"An" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra, segunda muller de Enrique VIII. Filla de Thomas Boleyn e dama de honor da primeira muller de Enrique VIII, Catalina de Aragón. O seu matrimonio influíu na ruptura de Enrique VIII coa Igrexa de Roma. Nai da futura Raíña de Inglaterra Isabel I, morreu executada ao ser acusada de adulterio.

PERSOEIRO

Princesa bizantina, primoxénita de Aleixo I e de Irene Ducas. Casada (1097) con Nicefor Brienne, participou en intrigas contra o seu irmán Xoán. É autora de Alexíada, obra histórica que completa e continúa a do seu marido do 1069 ao 1118. Pese aos panexíricos a Aleixo I, é a fonte historiográfica máis importante deste período de Bizancio e dalgúns episodios da primeira cruzada.

PERSOEIRO

Raíña de Castela. Filla do Emperador Maximiliano e de María, irmá de Filipe II. Cuarta muller de Filipe II de Castela e nai de Filipe III.

PERSOEIRO

Raíña de Francia. Filla de Filipe III de Castela e Margarita de Austria, casou con Luís XIII de Francia en 1615. Rexente de Francia en nome do seu fillo Luís XIV (1643), gobernou con Mazzarino. Baixo a súa Rexencia liquidouse a Revolta da Fronda, púxose fin á Guerra dos Trinta Anos (Tratado de Westfalia, 1648) e asinouse o Tratado dos Pireneos (1659). O seu papel cesou coa morte de Mazzarino e o acceso ao poder de Luís XIV.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra. Filla de Xoán, duque de Clèves, e cuarta muller de Enrique VIII. O seu matrimonio co Rei de Inglaterra (1540) foi anulado poucos meses despois por Enrique VIII.

PERSOEIRO

Filla de Luís XI e de Carlota de Savoia e rexente (1483-1491) do seu irmán Carlos VIII de Francia. Durante a súa Rexencia impediu as negociacións con Fernando II de Aragón sobre a restitución dos condados de Rosellón e Sardeña. Sofocou a Guerre Folle e conseguíu anular o casamento de Ana de Bretaña e Maximiliano de Austria a prol de Carlos VIII.

PERSOEIRO

Raíña de Hungría e de Bohemia (1526-1547). Filla de Ladislau VII de Hungría, casou en 1526 con Fernando de Austria, irmán de Carlos V e sucesor de Luís II de Bohemia.

PERSOEIRO

Raíña de Polonia (1576-1587). Filla do Rei de Polonia Sexismundo I. Casa con Estevo Batory, duque de Transilvania (1576) e foi coroada xunto a el. Viúva, foi escoller Rei de Polonia a Sexismundo, fillo de Xoán III de Suecia e da súa irmá Catarina.

PERSOEIRO

Emperatriz de Bizancio. Filla de Amadeo V, conde de Savoia e de María de Brabante. Cambia o seu nome de Xoana polo de Ana ao casar (1326) con Andrónico III, coemperador de Bizancio. Rexente do seu fillo Xoán V, oponse á influencia de Xoán Cantacuze, quen, en rebelión, se proclama Emperador en Tracia (1341), e no 1347 entra en Constantinopla. Non obstante , Ana consegue facer que abdique en 1354.

PERSOEIRO

Duquesa soberana de Bretaña (1488) e dúas veces raíña de Francia, filla e herdeira de Francisco II, derradeiro duque de Bretaña. Casou co Rei de Francia (1491) Carlos VIII, matrimonio que asocia Bretaña coa monarquía francesa. En 1499, xa viúva, volveu casar co curmán deste, o novo Rei de Francia, Luís XII.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra, de Irlanda e de Escocia (1702-1714), da liñaxe dos Estuardo. Segunda filla de Xaime II de Inglaterra e de Ana Hyde; en 1683 casou con Xurxo de Dinamarca. Durante a revolución de 1688, que entronizou en Inglaterra o stadhouder de Holanda, Guillerme de Orange (Guillerme III de Inglaterra), marido da súa irmá María, Ana mantívose á marxe da política, mais polo Act of Stablishment de 1701 foi declarada sucesora do seu cuñado. Durante o seu Reinado presidido polas discordias entre os whigs e os tories que conseguiron impoñerse dende 1710, realizouse a unión política de Inglaterra e Escocia polo Act of Union (1707). En política exterior, nas guerras provocadas pola sucesión española, procurou atraer os cataláns á causa austríaca a cambio de garantir o sistema político catalán (sinatura do pacto de Xénova en 1705). A pesar dos memoriais dirixidos a Felipe V polos embaixadores ingleses Dartmouth e Lexington, o Tratado de Utrecht...

PERSOEIRO

Tsarina de Rusia (1730-1740). Filla de Iván V e muller (1710-1711) do duque de Curlandia, Federico Guillerme. Subiu ao trono ao morrer Pedro II. Deixou o poder nas mans do curlandés Ernesto J.R. de Biron e do partido xermanófilo, que fomentou a xermanización do estado. A política exterior, dirixida por Andrei I Osterman, centrouse na intervención en Suecia e Polonia (1733-1735) e na guerra contra Turquía (1736-1739) co gallo de obter unha saída ao Mediterráneo, tal e como se recolle no Tratado de Belgrado.

1. Prefixo de orixe grega que se emprega na composición de palabras cos significados de: ‘de novo’ (anabaptismo, anadiplose), ‘contra’ (anacronismo), ‘conformidade, proporción’ (analoxía), ‘cara a atrás’ (anapesto), ‘sobre, cara a arriba’ (anaptixe), ‘distinción, separación’ (análise).

2. Prefixo que se utiliza para indicar que nun derivado disubstituído do naftaleno os substituíntes están en posición 1,5.