"Ea" (Contén)

1. Desfacer o peiteado ou enmarañar os cabelos.

2. Deixar de estar peiteado.

1. Converterse o xeo e a neve en auga cando aumentan as temperaturas.

2. Facer que se derreta o xeo de algo.

3. Retomar unha relación que estaba paralizada logo dun período de tensións.

PERSOEIRO

Pintor e militar. Discípulo de Meissonier, cultivou a temática militar e histórica. Entre as súas obras destacan Épisode du combat de Villejuif en 1870 (Episodio do combate de Villejuif en 1870) e Les funérailles de Pasteur (Os funerais de Pasteur, 1897). Entre outras decoracións destacan as da ábsida do Panthéon e as das salas do Hôtel de Ville de París.

PERSOEIRO

Pintor e escultor francés. Participou no primeiro Salon des réalités nouvelles en 1946 e creou un taller abstracto (1950-1953). En 1951 inventou as denominadas antiesculturas, realizadas con materias de uso industrial. Entre as súas obras destaca o cadro Apotheosis of Marat (Apoteose de Marat, 1951).

PERSOEIRO

Poetisa provenzal. Coñecida como a condesa de Dia, casou con Guillerme de Poitiers. Do seu labor trobadoresco consérvanse cinco cansós sinxelas e apaixonadas, nas que expón detalladamente os temas dos celos e da infidelidade do seu amante (Rimbaut de Orange), e pondera a súa propia beleza.

1. Evacuación repetida nun mesmo día de feces en estado líquido ou semilíquido. Non é unha enfermidade, senón un síntoma que traduce a aceleración do tránsito do contido intestinal ao longo do intestino delgado e groso, ou só deste último. Pode ser aguda ou crónica. Segundo unha clasificación das causas da diarrea, estas poden ser esóxenas (transgresións alimentarias, intoxicacións por alimentos en mal estado, algunhas infeccións intestinais e a inxestión de determinados compostos químicos ou de antibióticos); orgánicas, nas que a lesión (inflamación, dexeneración, tumor) radica na mesma parede do intestino e endóxenas, se o feito que a determina provén de enfermidades ou de trastornos doutros órganos do corpo humano. Desde un punto de vista clínico, adoita clasificarse en: diarrea fermentativa, caracterizada pola presenza nas feces de cantidades excesivas de alimentos hidrocarbonados mal dixeridos e, diarrea de putrefacción, que se presenta por...

2. Enfermidade bacteriana que lles afecta aos tenreiros de menos de tres semanas e que se caracteriza pola evacuación de feces brancas.

3. Diarrea aguda na que se producen defecacións serosas acompañadas de vómitos e colapsos. É propia do cólera e doutros estados morbosos que producen unha diarrea semellante á do cólera.

4. Ausencia de coordinación e sensatez nos xuízos e ideas expresados.

1. Relativo ou pertencente ás diatomeas.

2. Alga da clase das diatomeas.

3. Algas crisófitas unicelulares, cun tamaño entre 0,01 e 0,3 mm, que presentan a parede celular formada por sílice impregnada de pectina, denominada frústula, formada por dúas metades, chamadas tecas, que encaixan entre si. As tecas presentan numerosos poros que permiten a comunicación da célula co exterior e unha profusa ornamentación. Non posúen flaxelos e algunhas especies forman, ao unirse mediante mucílagos, cadeas ou agregados coloniais. Coñécense fósiles mariños dende o Cretáceo, e de augas continentais dende o Oligoceno. As células só presentan un núcleo e os cloroplastos teñen unha gran diversidade de formas (discoidais, estreladas, aplanadas ou con forma de H). Os pigmentos fotosintéticos son clorofilas a e c, β-carotenos, fucoxantinas, ademais de pequenas cantidades de diatoxantina e diadinoxantina e pirenoides. A proporción destes pigmentos danlles aos cloroplastos unha cor que vai dende o amarelo ata o castaño escuro. As diatomeas...

PERSOEIRO

Filósofo, xeógrafo e historiador grego. Formouse en Atenas, no Liceo de Aristóteles, onde se relacionou con Teofrasto e estudiou temas vinculados coa moralidade. Membro da escola peripatética, dentro da súa concepción filosófica a alma é o resultado da harmoniosa organización do corpo, así como a política o é da síntese harmónica de democracia, aristocracia e monarquía. Destacou como xeógrafo e cartógrafo; elaborou o primeiro método xeométrico para determinar a medida da circunferencia da Terra, que estableceu en 54.000 km. Posteriormente, cando deseñou un planisferio no que representaba o mundo coñecido polos gregos da época, rectificou os seus cálculos e determinou a circunferencia en 39.600 km. Unha das achegas máis transcendentais da súa cartografía foi a xeoreferenciación segundo un eixe de coordenadas; no seu planisferio trazou dúas liñas, unha horizontal que levou dende o estreito de Xibraltar ata o Cáucaso polo Peloponeso e Anatolia, e unha vertical perpendicular a aquela que pasaba...

PERSOEIRO

Matemático. Foi un membro fundador do grupo francés Nicolas Bourbaki. Traballou en moitas áreas das matemáticas actuais: topoloxía xeral, espacios vectoriais topolóxicos, grupos clásicos, historia ou didáctica das matemáticas. É unha das figuras públicas máis destacadas das matemáticas contemporáneas.