"rot" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Recibiu leccións de Achille-Etna Michallon, quen o introduciu no naturalismo inxenuo. Ao morrer este, ingresou no obradoiro de Victor Bertin, que o instruíu na doutrina pictórica da paisaxe histórica. Esta mestura de idealismo e clasicismo recibiu unha corrente de liberdade cos ensaios do pintor ao aire libre, feito que fixo da súa pintura, especialmente das paisaxes, un preimpresionismo. A súa técnica, baixo unha aparencia tradicional, creou unha atmosfera de luz e claridade. Na súa primeira viaxe a Italia (1825-1828), sen negar a validez da paisaxe histórica, penetrou na paisaxe realista. Nesta primeira estancia realizou, entre outras obras, Le Pont de Narni (A ponte de Narni, 1827) e Forum (Foro, 1826). De regreso a Francia, durante os meses de primavera e verán debuxaba bosquexos ao óleo tomados do natural que logo pintaba no seu estudo no inverno. En 1834 realizou a segunda viaxe a Italia, a onde regresou en 1843. Percorreu Francia e viaxou a Suíza (1842),...

1. Que evita alteracións provocadas pola conxelación.

2. Substancia empregada nos procesos de conxelación para evitar que a materia conxelada resulte alterada.

1. Relativo ou pertencente aos crotálidos.

2. Réptil do grupo dos crotálidos.

3. Grupo de serpes, da familia dos vipéridos, caracterizadas por posuír unha fosa sensorial peculiar entre o orificio nasal e o ollo. Todos os crotálidos son velenosos. Inclúen seis xéneros, o máis coñecido é o Crotalus. Os demais reciben os nomes de Bothrops, Lachesis e Sistrurus (en América), e Trimeresurus (en Asia). Un último xénero, Agkistrodon, comprende tres especies americanas e nove asiáticas; unha destas, Ahalys, chega ata Europa.

1. Serpe velenosa do xénero Crotalus, da familia dos vipéridos. Caracterízase por presentar no extremo da cola unha estrutura de aneis córneos, encaixados entre eles, que axita cando se excita de xeito que produce un son peculiar semellante ao do axóuxere. Posúe, entre os ollos e os orificios nasais externos, uns receptores de calor que lles serven para localizar as presas -pequenos mamíferos e aves- na escuridade. Tipicamente americanos, no norte de Arxentina está a especie C. terrificus e en América do Norte están presentes: C. horridus, que vive nos bosques; C. viridis, nas praderías; e C. cerastes, que habita nos desertos e presenta dous corniños.

2. Instrumento de percusión empregado nas antigas civilizacións orientais para marcar o ritmo das danzas. Semellante a unhas castañolas, está formado por unha parella de valvas de madeira, óso, marfil ou metal que o executante empuña pola extremidade inferior para facelas chocar entre si.

PERSOEIRO

Compositor inglés. Organista en Cambridge, realizou estudios en Oxford e posteriormente foi organista da Christ Church. Exerceu a docencia en Oxford e na Royal Institution. Da súa produción destaca o oratorio Palestine (Palestina, 1812), a obra Specimens of Various Styles of Music (Mostras de diversos estilos de música, 1815), varias pezas para piano e diversos manuais musicais teóricos. Foi presidente da Royal Academy of Music.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, en Calabria, Italia (59.743 h [estim 1999]). Ten un porto comercial, principalmente de produtos agrícolas. Na súa industria destaca o sector químico. Colonia fundada polos gregos na Magna Grecia ao redor do 708 a C, converteuse na capital da rexión do Brutio despois de destruír a cidade de Sibaris (510 a C). Foi o lugar escollido por Pitágoras de Samos para establecer a súa escola filosófica, que exerceu unha notable influencia na política e na moral. Sufriu os ataques e saqueos de Agátocles, Pirro e Aníbal no s III a C e foi conquistada polos romanos no 277 a C. No ano 194 a C converteuse en colonia romana. Durante a Idade Media cambiou o seu nome polo de Cotrona, ata que en 1928 recuperou a antiga denominación.

1. Aplícase ao composto que contén o radical crotonilo, como o ácido crotónico ou o aldehido crotónico ou crotonaldehido.

2. Cada un dos isómeros cis- e trans- do ácido 2-butenoico, de fórmula CH 3 -CH=CH-COOH, especialmente o trans-. A forma trans- é un sólido branco cristalino que funde a 72°C e que se emprega na obtención de suavizantes do caucho sintético. A forma cis- denomínase tamén ácido isocrotónico.