"ISM" (Contén)

Rexistro gráfico das ondas sísmicas que se obtén por medio do sismógrafo.

Especialista en sismoloxía.

Parte da xeofísica que estuda os sismos e toda clase de movementos vibratorios da Terra, tanto os de orixe natural coma os provocados artificialmente. Encárgase tanto do estudo da xeración de perturbacións sísmicas en medios elásticos como das condicións de propagación das ondas que se producen por estas perturbacións a través de medios de diferente natureza.

Nastia que está provocada polo golpe ou sacudida que se lle dá a unha planta ou a un órgano vexetal, como por exemplo a que se produce na sensitiva (Mimosa pudica) ao tocala.

Técnica terapéutica convulsiva que se emprega en psiquiatría.

Calidade de snob.

Doutrina que deriva dunha actitude non reflexa que reduce a orde sobrenatural a unha ideoloxía, pretende deducir todo positivamente da graza e da revelación e, en último termo, poñer todo sobre a dirección da Igrexa.

SEAT.

Asociación de sociedades obreiras. Esta tendencia ao asociacionismo tivo relevancia en Galicia no societarismo mariñeiro, a finais do s XIX e comezos do s XX nos portos de Vigo, Coruña e Marín, debido a que se endureceron as condicións de traballo dos mariñeiros e se impuxeron novas relacións laborais. Produciuse a primeira folga espontánea nos vapores palangreiros do Berbés en 1897. Dous anos despois naceron as asociacións obreiras primixenias na pesca, vinculadas ao socialismo vigués: a Sociedad de Marineros-Pescadores do Berbés e a Sociedad de Obreros Pescadores de Bouzas, que atoparon resposta patronal na constitución da Sociedad de Armadores La Marítima, de Bouzas. O modelo repetiuse no albor do s XX na Coruña e Marín, o que provocou unha intensa loita de clases no mar ata a Guerra Civil ao redor do descanso semanal, aumento das tripulacións nos vapores, suba dos xornais ou das partillas, retribución das tarefas de terra e control das contratacións. Desde finais do s XIX aumentou o...

Movemento ideolóxico-relixioso elaborado por Fausto Socino. Baseado nas tradicións do humanismo e da filosofía italiana do Renacemento, nel conflúen o antitrinitarismo de Miguel Servet, o anabaptismo e unha interpretación racionalista do cristianismo. Nega os sacramentos e considera que a salvación non vén do sacrificio de Xesús Cristo aceptado polo Pai, senón da imitación de Xesús polo esforzo ético, feito que garante a resurrección dos homes que imiten a súa vida.

Doutrina que interpreta a realidade, particularmente a humanopsicolóxica e histórica, desde un punto de vista sociolóxico.

Conxunto de medios e técnicas de salvamento de índole práctica e terapéutica que se utilizan para prestar auxilio a persoas que se atopan en perigo.

Sistema de pensamento de Sócrates.

Argumento que se emprega para facer pasar como verdade o que é falso. A miúdo parte de premisas válidas para desembocar nunha conclusión inadmisible pero que parece razoable.

Transgresión ou mal uso das regras sintácticas dunha lingua.

Xornal publicado na Coruña a partir de decembro de 1907. Cesou en abril de 1908 (nº10). Subtitulado “Órgano quincenal de la Junta Coruñesa de la Solidaridad Gallega”, ao seu cesamento foi substituído polo semanario Solidaridad Gallega.

Doutrina segundo a que o único que existe ou que pode ser coñecido é a propia conciencia e os seus contidos. Representa unha radicalización do subxectivismo.