"An" (Contén)

1. 1. Relativo ou pertencente á reflexión, especialmente dos sons.

   2. reflectido.

   3. son anacámptico

      eco.

2. Curva producida pola reflexión da luz sobre unha superficie, mentres a posición do ollo permanece fixa.

1. Que pertence á familia das anacardiáceas.

2. Planta da familia das anacardiáceas.

3. Familia de árbores ou arbustos da orde das rutais, de distribución tropical e subtropical, cuns cantos xéneros propios de Eurasia. A maioría teñen tecidos resiníferos e o seu exudado é, ás veces, irritante ou velenoso. As anacardiáceas proporcionan taninos, madeira e, sobre todo, froitas (mango) e froitos secos (anacardio, pistacho e outros). En Galicia pódense atopar o escornacabras e o sumagueiro.

1. Relativo ou pertencente ao anacardio, que está confeccionado con anacardios.

2. Confección de anacardios.

1. 1. Árbore de follas alternas, simples e coriáceas, e de flores irregulares, propio de América Central e moi cultivado nos países cálidos pola súa froita, que tamén recibe o nome de anacardio, e pola súa madeira.

   2. Pedúnculo carnoso e piriforme do froito do anacardo, zumarento, agridoce, recendente e comestible. Do produto carnoso obtense, por fermentación, unha bebida alcólica. Como froito seco emprégase en repostería e como aperitivo.

2. 1. Exudado da casca do anacardo. Goma dura de diversas aplicacións como tintas, insecticidas, produtos farmacéuticos, vernices, encadernacións, etc.

   2. líquido de anacardio

      Líquido que se obtén da pel do froito do anacardo. Os seus principais compoñentes son o ácido anacárdico (90%), un difenol e un produto vesicante. Ten aplicacións técnicas importantes (vernices, plastificantes, insecticidas, tintas, etc).

1. Na métrica clásica, cambio de lugar dunha sílaba curta ou longa que introduce un efecto de contratempo.

2. Refracción da luz.

1. Relativo ou pertencente á anaclase.

2. 1. Pertencente á refracción da luz.

   2. Producido pola refracción da luz.

PERSOEIRO

Nado en Atenas, foi o terceiro Papa (79-91) despois de san Pedro e san Lino e morreu lapidado en Roma baixo o goberno de Diocleciano; enterrárono onda san Pedro. A súa festividade celébrase o 13 de xullo.

1. Relativo ou pertencente á anáclise.

2. Conxunto de trastornos semellantes aos da depresión do adulto que se manifestan progresivamente no neno privado do contacto coa nai, despois de ter, polo menos nos seis primeiros meses de vida, unha relación normal con ela.