volver a empezar (1982), galardoada co Oscar en 1982, e Puta miseria! (1992).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Estado do N de Europa que limita ao L con Rusia, ao N con Noruega e ao O con Suecia (338.145 km2; 5.181.115 h [estim 2000]). O territorio inclúe as illas Åland, un arquipélago con máis de 6.000 illas, situadas no Mar Báltico. Esténdese entre os 60° e 70° de latitude N e os 19° e 32° de lonxitude L. A capital é Helsinqui.
    Xeografía física

    Relevo e xeoloxía
    Xeoloxicamente, Finlandia forma parte do escudo Báltico, no que influíron as alteracións que experimentou a Península Escandinava. O relevo está formado por unha gran chaira constituída principalmente por materiais graníticos e cuberta dunha gran capa de sedimentos fluviais. Non presenta grandes altitudes, sobre todo na metade meridional, onde a altitude media é de 200 m. Ao N a chaira vese alterada por pequenos cumios de 700 m. A existencia de numerosos lagos e depósitos morénicos son o resultado da glaciación cuaternaria. A costa que corresponde ao golfo de Botnia e Finlandia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GOLFOS

    Brazo do L do mar Báltico limitado, ao N, por Finlandia, ao L, por Rusia e, ao S, por Estonia (29.500 km2). Formado no Terciario, ten 430 km de lonxitude, entre 60 e 120 km de largo e unha profundidade máxima de 115 m. A costa é moi accidentada, especialmente a finlandesa. Os principais portos son Helsinqui, Kotka, Vüpuri, San Petersburgo e Tallinn.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización político-militar creada en Nicaragua en 1961 coa finalidade de derrocar o réxime de A. Somoza. Intégrase dentro do movemento do sandinismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xograr de orixe probablemente galega. Activo entre o segundo e o derradeiro cuarto do s XIII, as súas composicións aparecen recollidas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana. Consérvanse da súa autoría catro cantigas de amigo, unha delas dialogada, e dúas cantigas de amor, unha delas fragmentaria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da provincia de València (56.555 [1996]). Máis do 90% das terras dedícanse aos cítricos e o resto aos produtos de horta (en especial cebolas, melóns e tomates). O retroceso na exportación destes produtos por vía marítima e a súa substitución polo ferrocarril e polos camións fixo que o porto perdera o papel de centro exportador de cítricos e tan só se mantivera como porto importador de papel e maquinaria. As empresas de transporte por estrada e as actividades industriais relaciónanse de maneira directa ou indirecta coa agricultura. Destacan as alimentarias e de embalaxes para froita; o subsector da madeira e o moble é tamén importante, así como o dos transformados metálicos. A construción tomou forza a raíz do desenvolvemento do turismo e localízase na franxa marítima do concello que comprende a praia de Gandía e de Venecia. O sector turístico é moi importante para a economía do concello. É un importante nó de comunicacións, ten estación de ferrocarril a València, e autoestrada...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta. Relixioso franciscano, da súa produción destaca Elorri (1962), Hiru gizon babarka (1974), Udabatez Madrileu (1977) e Denbora galdu alde (1985).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da verba dos arxinas, ou xerga dos canteiros, que corresponde á voz ‘moa’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, e tamén do verbo dos arxinas, ou xerga dos canteiros, que corresponde á voz ‘comer’.

    VER O DETALLE DO TERMO